စူဠပန္ထကမထေရ်

ဝီကီပီးဒီးယား မှ
Jump to navigation Jump to search

စူဠပန္ထကမထေရ်သည် ဝဋ်ကြွေးကြောင့် ဂါထာတပုဒ်ကိုပင် လေးလကျက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဉာဏ်လေးသဖြင့် နောင်တော် မဟာပန္ထက မထေရ်က ကျောင်းတိုက်မှ နှင်ထုတ်လိုက်ပါသည်။ ရဟန္တာဖြစ်နိုင်သည့် အကြောင်းပါရမီကို မြင်တော်မူ၍ မြတ်စွာဘုရားက ခေါ်တော်မူကာ ဖြူဖွေးသော အဝတ်စ တစကိုပေး၍ ရဇော ဟရဏံ, ရဇော ဟရဏံ-ဟု အကြိမ်ကြိမ်ရွတ်ဆိုစေခဲ့ပြီး အဝတ်ဖြူစကို ပွတ်သပ်စေ ဆုပ်နယ်စေပါသည်၊

ရဇော ဟရဏံ-ဟူသောပါဠိမှာ မြူအညစ်အကြေးကို ဆောင်သည်-ဟုဆိုလိုပြီး ဖြူစင်သောအရာဝတ္ထုမှန်သမျှ မမြဲ၊ ညစ်မည်းရမည်သာ-ဟု ထင်မြင်အောင် ကြံဆောင်တရားပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဂါထာပေးခြင်း ပုတီးစိပ်စေခြင်း မဟုတ်ပါ၊ သို့သော် ရဇော ဟရဏံ-ကို ပုတီးစိပ်သည့်ပမာ အထပ်ထပ် ရွတ်ဆိုနေစဉ်ပင် အဝတ်ဖြူစ ညစ်မည်း၍ ဤအဝတ်စသည် အလွန်ဖြူစင်၏၊ ဤငါ၏ အတ္တဘောခန္ဓာကိုယ်ကို မှီ၍ ရှေးသဘောကို စွန့်ကာ ဤနှယ် ညစ်နွမ်းသွားရပါတကား၊ သင်္ခါရတရားတို့ကား မမြဲပါတကား-ဟု တရားမြင်ကာ ဝိပဿနာပွား၍ ပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်သွားရပါသည်။

ထိုရဇော ဟရဏံကိုပင် ဂါထာအဖြစ် ရွတ်ဆိုလိုပါက အဝတ်ဖြူစငယ်ကို ဆုပ်နယ်သုံးသပ်၍ အထပ်ထပ် ရွတ်ပွားရန်ပင် ဖြစ်ပါသည်။