ဘရာဇီး အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း
| အမည်ပြောင် | Seleção (The National Squad) Canarinho (Little Canary) Verde-Amarela (The Green and Yellow) | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| အဖွဲ့ | CBF | |||||||||||||||||||||||||||
| မဟာမိတ်အဖွဲ့ | CONMEBOL (တောင်အမေရိက) | |||||||||||||||||||||||||||
| အသင်းခေါင်းဆောင် | Various[၁][၂] | |||||||||||||||||||||||||||
| Most caps | Cafu (၁၄၂)[၃][၄] | |||||||||||||||||||||||||||
| Top scorer | ပီလီ (၇၇)[၅] | |||||||||||||||||||||||||||
| အိမ်ကွင်း | Various | |||||||||||||||||||||||||||
| ဖီဖာကုဒ် | BRA | |||||||||||||||||||||||||||
| FIFA အဆင့် | 2  (၇ ဇွန် ၂၀၁၈) | |||||||||||||||||||||||||||
| အမြင့်ဆုံး FIFA အဆင့် | ၁ | |||||||||||||||||||||||||||
| အနိမ့်ဆုံး FIFA အဆင့် | ၂၂ (ဇွန် ၂၀၁၃) | |||||||||||||||||||||||||||
| Elo အဆင့် | 2  1 (၁၆ ဇူလိုင် ၂၀၁၈) | |||||||||||||||||||||||||||
| အမြင့်ဆုံး Elo အဆင့် | ၁ | |||||||||||||||||||||||||||
| အနိမ့်ဆုံး Elo အဆင့် | ၂၀ (၇ နိုဝင်ဘာ ၂၀၁၁) | |||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||
| ပထမဆုံး နိုင်ငံတကာပွဲ | ||||||||||||||||||||||||||||
 အာဂျင်တီးနား ၃–၀ ဘရာဇီး  (ဗျူနိုအေးရိစ်မြို့၊ အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံ;၂၀ စက်တင်ဘာ ၁၉၁၄)[၆] | ||||||||||||||||||||||||||||
| အကြီးအကျယ် အနိုင်ရ | ||||||||||||||||||||||||||||
 ဘရာဇီး ၁၄–၀ နီကာရာဂွါ  (မက္ကဆီကိုမြို့၊ မက္ကဆီကိုနိုင်ငံ; ၁၇ အောက်တိုဘာ ၁၉၇၅)[၇] | ||||||||||||||||||||||||||||
| အကြီးအကျယ် ရှုံး | ||||||||||||||||||||||||||||
 ဥရုဂွေး ၆–၀ ဘရာဇီး (Viña del Mar, ချီလီနိုင်ငံ; ၁၈ စက်တင်ဘာ ၁၉၂၀)  ဘရာဇီး ၁–၇ ဂျာမနီ  (Belo Horizonte, ဘရာဇီးနိုင်ငံ; ၈ ဇူလိုင် ၂၀၁၄) | ||||||||||||||||||||||||||||
| ကမ္ဘာ့ဖလား | ||||||||||||||||||||||||||||
| မြင်တွေ့ရမှုများ | ၂၁ (First in ၁၉၃၀) | |||||||||||||||||||||||||||
| အကောင်းဆုံးရလဒ် | ချန်ပီယံ (၁၉၅၈, ၁၉၆၂, ၁၉၇၀, ၁၉၉၄, ၂၀၀၂) | |||||||||||||||||||||||||||
| Copa América | ||||||||||||||||||||||||||||
| မြင်တွေ့ရမှုများ | ၃၅ (First in ၁၉၁၆) | |||||||||||||||||||||||||||
| အကောင်းဆုံးရလဒ် | Champions (၁၉၁၉, ၁၉၂၂, ၁၉၄၉, ၁၉၈၉, ၁၉၉၇, ၁၉၉၉, ၂၀၀၄, ၂၀၀၇) | |||||||||||||||||||||||||||
| Confederations Cup | ||||||||||||||||||||||||||||
| မြင်တွေ့ရမှုများ | ၇ (First in ၁၉၉၇) | |||||||||||||||||||||||||||
| အကောင်းဆုံးရလဒ် | Champions (၁၉၉၇, ၂၀၀၅, ၂၀၀၉, ၂၀၁၃) | |||||||||||||||||||||||||||
ဆုတံဆိပ် မှတ်တမ်း
| ||||||||||||||||||||||||||||
ဘရာဇီး အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း(ပေါ်တူဂီ: Seleção Brasileira de Futebol)သည် နိုင်ငံတကာကစားပွဲများ၌ ဘရာဇီးနိုင်ငံကိုယ်စားပြု အမျိုးသားဘောလုံးအသင်းဖြစ်သည်။ ဘရားဇီးနိုင်ငံ ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်(Brazilian Football Confederation) (CBF) မှ အုပ်ချုပ်သော အသင်းတစ်သင်းဖြစ်ပြီး ဖီဖာအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံအဖြစ် ၁၉၂၃ ခုနှစ်ကတည်းက ဖြစ်ခဲ့ပြီး CONMEBOL ကို တည်ထောင်သည့် ၁၉၁၆ ကတည်းက ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၁၉၄၆ မှ ၁၉၆၁ ခုနှစ်အထိ အမေရိကတိုက်များ၏ စုစည်းထားသော ကွန်ဖက်ဒရယ် တစ်ခုဖြစ်သည့် PFC ၏ အဖွဲ့ဝင်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် အအောင်မြင်ဆုံး အမျိုးသားဘောလုံးအသင်းဖြစ်ပြီး ၁၉၅၈၊ ၁၉၆၂၊ ၁၉၇၀၊ ၁၉၉၄ နှင့် ၂၀၀၂ ခုနှစ်များတွင် ချန်ပီယံဆု (၅) ကြိမ် ရရှိခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့ဖလားပွဲစဉ် (၁၁၄) ပွဲ ကစားခဲ့ရာတွင် အနိုင် (၇၆) ပွဲ၊ အရှုံး (၁၉) ပွဲ၊ ရမှတ် (၂၄၇) မှတ် နှင့် ဂိုးကွာခြားချက် (၁၂၉) ဂိုး ရှိသည်။ ခြေစစ်ပွဲ ကစားရန် မလိုဘဲ သို့မဟုတ် ဝင်ခွင့်မလွဲမသွေ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲ အားလုံးတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အမျိုးသားအသင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီဖြစ်သော ဖီဖာ ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်း ဖလားတွင်လည်း ၁၉၉၇၊ ၂၀၀၅၊ ၂၀၀၉ နှင့် ၂၀၁၃ ခုနှစ်တို့တွင် ဗိုလ်စွဲကာ အအောင်မြင်ဆုံးအသင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဖီဖာ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စနစ်တွင် ဘရာဇီးသည် တစ်နှစ်တာ၏ အကောင်းဆုံးအသင်း ပထမနေရာကို (၁၄) ကြိမ်အထိ ရယူနိုင်ခဲ့သည့် စံချိန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဝေဖန်သူများ၊ ဘောလုံးကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ကစားသမားဟောင်း အများစုက ၁၉၇၀ ခုနှစ် ဘရာဇီးအသင်းကို သမိုင်းတစ်လျှောက် အကောင်းဆုံး အမျိုးသားဘောလုံးအသင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ အခြားသော ဘရာဇီးအသင်းများဖြစ်သည့် ၁၉၅၈-၆၂ နှင့် ၁၉၉၄-၀၂ ကာလများက အသင်းများကိုလည်း သမိုင်းတစ်လျှောက် အကောင်းဆုံးအသင်းများစာရင်းတွင် ပုံမှန်ထည့်သွင်းဖော်ပြကြသည်။ ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ဘရာဇီးသည် ပြိုင်ပွဲဝင်ပွဲစဉ် (၃၅) ပွဲဆက်တိုက် ရှုံးပွဲမရှိခဲ့ဘဲ ယင်းကမ္ဘာ့စံချိန်မှာ (၂၅) နှစ်ကြာ တည်တံ့ခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် နှစ်များတစ်လျှောက် ပြိုင်ဘက်ကောင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး အာဂျင်တီးနား၊ အီတလီနှင့် ဥရုဂွေးတို့နှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုများမှာ အထူးထင်ရှားသည်။ ဘရာဇီးသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပျမ်းမျှ အီလို (Elo) ဘောလုံးအဆင့်သတ်မှတ်ချက် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး သမိုင်းတစ်လျှောက် စတုတ္ထအမြင့်ဆုံး အီလို အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သမိုင်းကြောင်း
