အီလက်ထရွန်

ဝီကီပီးဒီးယား မှ
ဤနေရာသို့သွားရန် - အ​ညွှန်း​, ရှာဖွေရန်
Electron
HAtomOrbitals.png
Hydrogen atom orbitals at different energy levels. The brighter areas are where one is most likely to find an electron at any given time.
ပါဝင်မှု အခြေခံအမှုန်
စာရင်းဝင် Fermionic
မျိုးဆက် ပထမဆုံး
အတွင်းစည်း ဒြပ်ဆွဲအား, electromagnetic, weak
လက္ခဏာ Error no symbol defined, Error no symbol defined
ဆန့်ကျင်ဘက်အမှုန် Positron (also called antielectron)
သီအိုရီပြု Richard Laming (၁၈၃၈–၁၈၅၁),[၁]
G. Johnstone Stoney (1874) and others.[၂][၃]
ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ J. J. Thomson (၁၈၉၇)[၄][၅]
ထုထည် ၉.10938356(11)×10−၃၁  kg[၆]
၅.48579909070(16)×10−၄  u[၆]
[၁၈၂၂.8884845(14)]−1 u[note ၁]
၀.5109989461(31)  MeV/c2[၆]
သက်တမ်း stable ( > ၆.6×10၂၈ yr[၇])
လျှပ်စစ် −၁  e[note ၂]
−၁.6021766208(98)×10−၁၉  C[၆]
−၄.80320451(10)×10−၁၀ [[esu]]
သံလိုက်ရွေ့လျားမှု −1.00115965218091(26) μB[၆]
စပင် 1/2
အားပျော့သော အိုင်ဆိုစပင် LH: −1/2, RH: 0
Weak hypercharge LH: -1, RH: −2

အီလက်ထရွန် သည် အက်တမ် တစ်ခုတွင် အခြေခံကျသော အမှုန်ဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ် အမဓာတ်( negative charge) ဆောင်သည်။[၈] နျူကလိယ (Nucleus) ကို လည့်ပတ်နေသည်။ လှိုင်းသဘာဝရော အမှုန်သဘာဝပါဆောင်သည်။ အီလက်ထရွန် အရေအတွက်နှင့် ပရိုတွန် အရေအတွက်ကို အခြေခံ၍ အိုင်းယွန်း (ion) များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရှေးအခါက ဒြပ်စင်တို့၏ အသေးငယ်ဆုံးသော အစိတ်အပိုင်းသည် အက်တမ်ပင်ဖြစ်၍၊ ထိုထက်ငယ်သော အစိတ်အပိုင်း မရှိနိုင်ဟု ယူဆလာခဲ့ကြလေသည်။ သို့သော် ဆာ ဂျေဂျေ သွန်မဆင် ဆိုသူ ကိန်းဘရစ်ချ် တက္ကသိုလ်ပါမောက္ခကြီး တစ်ဦးက အက်တမ်အောက် အလွန်ငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတို့ရှိကြောင်းကို ခရစ် ၁၈၉၇ ခုနှစ်တွင် ရှင်းလင်းပြသ၍ ထိုအစိတ်အပိုင်းတို့ကို အီလက်ထရွန်ဟု အမည်ပေးခဲ့လေသည်။ ဟိုက်ဒရိုဂျင်သည် ဓာတုဒြပ်စင်တို့တွင် အပေါ့ဆုံးဖြစ်၍ ယင်း၏အက်တမ်အလေးဆသည် ၁.ဝဝ၈ မျှသာ ရှိ၏။ အီလက်ထရွန်တစ်ခု၏ အလေးချိန်မှာ ထိုဟိုက်ဒြိုဂျင် အက်တမ်၏ အလေးချိန်ကို အပုံတစ်ထောင့် ရှစ်ရာ လေးဆယ့် ငါးပုံပုံလျှင် တစ်ပုံ (၁/၁၈၄၅) ခန့်သာရှိလေသည်။[၉]

ကိုးကား[ပြင်ဆင်ရန်]

  1. Farrar, W.V. (1969). "Richard Laming and the Coal-Gas Industry, with His Views on the Structure of Matter". Annals of Science 25 (3): 243–254. doi:10.1080/00033796900200141. 
  2. Arabatzis, T. (2006). Representing Electrons: A Biographical Approach to Theoretical Entities. University of Chicago Press. pp. 70–74. ISBN 0-226-02421-0. 
  3. Buchwald, J.Z.; Warwick, A. (2001). Histories of the Electron: The Birth of Microphysics. MIT Press. pp. 195–203. ISBN 0-262-52424-4. 
  4. Thomson, J.J. (1897). "Cathode Rays". Philosophical Magazine 44 (269): 293–316. doi:10.1080/14786449708621070. 
  5. Thomson၊ J.J. (1906)။ Nobel Lecture: Carriers of Negative Electricity။ Nobel Foundation။ 2008-08-25 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  6. ၆.၀ ၆.၁ ၆.၂ ၆.၃ ၆.၄ P.J. Mohr, B.N. Taylor, and D.B. Newell, "The 2014 CODATA Recommended Values of the Fundamental Physical Constants". This database was developed by J. Baker, M. Douma, and S. Kotochigova. Available: [၁]. National Institute of Standards and Technology, Gaithersburg, MD 20899.
  7. Agostini M. et al. (Borexino Coll.) (2015). "Test of Electric Charge Conservation with Borexino". Physical Review Letters 115 (23): 231802. doi:10.1103/PhysRevLett.115.231802. Bibcode2015PhRvL.115w1802A. 
  8. JERRY COFF။ 10 September 2010 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
  9. မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၄)

မှတ်စု[ပြင်ဆင်ရန်]

  1. The fractional version's denominator is the inverse of the decimal value (along with its relative standard uncertainty of ၄.2×10−၁၃  u).
  2. The electron's charge is the negative of elementary charge, which has a positive value for the proton.