ပရိတ်ကြီး ၁၁ သုတ်

ဝီကီပီးဒီးယား မှ
အ​ညွှန်း​သို့ ခုန်ကူးရန် ရှာဖွေရန် ခုန်ကူးမည်

ပရိတ်ကြီး ၁၁ သုတ်ကို ရဟန်းပညာရှိတို့က လောကီအန္တရာယ် အမျိုးမျိုးကင်းစေရန်နှင့် လောကုတ္တရာအကျိုးပွားစေရန်အလို့ငှာ ပိဋက ကျမ်းစာများထဲမှ ထုတ်နုတ်၍ စီရင်ထားတော်မူခဲ့ကြသည်။ မြန်မာ့ဓလေ့ထုံးစံ၌ သာရေး၊ နာရေး ကိစ္စများဖြစ်သော မင်္ဂလာဆောင်ရှင်ပြုအိမ်တက်မင်္ဂလာ၊ နှစ်သစ်ကူးမင်္ဂလာ၊ အသုဘရှုအခမ်းအနားတို့တွင် ရဟန်းတော်များက ပရိတ်ကြီး ၁၁ သုတ်လုံးဖြစ်စေ၊ သက်ဆိုင်ရာအချို့ကို ဖြစ်စေ ရွတ်ဖတ်သရဇ္ဈယ်ပေးလေ့ရှိသည်။

အဓိပ္ပါယ်[ပြင်ဆင်ရန်]

ပရိတ် ဟူသော ဝေါဟာရသည် ပရိတ္တ ဟူသော ပါဠိပုဒ်မှ ဆင်းသက်လာသည့် ပါဠိသက်ဝေါဟာရ ဖြစ်သည်။ ကာကွယ်ပေးခြင်း၊ တားဆီးပေခြင်း ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ ဘေးအန္တရယ်များနှင့် မလိုလားအပ်သည့် ရလဒ်များမှ ကာကွယ်ရန်၊ အတားအဆီးကို ပြုပေးရန် မြတ်စွာဘုရားရှင် ဟောတော်မူခဲ့သည်။ ထို ဟောတော်မူခဲ့သည် ပါဠိတော် ၁၁ သုတ်ကို ပရိတ် ဟု ခေါ်သည်။

ပရိတ်ကြီး ၁၁ သုတ်[ပြင်ဆင်ရန်]

ပရိတ်ကြီး ၁၁ သုတ်မှာ -

  1. မင်္ဂလသုတ်
  2. ရတနသုတ်
  3. မေတ္တသုတ်
  4. ခန္ဓသုတ်
  5. မောရသုတ်
  6. ဝဋ္ဋသုတ်
  7. ဓဇဂ္ဂသုတ်
  8. အာဋာနာဋိယသုတ်
  9. အင်္ဂုလိမာလသုတ်
  10. ဗောဇ္ဈင်္ဂသုတ်
  11. ပုဗ္ဗဏှသုတ် တို့ဖြစ်ကြသည်။