[ပြင်ဆင်ရန်]၁၉၁၄ မှ ၁၉၂၉ ခုနှစ်- အစောပိုင်း သမိုင်းကြောင်း
[ပြင်ဆင်ရန်]သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ ဘရာဇီး၏ ပထမဆုံးပွဲစဉ်မှာ ရီယိုဒီဂျနေးရိုးနှင့် ဆောပိုလို ရွေးချယ်ခံအသင်းတို့နှင့် အင်္ဂလိပ်ကလပ် အက်ဆီတာစီးတီး (Exeter City) တို့အကြား ဖလူမီနန်စီ အက်ဖ်စီ (Fluminense FC) ၏ ဘောလုံးကွင်းတွင် ၁၉၁၄ ခုနှစ်က ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည့် ပွဲစဉ်ဖြစ်သည်။ အော်စဒို ဂိုမက်စ် (Oswaldo Gomes) နှင့် အော့စ်မန် မီဒေးရိုစ် (Osman Medeiros) တို့၏ သွင်းဂိုးများဖြင့် ဘရာဇီးက ၂-၀ ဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သော်လည်း အဆိုပါပွဲစဉ်မှာ ၃-၃ သရေကျသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။ ၁၉၁၆ ခုနှစ်တွင် ဘရာဇီးသည် ချီလီနှင့် ဥရုဂွေးတို့နှင့် ၎င်းတို့၏ ပထမဆုံး ပွဲစဉ်များကို ကစားခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် နောက်ပိုင်းတွင် ကိုပါအမေရိက (Copa América) ဖြစ်လာမည့် တောင်အမေရိက ချန်ပီယံရှစ် ပြိုင်ပွဲ၏ ပထမဆုံးနှစ်ရပ်တွင် ၁၉၁၆ နှင့် ၁၉၁၇ ခုနှစ်များ၌ တတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ အာသာ ဖရီဒန်ရစ်ခ် (Arthur Friedenreich) ၏ ဂိုးသွင်းစွမ်းဆောင်ရည်ကို အဓိကထား၍ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နိုင်ငံတွင် ကျင်းပသည့် ၁၉၁၉ ပြိုင်ပွဲတွင် ချန်ပီယံဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် ၁၉၂၀ တွင် တတိယနေရာ၊ ၁၉၂၁ တွင် ဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ ၁၉၂၂ ခုနှစ် ချန်ပီယံရှစ်ကို ၎င်းတို့၏ အိမ်ကွင်းတွင်ပင် ထပ်မံရရှိခဲ့ပြီး ၁၉၂၅ တွင် ဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၃၀ မှ ၁၉၄၉ ခုနှစ်- ပထမဆုံး ကမ္ဘာ့ဖလားနှင့် ချန်ပီယံဆု ရာဇဝင်ကြမ်း
[ပြင်ဆင်ရန်]၁၉၃၀ ခုနှစ်တွင် ဘရာဇီးသည် ဥရုဂွေးတွင် ကျင်းပသော ပထမဆုံး ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ ယူဂိုဆလားဗီးယားကို ရှုံးနိမ့်ပြီး အုပ်စုအဆင့်တွင် ဘိုလီးဗီးယားကို အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီးနောက် ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခဲ့ရသည်။ လေးနှစ်အကြာတွင် အီတလီ၌ ကျင်းပသော ၁၉၃၄ ကမ္ဘာ့ဖလား ရှုံးထွက်ပွဲစဉ်တွင် စပိန်ကို ပထမအဝိုင်း၌ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
၁၉၃၇ တောင်အမေရိက ချန်ပီယံရှစ်တွင် ဒုတိယနေရာ ရရှိပြီးနောက် ဘရာဇီးသည် ပြင်သစ်တွင် ကျင်းပသည့် ၁၉၃၈ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား ဆီမီးဖိုင်နယ်သို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲဝင် ချန်ပီယံ အီတလီကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ဆွီဒင်ကို အနိုင်ယူပြီး တတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်သည့် တစ်ခုတည်းသော တောင်အမေရိက အသင်းဖြစ်ပြီး အခြားအသင်းများမှာ ဥရောပတွင် နှစ်ဆက်တိုက် ကျင်းပခြင်းကို ကန့်ကွက်သည့်အနေဖြင့် သပိတ်မှောက်ခဲ့ကြသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ဘရာဇီးသည် ၁၉၄၂ တောင်အမေရိက ချန်ပီယံရှစ်တွင် တတိယနေရာနှင့် ၁၉၄၅ ပြိုင်ပွဲတွင် ဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ စစ်ကြီးအပြီးတွင် ၁၉၄၆ ပြိုင်ပွဲ၌ ဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့ပြီး ဘရာဇီးတွင် ကျင်းပသော ၁၉၄၉ ပြိုင်ပွဲတွင် တတိယအကြိမ်မြောက် ချန်ပီယံဆုကို ရရှိခဲ့သည်။ အဆိုပါ အောင်ပွဲသည် တောင်အမေရိက ဖလားမရရှိခဲ့သော (၂၇) နှစ်တာ အချိန်ကာလကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။
၁၉၅၀ ကမ္ဘာ့ဖလားနှင့် မာရာကာနာဇို (Maracanazo) ပွဲစဉ်
[ပြင်ဆင်ရန်]ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြောင့် ဥရောပတွင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီးနောက် ၁၉၅၀ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားကို အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပရန် ဘရာဇီး၏ လျှောက်လွှာသည် အတိုက်အခံ မရှိခဲ့ပေ။ ပြိုင်ပွဲ၏ အုပ်စုအဆင့်တွင် ဘရာဇီးသည် ရီယိုဒီဂျနေးရိုးရှိ မာရာကာနာကွင်းတွင် မက္ကဆီကိုကို ၄-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး၊ ဆောပိုလိုရှိ ပါဆန်ဘူကွင်းတွင် ဆွစ်ဇာလန်နှင့် ၂-၂ သရေကျကာ၊ မာရာကာနာကွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ယူဂိုဆလားဗီးယားကို ၂-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။
ယခင်နှင့် ယခု ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲများနှင့်မတူဘဲ ဤပြိုင်ပွဲတွင် ချန်ပီယံကို ဆုံးဖြတ်ရန် နောက်ဆုံး အုပ်စုအဆင့်တစ်ရပ် ရှိခဲ့သည်။ ဤအဆင့်တွင် ဘရာဇီးက ဆွီဒင်ကို ၇-၁ ဖြင့်လည်းကောင်း၊ စပိန်ကို ၆-၁ ဖြင့်လည်းကောင်း အနိုင်ယူခဲ့သည်။ မာရာကာနာကွင်းတွင် ဥရုဂွေးနှင့် ကစားခဲ့သော နောက်ဆုံးပွဲစဉ်တွင် ဘရာဇီးအနေဖြင့် ကမ္ဘာ့ဖလား ချန်ပီယံဆု ရရှိရန် အနိုင် သို့မဟုတ် သရေတစ်မှတ် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဥရုဂွေးက ဘရာဇီးကို ၂-၁ ဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး "မာရာကာနာဇို" ဟု လူသိများသော ပွဲစဉ်တွင် ကမ္ဘာ့ဖလားကို ရယူသွားခဲ့သည်။ အဆိုပါ ရှုံးနိမ့်မှုသည် ဘရာဇီးနိုင်ငံတွင် အမျိုးသား ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ကာလတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ဘရာဇီးအသင်း၏ ပုံမှန်ဝတ်စုံဖြစ်သော အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ခြင်းကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။
၁၉၅၁ မှ ၁၉၅၇ ခုနှစ်- ခေတ်မီဝတ်စုံနှင့် "ဘန်မြို့ တိုက်ပွဲ"
