စူဠပန္ထကမထေရ်

ဝီကီပီးဒီးယား မှ
အ​ညွှန်း​သို့ ခုန်ကူးရန် ရှာဖွေရန် ခုန်ကူးမည်

စူဠပန္ထကမထေရ်သည် ဝဋ်ကြွေးကြောင့် ဂါထာတပုဒ်ကိုပင် လေးလကျက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဉာဏ်လေးသဖြင့် နောင်တော် မဟာပန္ထက မထေရ်က ကျောင်းတိုက်မှ နှင်ထုတ်လိုက်ပါသည်။ ရဟန္တာဖြစ်နိုင်သည့် အကြောင်းပါရမီကို မြင်တော်မူ၍ မြတ်စွာဘုရားက ခေါ်တော်မူကာ ဖြူဖွေးသော အဝတ်စ တစကိုပေး၍ ရဇော ဟရဏံ, ရဇော ဟရဏံ-ဟု အကြိမ်ကြိမ်ရွတ်ဆိုစေခဲ့ပြီး အဝတ်ဖြူစကို ပွတ်သပ်စေ ဆုပ်နယ်စေပါသည်၊

ရဇော ဟရဏံ-ဟူသောပါဠိမှာ မြူအညစ်အကြေးကို ဆောင်သည်-ဟုဆိုလိုပြီး ဖြူစင်သောအရာဝတ္ထုမှန်သမျှ မမြဲ၊ ညစ်မည်းရမည်သာ-ဟု ထင်မြင်အောင် ကြံဆောင်တရားပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဂါထာပေးခြင်း ပုတီးစိပ်စေခြင်း မဟုတ်ပါ၊ သို့သော် ရဇော ဟရဏံ-ကို ပုတီးစိပ်သည့်ပမာ အထပ်ထပ် ရွတ်ဆိုနေစဉ်ပင် အဝတ်ဖြူစ ညစ်မည်း၍ ဤအဝတ်စသည် အလွန်ဖြူစင်၏၊ ဤငါ၏ အတ္တဘောခန္ဓာကိုယ်ကို မှီ၍ ရှေးသဘောကို စွန့်ကာ ဤနှယ် ညစ်နွမ်းသွားရပါတကား၊ သင်္ခါရတရားတို့ကား မမြဲပါတကား-ဟု တရားမြင်ကာ ဝိပဿနာပွား၍ ပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်သွားရပါသည်။

ထိုရဇော ဟရဏံကိုပင် ဂါထာအဖြစ် ရွတ်ဆိုလိုပါက အဝတ်ဖြူစငယ်ကို ဆုပ်နယ်သုံးသပ်၍ အထပ်ထပ် ရွတ်ပွားရန်ပင် ဖြစ်ပါသည်။