တရုတ်ဘာသာစကား

ဝီကီပီးဒီးယား မှ
ဤနေရာသို့သွားရန် - အ​ညွှန်း​, ရှာဖွေရန်
Chinese
汉语/漢語 Hànyǔ or 中文 Zhōngwén
Chineselanguage.svg
Hànyǔ (Chinese) written in traditional (top), simplified (middle) characters and alternative name (bottom)
ဒေသခံ People's Republic of China, ထိုင်ဝမ်, စင်ကာပူ
လူမျိုးစု ဟန်တရုတ်လူမျိုး
ဒေသခံ ပြောဆိုသူများ
၁.၂ ဘီလီယံ (2004)[၁]
အစောပိုင်းပုံစံများ
စံပုံစံများ
ဒေသိယစကား
Simplified Chinese
Traditional Chinese

Transcriptions:
Zhuyin
Pinyin (Latin)
Xiao'erjing (Arabic)
Dungan (Cyrillic)
Chinese Braille
'Phags-pa script (Historical)
တရားဝင် အခြေအနေ
ရုံးသုံး အဖြစ် အသုံးပြုမှု
တရားဝင် ထိန်းသိမ်းသူ National Commission on Language and Script Work (Mainland China)[၂]
National Languages Committee (Taiwan)
Civil Service Bureau (Hong Kong)
Promote Mandarin Council (Singapore)
Chinese Language Standardisation Council (Malaysia)
ဘာသာစကားကုဒ်များ
ISO 639-1 Template:ISO639-1
ISO 639-2 Template:ISO639-2 (B)
Template:ISO639-2 (T)
ISO 639-3 zhoinclusive code
Individual codes:
cdo – Min Dong
cjy – Jinyu
cmn – Mandarin
cpx – Pu Xian
czh – Huizhou
czo – Min Zhong
gan – Gan
hak – Hakka
hsn – Xiang
mnp – Min Bei
nan – Min Nan
wuu – Wu
yue – Yue
och – Old Chinese
ltc – Late Middle Chinese
lzh – Classical Chinese
Glottolog sini1245
Linguasphere 79-AAA
New-Map-Sinophone World.PNG
Map of the Sinophone world

Legend:

  Countries identified Chinese as a primary, administrative, or native language
  Countries with more than 5,000,000 Chinese speakers
  Countries with more than 1,000,000 Chinese speakers
  Countries with more than 500,000 Chinese speakers
  Countries with more than 100,000 Chinese speakers
  Major Chinese-speaking settlements
This article contains IPA phonetic symbols. Without proper rendering support, you may see question marks, boxes, or other symbols instead of Unicode characters. For an introductory guide on IPA symbols, see Help:IPA.
Chinese languages (Spoken)
ရိုးရာ တရုတ် 漢語
ရိုးရှင်းသော တရုတ် 汉语
ဆိုလိုရင်း Han language
Chinese language (Written)
တရုတ် 中文
ဆိုလိုရင်း Middle/Central/Chinese text

တရုတ်ဘာသာ ဆိုသည်မှာ တရုတ်လူမျိုးတို့ ရေးသား ပြောဆိုသုံးစွဲကြသော ဘာသာစကားဖြစ်သည်။ တရုတ် ဘာသာ အရေးအသားမှာ အများအားဖြင့် အတူတူ ဖြစ်သော်လည်း စကားပြောဆိုရာတွင်မူ နိုင်ငံအလိုက် ဒေသအလိုက် ကွဲပြားခြားနားမှုများ ရှိသည်။

တရုတ်ဘာသာစကား မျိုးကွဲများ[ပြင်ဆင်ရန်]

နိုင်ငံတကာတွင် ပြောဆိုသော တရုတ်စကားကို မန်ဒရင် တရုတ်ဘာသာစကားဟု ခေါ်ဆိုလေ့ ရှိကြသည်။ ဟောက်ကျန့် စကား (Hokkien)၊ ကန်တုံစကား (Cantonese)၊ တယိုချူးစကား (Teochew)၊ ဟာကားစကား (Hakka)အပြင် အခြား ဒေသသုံး တရုတ်စကား အများအပြား ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မလေးရှားနိုင်ငံ ကွာလာလမ်ပူမြို့တွင် ကန်တုံစကားကို အသုံးများကြပြီး စင်ကာပူနိုင်ငံ တွင်မူ ဟောက်ကျန့်စကား ကို ပြောဆိုသူ အများအပြား ရှိသည်။

မြန်မာနိုင်ငံတွင်မူ လက်တို နှင့် လက်ရှည် ဟု ခွဲခြား ခေါ်ဝေါ်လေ့ ရှိသည်။ လက်ရှည် ဆိုသည်မှာ အင်္ကျီလက်ရှည်ဝတ်သော ယဉ်ကျေးသော လူတို့၏ စကားဟု ညွှန်းဆိုခြင်း ဖြစ်ပြီး လက်တို စကားဆိုသည်မှာ အလုပ်သမား လူတန်းစားသုံး စကားဟု ညွှန်းဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

  1. Chinese Academy of Social Sciences (2012), p. 3.
  2. china-language.gov.cn (တရုတ်)