[ပြင်ဆင်ရန်]မာရာကာနာဇို ပွဲစဉ်၏ စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာများနောက်ပိုင်းတွင် ဘရာဇီးသည် ပီရူးနိုင်ငံ၌ ကျင်းပသော ၁၉၅၃ ခုနှစ် တောင်အမေရိက ချန်ပီယံရှစ်တွင် ဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၌ ကျင်းပသော ၁၉၅၄ ခုနှစ် ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ဘရာဇီးသည် အယ်လ်ဒိုင် ရှလီ (Aldyr Schlee) ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ဝတ်စုံသစ်ကို စတင်ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် အစိမ်းရောင် အသေးစိတ်ပါရှိသော အဝါရောင် ရှပ်အင်္ကျီများ၊ အပြာရောင် ဘောင်းဘီတိုများနှင့် အဖြူရောင် ခြေအိတ်များ ပါဝင်ပြီး ယနေ့တိုင် အသုံးပြုဆဲဖြစ်သည်။ ဘရာဇီး၏ အုပ်စုအဆင့် ပွဲစဉ်နှစ်ပွဲတွင် မက္ကဆီကိုကို ၅-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ယူဂိုဆလားဗီးယားနှင့် ၁-၁ သရေကျခဲ့သည်။ ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် ဘရာဇီးသည် ဘောလုံးသမိုင်းတွင် အဆိုးရွားဆုံး ပွဲစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး "ဘန်မြို့ တိုက်ပွဲ" ဟုလူသိများသည့် ပွဲစဉ်၌ ဟန်ဂေရီကို ၄-၂ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် ၁၉၅၅ ခုနှစ် တောင်အမေရိက ချန်ပီယံရှစ်တွင် မပါဝင်ခဲ့သော်လည်း ၁၉၅၆ နှင့် ၁၉၅၇ ခုနှစ် ပြိုင်ပွဲနှစ်ခုစလုံးတွင် စတုတ္ထနေရာ ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၅၈ မှ ၁၉၇၀ ခုနှစ်- ပီလီနှင့် ပထမဆုံး ရွှေခေတ်
[ပြင်ဆင်ရန်]ဆွီဒင်နိုင်ငံ၌ ကျင်းပသည့် ၁၉၅၈ ခုနှစ် ကမ္ဘာ့ဖလားပွဲစဉ်အတွင်း ဘရာဇီးသည် ပထမဆုံး အုပ်စုပွဲစဉ်တွင် ဩစတြီးယားကို ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီးနောက် အင်္ဂလန်နှင့် ၀-၀ သရေကျခဲ့သည်။ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုနှင့် ကစားမည့် ၎င်းတို့၏ တတိယမြောက် အုပ်စုပွဲစဉ်မတိုင်မီ နည်းပြ ဗစ်ဆင်တီ ဖီအိုလာ (Vicente Feola) သည် ဇီတို၊ ဂါရင်ချာနှင့် ပီလီတို့ကို ပွဲထွက်လူစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ပွဲစတင်သည်နှင့် ဘရာဇီးက အပြင်းအထန် ဖိအားပေးကစားခဲ့ပြီး ဂါရင်ချာ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွင် ရူအီ ကတ်စထရို (Ruy Castro) က ပွဲစ သုံးမိနစ်ကို "ဘောလုံးသမိုင်းတွင် အကောင်းဆုံး သုံးမိနစ်" ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဗာဗာက ဘရာဇီးအတွက် ဦးဆောင်ဂိုး သွင်းယူပေးခဲ့ပြီး ပွဲစဉ်ကို ၂-၀ ဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ ဝေလကို ၁-၀ ဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့သော ကွာတားဖိုင်နယ် ပွဲစဉ်တွင် ပီလီက တစ်လုံးတည်းသော အနိုင်ဂိုးကို သွင်းယူပေးခဲ့ပြီး ဆီမီးဖိုင်နယ်တွင် ပြင်သစ်ကို ၅-၂ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘရာဇီးသည် ဗိုလ်လုပွဲတွင် ဆွီဒင်ကို ၅-၂ ဖြင့် အနိုင်ရရှိကာ ၎င်းတို့၏ ပထမဆုံး ကမ္ဘာ့ဖလားကို ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ကြီးပြင်ပတွင် ကမ္ဘာ့ဖလားကို ရရှိသည့် ပထမဆုံး နိုင်ငံဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပီလီက ယင်းအခမ်းအနားကို "နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ အရွယ်ရောက်လာခြင်း" ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် ကျင်းပသော တောင်အမေရိက ချန်ပီယံရှစ် နှစ်ခုတွင် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ပထမပြိုင်ပွဲတွင် ဒုတိယနှင့် ဒုတိယပြိုင်ပွဲတွင် တတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ ချီလီနိုင်ငံ၌ ကျင်းပသည့် ၁၉၆၂ ခုနှစ် ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ဘရာဇီးသည် ပထမအုပ်စု ပွဲစဉ်တွင် မက္ကဆီကိုကို ၂-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ချက်ကိုစလိုဗက်ကီးယားနှင့် ၀-၀ သရေကျခဲ့သည်။ ပီလီသည် ဒုတိယပွဲစဉ်တွင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော ပြိုင်ပွဲများတွင် ဆက်လက်မကစားနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ဘရာဇီးသည် နောက်ဆုံးအုပ်စုအဆင့် ပွဲစဉ်တွင် စပိန်ကို ၂-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် အင်္ဂလန်ကို ၃-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ဆီမီးဖိုင်နယ်တွင် ချီလီကို ၄-၂ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ဗိုလ်လုပွဲတွင် ချက်ကိုစလိုဗက်ကီးယားကို ၃-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူပြီး ဒုတိယမြောက် ကမ္ဘာ့ဖလား ချန်ပီယံဆုကို ဆက်လက်ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် ဘိုလီးဗီးယားတွင် ကျင်းပသော ၁၉၆၃ ခုနှစ် တောင်အမေရိက ချန်ပီယံရှစ်တွင် ဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ အင်္ဂလန်၌ ကျင်းပသော ၁၉၆၆ ခုနှစ် ကမ္ဘာ့ဖလားသည် ဘရာဇီးအတွက် ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် အဆိုးရွားဆုံး ခြေစွမ်းပြမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘူဂေးရီးယားကို ၂-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီးနောက် ဟန်ဂေရီကို ၃-၁ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲမှာ ပြင်းထန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကစားဟန်များဖြင့် မှတ်မိနေခဲ့သည်။ ပေါ်တူဂီနှင့် ကစားရာတွင် ပေါ်တူဂီနောက်ခံလူများ၏ ကြမ်းတမ်းသော ဖျက်ထုတ်မှုများကြောင့် ပီလီသည် ပွဲစဉ်နှင့် ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။ ဘရာဇီးက ပွဲစဉ်ကို ၃-၁ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ၁၉၃၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကမ္ဘာ့ဖလား အုပ်စုအဆင့်မှ ထွက်ခဲ့ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပီလီက သူသည် နောက်ထပ် ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ကစားမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံး၌ သူသည် ၁၉၇၀ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်ပါဝင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၀ ခုနှစ် ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား ချန်ပီယံ ဘရာဇီးအသင်းကို ဝေဖန်သူအများစုက သမိုင်းတစ်လျှောက် အကောင်းဆုံး ဘောလုံးအသင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ မက္ကဆီကို၌ ကျင်းပသော ၁၉၇၀ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ဘရာဇီးသည် သမိုင်းတွင် အကောင်းဆုံး ကမ္ဘာ့ဖလားအသင်းဟု ကျယ်ပြန့်စွာ သတ်မှတ်ခံထားရသည့် အသင်းကို ပွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အဆိုပါအသင်းကို ပီလီ၊ အသင်းခေါင်းဆောင် ကားလို့စ် အယ်လ်ဘာတို တောရက်စ် (Carlos Alberto Torres)၊ ဂျိုင်ဇင်ဟို (Jairzinho)၊ တိုစောင်း (Tostão)၊ ဂါဆင် (Gérson) နှင့် ရီဗယ်လီနို (Rivellino) တို့က ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ အဆိုပါအသင်းသည် အုပ်စုအဆင့် ပွဲစဉ်များဖြစ်သော ချက်ကိုစလိုဗက်ကီးယားကို ၄-၁၊ အင်္ဂလန်ကို ၁-၀ (ဂေါ်ဒန်ဘန့်၏ နာမည်ကြီး ကာကွယ်မှုကြားမှ) နှင့် ရိုမေးနီးယားကို ၃-၂ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ပွဲစဉ် ၆ ပွဲစလုံး အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘရာဇီးသည် ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် ပီရူးကို ၄-၂ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ဆီမီးဖိုင်နယ်တွင် ဥရုဂွေးကို ၃-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ဗိုလ်လုပွဲတွင် အီတလီကို ၄-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဂျိုင်ဇင်ဟိုသည် ပြိုင်ပွဲတစ်လျှောက် စုစုပေါင်း သွင်းဂိုးအများဆုံးတွင် ခုနစ်ဂိုးဖြင့် ဒုတိယနေရာ ရပ်တည်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့ဖလား ပွဲစဉ်တိုင်းတွင် ဂိုးသွင်းယူနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ကစားသမားဖြစ်ပြီး ပီလီက လေးဂိုးဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် ဇူးလ် ရီမေး (Jules Rimet) ဖလားကို သုံးကြိမ်မြောက် ရယူနိုင်သည့် ပထမဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ယင်းက ၎င်းတို့အား ဖလားကို သိမ်းဆည်းခွင့် ပေးခဲ့သည်။ အစားထိုးဖလားကို တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း ဘရာဇီးအနေဖြင့် နောက်ထပ် ၂၄ နှစ်ကြာမှသာ ဖလားကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ ဇူးလ် ရီမေး ဖလားကို ၁၉၈၃ ခုနှစ်တွင် ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်း ဘရာဇီးလေးရာ (CBF) ထံမှ ခိုးယူခံခဲ့ရပြီး ဘယ်သောအခါမှ ပြန်မရခဲ့ပေ။ CBF အား နောက်ပိုင်းတွင် ပုံစံတူ ဖလားတစ်ဆူ ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
၁၉၇၁ မှ ၁၉၉၃ ခုနှစ်- ပထမဆုံး ဖလားမရသည့် ကာလ
[ပြင်ဆင်ရန်]ပီလီနှင့် ၁၉၇၀ အသင်းမှ အခြားကြယ်ပွင့်များ အနားယူပြီးနောက် ဘရာဇီးသည် အနောက်ဂျာမနီတွင် ကျင်းပသည့် ၁၉၇၄ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ကစားခဲ့သည်။ ယူဂိုဆလားဗီးယားနှင့် စကော့တလန်တို့နှင့် ဂိုးမရှိသရေကျပြီးနောက် ပထမအုပ်စုအဆင့်တွင် ဇိုင်ယာကို ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ဘရာဇီးက အုပ်စုဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယအုပ်စုအဆင့်တွင် ဘရာဇီးက အရှေ့ဂျာမနီကို ၁-၀ နှင့် အာဂျင်တီးနားကို ၂-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သော်လည်း နယ်သာလန်ကို ၂-၀ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် တတိယနေရာလုပွဲတွင် ပိုလန်ကို ၁-၀ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် စတုတ္ထနေရာ ရရှိခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် ၁၉၇၅ ကိုပါအမေရိကတွင် တတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ အာဂျင်တီးနားတွင် ကျင်းပသည့် ၁၉၇၈ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ဘရာဇီးသည် ပထမအုပ်စုအဆင့်တွင် ဆွီဒင်နှင့် ၁-၁ သရေကျကာ၊ စပိန်နှင့် ၀-၀ သရေကျပြီး ဩစတြီးယားကို ၁-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် ဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ပထမအဆင့်တွင် ဘရာဇီးအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ အုပ်စုကို အနိုင်မရရှိခဲ့သည့် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအုပ်စုအဆင့်တွင် ဘရာဇီးက ပီရူးကို ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲအိမ်ရှင် အာဂျင်တီးနားနှင့် ၀-၀ သရေကျကာ ပိုလန်ကို ၃-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အာဂျင်တီးနားသည် နောက်ပိုင်းတွင် ကျင်းပသည့် ပွဲစဉ်၌ ပီရူးကို ၆-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့် အာဂျင်တီးနားသည် ဘရာဇီးကို အနိုင့်ယူကာ ဗိုလ်လုပွဲသို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် နောက်ပိုင်းတွင် တတိယနေရာလုပွဲ၌ အီတလီကို ၂-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲတွင် ရှုံးပွဲမရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော အသင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဘရာဇီးသည် တတိယနေရာလုပွဲ မရှိဘဲ ၁၉၇၉ ကိုပါအမေရိကတွင် တတိယနေရာ၌ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။
စပိန်တွင် ကျင်းပသည့် ၁၉၈၂ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ဘရာဇီးသည် ပြိုင်ပွဲ၏ အကြိုက်ဆုံးအသင်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုကို ၂-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ၊ စကော့တလန်ကို ၄-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ နယူးဇီလန်ကို ၄-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ပထမအုပ်စုအဆင့်ကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအုပ်စုအဆင့်တွင် ဘရာဇီးသည် အာဂျင်တီးနားကို ၃-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သော်လည်း ဘာစီလိုနာတွင် အီတလီကို ၃-၂ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကွင်း၏ အမည်ကို ရည်ညွှန်း၍ "ဆာရီယာ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ" ဟုခေါ်သော ပွဲစဉ်တွင် ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။ ဆိုကရာတီးစ် (Sócrates)၊ Zico၊ Falcão နှင့် Toninho Cerezo တို့၏ ကွင်းလယ်လူများနှင့်အတူ ၁၉၈၂ အသင်းကို ကမ္ဘာ့ဖလား မရရှိခဲ့သော အကောင်းဆုံးအသင်းအဖြစ် အမှတ်ရနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
သတ်မှတ်ထားသော အိမ်ရှင်မရှိသည့် တတိယနှင့် နောက်ဆုံးပြိုင်ပွဲဖြစ်သည့် ၁၉၈၃ ကိုပါအမေရိကတွင် ဘရာဇီးသည် ဖလားကို ဥရုဂွေးထံ လက်လွှတ်ခဲ့ရပြီး ဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။
ဆိုကရာတီးစ်နှင့် ဇီကို အပါအဝင် ကစားသမားအများစုသည် ၁၉၈၂ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၆ မက္ကဆီကို ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ကစားရန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော အသင်းတစ်သင်းဖြစ်ဆဲဖြစ်ပြီး လေးနှစ်ကထက် ခုခံကာကွယ်မှု ပိုမိုကောင်းမွန်ကာ အုပ်စုအဆင့် ပွဲစဉ်သုံးပွဲ (စပိန်ကို ၁-၀၊ အယ်လ်ဂျီးရီးယားကို ၁-၀ နှင့် မြောက်အိုင်ယာလန်ကို ၃-၀) ကို ဂိုးမပေးရဘဲ အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘရာဇီးသည် ၁၆ သင်းအဆင့်တွင် ပိုလန်ကို ၄-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် မစ်ရှယ် ပလာတီနီ ဦးဆောင်သော ပြင်သစ်အသင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ပွဲချိန်အတွင်း ၁-၁ သရေကျခဲ့ပြီး ဇီကို ပင်နယ်တီ လွဲချော်ခဲ့ကာ အချိန်ပိုတွင် ဂိုးမရှိသရေကျပြီးနောက် ပင်နယ်တီ အဆုံးအဖြတ်တွင် ဘရာဇီးက ၄-၃ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် အာဂျင်တီးနားတွင် ကျင်းပသည့် ၁၉၈၇ ကိုပါအမေရိကတွင် ပဉ္စမနေရာ ရရှိခဲ့ပြီး ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဘရာဇီးက အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပခဲ့ပြီး ၁၉၈၉ ကိုပါအမေရိကကို ရရှိခဲ့ကာ ဘရာဇီး၏ တရားဝင် ဖလားမရရှိခဲ့သော ၁၉ နှစ်တာ အချိန်ကာလကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။
အီတလီတွင် ကျင်းပသည့် ၁၉၉၀ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ဘရာဇီးကို ၁၉၈၉ ကိုပါအမေရိကတွင် နည်းပြဖြစ်ခဲ့သူ ဆီဘက်စတီယန် လာဇာရိုနီ (Sebastião Lazaroni) က နည်းပြခဲ့သည်။ အဓိကသင်္ကေတမှာ ကွင်းလယ်လူ ဒွန်ဂါ (Dunga)၊ တိုက်စစ်မှူး ကာရီကာ (Careca) နှင့် ဗဟိုနောက်ခံလူ သုံးဦးတို့ပါဝင်သော ခုခံကာကွယ်ရေး စနစ်တစ်ခုဖြင့် အသင်းတွင် ဖန်တီးမှု အားနည်းသော်လည်း ဆွီဒင်ကို ၂-၁၊ ကွန်စတာရီကာကို ၁-၀ နှင့် စကော့တလန်ကို ၁-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် တူရင်တွင် ဒီယိုဂို မာရာဒိုနာ ဦးဆောင်သော အာဂျင်တီးနားကို ၁၆ သင်းအဆင့်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ကလော်ဒီယို ကန်နီဂျီယာ (Claudio Caniggia) ၏ သွင်းဂိုးကြောင့် တောင်အမေရိက ပြိုင်ဘက်ကို ၁-၀ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် ချီလီတွင် ကျင်းပသည့် ၁၉၉၁ ကိုပါအမေရိကတွင် အာဂျင်တီးနားကို ဖလားလက်လွှတ်ခဲ့ရပြီး ဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ အီကွေဒေါတွင် ကျင်းပသော ၁၉၉၃ ကိုပါအမေရိကတွင် ဘရာဇီးသည် ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် အာဂျင်တီးနားအား ပင်နယ်တီဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၄ ကမ္ဘာ့ဖလား ခြေစစ်ပွဲတွင် ဘရာဇီးသည် ဘိုလီးဗီးယားကို လာပါ့ဇ်တွင် ၂-၀ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခြေစစ်ပွဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် ရိုမာရီယို၏ သွင်းဂိုးနှစ်ဂိုးဖြင့် မာရာကာနာတွင် ဥရုဂွေးကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ပြိုင်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၉၄ မှ ၂၀၀၅ ခုနှစ်- ဒုတိယ ရွှေခေတ်
[ပြင်ဆင်ရန်]ဘရာဇီးသည် ကမ္ဘာ့ဖလားလည်းမရ၊ ဗိုလ်လုပွဲလည်း မတက်ရောက်နိုင် ဖြစ်သည်မှာ (၂၄) နှစ်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ရုန်းကန်မှုများသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ကျင်းပသည့် ၁၉၉၄ ပြိုင်ပွဲတွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး အဆိုပါပြိုင်ပွဲတွင် တိုက်စစ်တွင် ရိုမာရီယို (Romário) နှင့် ဘီဘီတို (Bebeto)၊ ကွင်းလယ်တွင် အသင်းခေါင်းဆောင် ဒွန်ဂါ (Dunga)၊ ဂိုးသမား ကလော်ဒီယို တာဖာရယ် (Cláudio Taffarel) နှင့် နောက်ခံလူ ဂျော်ဂျင်ဟို (Jorginho) တို့ ဦးဆောင်သော ခိုင်မာသည့်အသင်းက ထိုအချိန်က စံချိန်တင် (၄) ကြိမ်မြောက် ကမ္ဘာ့ဖလားကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် ရုရှားကို ၂-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ စတင်ခဲ့ပြီးနောက် ကင်မရွန်းကို ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ဆွီဒင်နှင့် ၁-၁ သရေကျခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ခရီးစဉ်သည် ဇူလိုင် ၄ ရက်နေ့က စတန်းဖို့ဒ် တက္ကသိုလ်ကွင်းတွင် ကျင်းပသော ၁၆ သင်းအဆင့်တွင် အမေရိကန်ကို ၁-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခြင်း၊ ဒါးလက်စ်တွင် ကျင်းပသော ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် နယ်သာလန်ကို ၃-၂ ဖြင့် အနိုင်ယူခြင်းနှင့် ပက်ဆာဒီနာ၏ ရို့စ်ဘောင်လ်ကွင်းတွင် ကျင်းပသည့် ဆီမီးဖိုင်နယ်တွင် အုပ်စုအဆင့် ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရသည့် ဆွီဒင်ကို ၁-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခြင်းတို့ဖြင့် ဆက်လက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းက ပက်ဆာဒီနာတွင် ဘရာဇီးနှင့် အီတလီတို့ ဗိုလ်လုပွဲ ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော အပူချိန်တွင် ကစားခဲ့သည့် ပွဲစဉ်သည် ဂိုးမရှိသရေကျသွားခဲ့ပြီး ဖရန်ကို ဘာရီစီ ဦးဆောင်သော အီတလီ ခံစစ်က ရိုမာရီယိုကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ကာ ပင်နယ်တီ အဆုံးအဖြတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အီတလီ၏ နောက်ဆုံးပင်နယ်တီကို ရိုဘတ်တို ဘတ်ဂီယို လွဲချော်ခဲ့သောကြောင့် ဘရာဇီးတို့ ချန်ပီယံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ၁၉၉၄ ကမ္ဘာ့ဖလား အနိုင်ရ ဘရာဇီးအသင်းသည် အခြားသော ကမ္ဘာ့ဖလား အနိုင်ရ အသင်းများကဲ့သို့ ဘရာဇီးတွင် မြင့်မားသော လေးစားမှုကို မရရှိခဲ့ပေ။ ဖိုးဖိုးတူး (FourFourTwo) မဂ္ဂဇင်းက ၁၉၉၄ အသင်းကို ဘရာဇီးလ်တို့၏ ထုံးစံအတိုင်း တိုက်စစ်ဆင် ကစားဟန်ထက် လက်တွေ့ကျပြီး ခုခံကာကွယ်သည့် ကစားဟန်ကို အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဘရာဇီးတွင် "ချစ်ခင်မှု မခံရသော" အသင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ထိုအတောအတွင်း ဘရာဇီးသည် အိမ်ရှင် ဥရုဂွေးကို ပင်နယ်တီဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကာ ၁၉၉၅ ကိုပါအမေရိက ဖလားကို လက်လွှတ်ခဲ့ရပြီးနောက် နောက်ပိုင်းတွင် ၁၉၉၇ ပြိုင်ပွဲ၌ ဘိုလီးဗီးယားကို ၃-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး ယင်းမှာ ဘရာဇီးပြင်ပတွင် ကျင်းပသော ကိုပါအမေရိက ဖလားကို ဘရာဇီး ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်မှာပင် ဘရာဇီးသည် ဩစတြေးလျကို ၆-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ဆော်ဒီအာရေးဗီးယားတွင် ကျင်းပသည့် ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်းဖလားကို ရရှိခဲ့သည်။
၁၉၉၈ ကမ္ဘာ့ဖလားကို လက်ရှိချန်ပီယံအဖြစ် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရာ ဘရာဇီးသည် ဒုတိယနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ စကော့တလန်ကို ၂-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ၊ မော်ရိုကိုကို ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ နော်ဝေးကို ၂-၁ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် အုပ်စုဗိုလ်ဖြစ်ခဲ့သော ဘရာဇီးသည် ၁၆ သင်းအဆင့်တွင် ချီလီကို ၄-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် ဒိန်းမတ်ကို ၃-၂ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ထို့နောက် ဆီမီးဖိုင်နယ်တွင် ၁-၁ သရေကျပြီးနောက် ပင်နယ်တီဖြင့် နယ်သာလန်ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲ၏ အကောင်းဆုံး ကစားသမား ရော်နယ်ဒို (Ronaldo) သည် ဗိုလ်လုပွဲသို့ မရောက်မီ သွင်းဂိုး (၄) ဂိုးနှင့် ဖန်တီးမှု (၃) ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဗိုလ်လုပွဲ မစတင်မီ နာရီပိုင်းအလိုတွင် ရော်နယ်ဒို တက်ယောင်ဝေဒနာ ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် ဗိုလ်လုပွဲစဉ်မှာ အရိပ်မိုးခံခဲ့ရသည်။ ရော်နယ်ဒို မပါဝင်သော ပွဲထွက်လူစာရင်းကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကမ္ဘာ့မီဒီယာများသို့ ထုတ်ပြန်ခဲ့သော်လည်း သူကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ပြီး ကစားလိုကြောင်း တောင်းပန်ခဲ့ပြီးနောက် နည်းပြက ရော်နယ်ဒိုကို ပြန်လည်ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး ဇီဒန်း ဦးဆောင်သော ပြင်သစ်အသင်းက ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် ပါရာဂွေးတွင် ကျင်းပသည့် ၁၉၉၉ ကိုပါအမေရိက ဖလား ဗိုလ်လုပွဲတွင် ဥရုဂွေးကို ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ရရှိခဲ့သော်လည်း ၁၉၉၉ ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်းဖလား ဗိုလ်လုပွဲတွင် အိမ်ရှင် မက္ကဆီကိုကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် ကိုလံဘီယာတွင် ကျင်းပသော ၂၀၀၁ ကိုပါအမေရိက ဖလား ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် ဟွန်ဒူးရပ်စ်ကို ၂-၀ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကာ ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခဲ့ရသည်။ အဆိုပါအသင်းသည် ၂၀၀၂ ကမ္ဘာ့ဖလား ခြေစစ်ပွဲတွင်လည်း ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးပွဲစဉ်တွင် ဗင်နီဇွဲလားကို ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူပြီးမှသာ နေရာတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း တောင်ကိုရီးယားနှင့် ဂျပန်တို့ ပူးတွဲအိမ်ရှင်အဖြစ် ကျင်းပသည့် ၂၀၀၂ ကမ္ဘာ့ဖလားသည် ဘရာဇီးတို့ အုပ်စုတွင် ရမှတ် (၉) မှတ်၊ အနိုင် (၃) ပွဲဖြင့် ထိပ်ဆုံးမှ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ကွဲပြားခြားနားသွားခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် အုပ်စုအဆင့်ကို တောင်ကိုရီးယားတွင် ကစားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ပထမဆုံးပွဲစဉ်မှာ အူဆန်တွင် တူရကီနှင့် ဖြစ်သည်။ အဆိုပါပွဲစဉ်တွင် တူရကီမှ ဟာကန် အွန်ဆယ် (Hakan Ünsal) က ၎င်း၏ ခြေထောက်ကို ကန်ခဲ့ပြီးနောက် ရီဗယ်ဒို (Rivaldo) သည် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ ရီဗယ်ဒိုသည် ပွဲပယ်ပြစ်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ဟန်ဆောင်မှုအတွက် ပေါင် (၅,၁၈၀) ဒဏ်ငွေ တပ်ခံခဲ့ရပြီး ဟန်ဆောင်လဲချခြင်း ကို အပြစ်ပေးခံရသည့် ဖီဖာ၏ ပထမဆုံး ကစားသမား ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် နောက်မှလိုက်ကစားကာ တူရကီကို ၂-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ယင်းနောက် တရုတ်ကို ၄-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူပြီး ကော်စတာရီကာကို ၅-၂ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ရှုံးထွက်အဆင့် ပွဲစဉ်များအတွက် ဘရာဇီးသည် ဂျပန်သို့သွားရောက်ခဲ့ပြီး ကိုဘေးတွင် ဘယ်လ်ဂျီယံကို ၂-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ၎င်းတို့၏ ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှီဆူအိုက တွင် ကွာတားဖိုင်နယ်၌ အင်္ဂလန်ကို ၂-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး အနိုင်ဂိုးမှာ ရော်နယ်ဒင်ဟို (Ronaldinho) ၏ ကိုက် (၄၀) အကွာမှ အလွတ်တည်ကန်ဘောမှ ရခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ရော်နယ်ဒိုမှာလည်း အနီကတ်ဖြင့် ထုတ်ပယ်ခံခဲ့ရသည်။ ဆီမီးဖိုင်နယ်မှာ ဆိုဒ်တမ တွင် တူရကီနှင့် ကစားခဲ့ရပြီး အုပ်စုအဆင့် ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရမှုတွင် ဘရာဇီးက ၁-၀ ဖြင့် အနိုင်ရရှိကာ တတိယမြောက် ဗိုလ်လုပွဲသို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဗိုလ်လုပွဲမှာ ယိုကိုဟားမားတွင် ဂျာမနီနှင့် ကစားခဲ့ရပြီး ရော်နယ်ဒိုက ဘရာဇီး၏ ၂-၀ အနိုင်ပွဲတွင် သွင်းဂိုးနှစ်ဂိုးစလုံးကို သွင်းယူပေးခဲ့သည်။ ရော်နယ်ဒိုသည် သွင်းဂိုး (၈) ဂိုးဖြင့် ပြိုင်ပွဲ၏ ဂိုးသွင်းအများဆုံးဆု (Golden Shoe) ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ အဆိုပါ ခရီးစဉ်၏ အထင်ရှားဆုံး အချက်များထဲတွင် "အာ သုံးယောက်" (Three R's) (ရော်နယ်ဒို၊ ရီဗယ်ဒိုနှင့် ရော်နယ်ဒင်ဟို) တို့ ပါဝင်သည်။ ၂၀၀၂ ခုနှစ်သည် ဘရာဇီး၏ ပဉ္စမမြောက် ကမ္ဘာ့ဖလား ချန်ပီယံဆု ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယနေ့အထိ ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးရရှိမှု ဖြစ်ကာ အဆိုပါ အောင်မြင်မှုကြောင့် တစ်နှစ်တာ၏ အကောင်းဆုံးအသင်းအဖြစ် လော်ရီယက်စ် ကမ္ဘာ့အားကစားဆု (Laureus World Sports Award) ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
၂၀၀၆ မှ ၂၀၁၄ ခုနှစ်- ဒုတိယ ဖလားမရသည့် ကာလ
[ပြင်ဆင်ရန်]အာရှတွင် ကမ္ဘာ့ဖလား ရရှိပြီးနောက် ဘရာဇီးသည် ပီရူးတွင် ကျင်းပသော ၂၀၀၄ ကိုပါအမေရိက ဖလားကို ရရှိခဲ့ပြီး ဗိုလ်လုပွဲတွင် အန်ဒရီယာနို (Adriano) ၏ နောက်ကျသွင်းဂိုးကြောင့် ပင်နယ်တီ အဆုံးအဖြတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီးနောက် အာဂျင်တီးနားကို ပင်နယ်တီဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ယင်းမှာ ၁၉၉၇ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ပြိုင်ပွဲ လေးခုတွင် ၎င်းတို့၏ တတိယမြောက် အနိုင်ရရှိမှု ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ၂၀၀၅ ခုနှစ်တွင် အာဂျင်တီးနားကို ၄-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ဖီဖာ ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်းဖလားကို ဒုတိယအကြိမ် ရရှိခဲ့သည်။ မန်နေဂျာ ကားလို့စ် အယ်လ်ဘာတို ပါရီရာ (Carlos Alberto Parreira) သည် ၄-၂-၂-၂ ပုံစံဖြင့် အသင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ "မှော်အတတ် လေးဦး" (Magic Quartet) ဟု အမည်ပေးထားပြီး တိုက်စစ်ကို ရော်နယ်ဒို၊ အန်ဒရီယာနို၊ ကာကာ (Kaká) နှင့် ရော်နယ်ဒင်ဟို တို့ ကစားသမားလေးဦးဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။
ဂျာမနီတွင် ကျင်းပသည့် ၂၀၀၆ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ဘရာဇီးသည် အုပ်စုပွဲစဉ် သုံးပွဲစလုံးဖြစ်သော ခရိုအေးရှား (၁-၀)၊ ဩစတြေးလျ (၂-၀) နှင့် ဂျပန် (၄-၁) တို့ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ရော်နယ်ဒိုက နှစ်ဂိုးသွင်းယူခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့ဖလားအားလုံးတွင် သွင်းယူသည့် စံချိန်နှင့် တူညီခဲ့သည်။ ၁၆ သင်းအဆင့်တွင် ဘရာဇီးက ဂါနာကို ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ရော်နယ်ဒို၏ သွင်းဂိုးမှာ ကမ္ဘာ့ဖလားသမိုင်းတွင် ၎င်း၏ ၁၅ ဂိုးမြောက် ဖြစ်ပြီး စံချိန်တင်ခဲ့ကာ ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ကလိုဆေး (Miroslav Klose) က ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဘရာဇီးသည် ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် ပြင်သစ်သား သီယာရီ ဟန်နရီ (Thierry Henry) ၏ သွင်းဂိုးကြောင့် ၁-၀ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကာ ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။
ဒွန်ဂါ (Dunga) ကို ဘရာဇီး၏ အသင်းမန်နေဂျာအသစ်အဖြစ် ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် ဗိုလ်လုပွဲတွင် အာဂျင်တီးနားကို ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ဗင်နီဇွဲလားတွင် ကျင်းပသည့် ၂၀၀၇ ကိုပါအမေရိက ဖလားကို ရရှိခဲ့သည်။ နှစ်နှစ်အကြာတွင် ဘရာဇီးသည် အမေရိကန်ကို ၃-၂ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ၂၀၀၉ ဖီဖာ ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်းဖလားကို ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ တတိယမြောက် ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်းဖလားကို အတည်ပြုခဲ့သည်။
တောင်အာဖရိကတွင် ကျင်းပသည့် ၂၀၁၀ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ဘရာဇီးသည် ပထမဆုံး ပွဲစဉ်နှစ်ပွဲဖြစ်သော မြောက်ကိုရီးယား (၂-၁) နှင့် အိုင်ဗရီကို့စ် (၃-၁) တို့ကို အသီးသီး အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ပေါ်တူဂီနှင့် ကစားမည့် ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးပွဲစဉ်မှာ ၀-၀ သရေကျသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ၁၆ သင်းအဆင့်တွင် ချီလီနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့သော်လည်း ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် နယ်သာလန်ကို ၂-၁ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
၂၀၁၀ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် မာနို မီနီဇက်စ် (Mano Menezes) ကို ဘရာဇီး၏ နည်းပြအသစ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ အာဂျင်တီးနားတွင် ကျင်းပသည့် ၂၀၁၁ ကိုပါအမေရိကတွင် ဘရာဇီးသည် ပါရာဂွေးကို ပင်နယ်တီဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကာ ကွာတားဖိုင်နယ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။ ဘရာဇီးသည် ပင်နယ်တီ အဆုံးအဖြတ်တွင် ဂိုးတစ်ဂိုးမှ မသွင်းယူနိုင်ခဲ့ပေ။ ၂၀၁၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် နည်းပြ မာနို မီနီဇက်စ်ကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခဲ့ပြီး လူးဝစ် ဖိလစ်ပီ စကိုလာရီ (Luiz Felipe Scolari) ဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ် ဇွန်လ ၆ ရက်နေ့တွင် ဘရာဇီးသည် ဖီဖာ ကမ္ဘာ့အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ၂၂ နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၃ ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်းဖလားတွင် ဘရာဇီးက ဗိုလ်လုပွဲတွင် စပိန်ကို အနိုင်ယူကာ ဖလားကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ရကာ ၎င်းတို့၏ စတုတ္ထမြောက် ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်းဖလားကို အတည်ပြုခဲ့သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ် ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား
[ပြင်ဆင်ရန်]မိမိတို့၏ အိမ်ကွင်းတွင် ကျင်းပသည့် ၂၀၁၄ ကမ္ဘာ့ဖလား အဖွင့်ပွဲစဉ်တွင် ခရိုအေးရှားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ကစားခဲ့ရာ မာဆယ်လို၏ အုန်းဂိုးအပြင်နေမာ၏ သွင်းဂိုးနှစ်ဂိုးနှင့် အော်စကာ၏ သွင်းဂိုးတစ်ဂိုးတို့ကြောင့် ၃-၁ ဖြင့် အနိုင်ရရှိကာ အစပျိုးနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မက္ကဆီကိုနှင့် ၀-၀ သရေကျခဲ့ပြီး ကင်မရွန်းကို ၄-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ရှုံးထွက်အဆင့် တက်ရောက်မှုကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် ၁၆ သင်းအဆင့်တွင် ချီလီနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ၁-၁ သရေကျခဲ့ပြီးနောက် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်ရောက်ရန် ပင်နယ်တီ အဆုံးအဖြတ် လိုအပ်ခဲ့သည်။
ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် တောင်အမေရိက ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော ကိုလံဘီယာကို ၂-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပွဲချိန်ပြီးခါနီးတွင် ဟွမ် ကာမီလို ဇူနီဂါ၏ ဖျက်ထုတ်မှုကြောင့် နေမာသည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသည့် ပြိုင်ပွဲများတွင် ဆက်လက်မကစားနိုင်တော့ဘဲ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။
ဆယ်လီဆောင်း (Seleção) အသင်းသည် ဂျာမနီကို ၇-၁ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ယင်းမှာ ကမ္ဘာ့ဖလား သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးမားဆုံး ရှုံးနိမ့်မှုဖြစ်ကာ ၁၉၇၅ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ယှဉ်ပြိုင်ကစားရသည့် ပွဲစဉ်များတွင် ပထမဆုံး အိမ်ကွင်း အရှုံးလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ အဆိုပါပွဲစဉ်ကို ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်က ဥရုဂွေးနှင့် ကစားခဲ့သော မာရာကာနာဇို ပွဲစဉ်နှင့် ပွဲကျင်းပရာ မီနီယောင်း (Mineirão) ကွင်းကို အစွဲပြု၍ မီနီယောင်းနာဇို (Mineirazo) ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ ယင်းပွဲစဉ်တွင် ကလိုဆေး သွင်းယူခဲ့သော ဂိုးမှာ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား သမိုင်းတစ်လျှောက် ဂိုးသွင်းအများဆုံး ၁၆ ဂိုးမြောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ ရော်နယ်ဒိုကြီး (R9) သည် Rede Globo အတွက် သုံးသပ်သူအဖြစ် ကွင်းအတွင်း၌ ရှိနေခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် တတိယနေရာလုပွဲတွင် နယ်သာလန်ကို ၃-၀ ဖြင့် ဆက်လက် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် စကိုလာရီက ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
၂၀၁၄ မှ ၂၀၂၂ ခုနှစ်- ၂၀၁၄ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား အပြီး
[ပြင်ဆင်ရန်]၂၀၁၄ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ဒွန်ဂါ (Dunga) သည် ဘရာဇီး၏ မန်နေဂျာသစ်အဖြစ် ကြေညာခံခဲ့ရပြီး အမျိုးသားအသင်းကို ဦးဆောင်ရန် ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ချီလီတွင် ကျင်းပသည့် ၂၀၁၅ ကိုပါအမေရိကတွင် ဘရာဇီးသည် ရှုံးထွက်အဆင့်သို့ တက်ရောက်ရန် အုပ်စု စီ (Group C) တွင် ပထမနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ဆင့်တွင် ပါရာဂွေးကို ပင်နယ်တီဖြင့် ထပ်မံ ရှုံးနိမ့်ကာ ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ကျင်းပသည့် ၂၀၁၆ ကိုပါအမေရိက ဆင်တန်နီယို (Copa América Centenario) တွင် ဘရာဇီးသည် အီကွေဒေါနှင့် ဂိုးမရှိသရေကျကာ အစပြုခဲ့ပြီးနောက် ဟေတီကို ၇-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ရှုံးထွက်အဆင့် တက်ရောက်ရန် သရေတစ်မှတ်သာ လိုအပ်သော်လည်း ဘရာဇီးသည် ရာအူလ် ရူဒီယက်ဇ်၏ ၇၅ မိနစ်သွင်းဂိုးကြောင့် ပီရူးကို ၁-၀ ဖြင့် အငြင်းပွားဖွယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ အဆိုပါ ရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် ၁၉၈၇ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အုပ်စုအဆင့်မှ ထွက်ခွာခဲ့ရပြီး ဒွန်ဂါလည်း အမျိုးသားအသင်းမှ ထုတ်ပယ်ခံခဲ့ရသည်။
၂၀၁၆ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၄ ရက်နေ့တွင် တီတီ (Tite) သည် ဒွန်ဂါ၏နေရာတွင် ဘရာဇီး၏ မန်နေဂျာအဖြစ် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ၂၀၁၈ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ဘရာဇီးသည် ဆွစ်ဇာလန်နှင့် ၁-၁ သရေကျကာ၊ ကော်စတာရီကာ (၂-၀) နှင့် ဆားဘီးယား (၂-၀) တို့ကို အနိုင်ယူပြီး အုပ်စုထိပ်ဆုံးမှ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။ ၁၆ သင်းအဆင့်တွင် မက္ကဆီကိုကို ၂-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူပြီးနောက် ဘရာဇီးသည် ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် ဘယ်လ်ဂျီယံကို ၂-၁ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကာ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။ ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာခဲ့ရသော်လည်း တီတီသည် နည်းပြအဖြစ် ဆက်လက် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
၂၀၁၉ ကိုပါအမေရိကကို အိမ်ရှင်အဖြစ် ကျင်းပခဲ့ပြီး အဖွင့်ပွဲစဉ်တွင် ဘိုလီးဗီးယားကို ၃-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ကာ အဆိုပါပွဲစဉ်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ထင်ရှားစွာ ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗင်နီဇွဲလားနှင့် ဂိုးမရှိသရေကျပြီး ပီရူးကို ၅-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် ပါရာဂွေးကို ပင်နယ်တီဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ဆီမီးဖိုင်နယ်တွင် ပြိုင်ဘက် အာဂျင်တီးနားကို ၂-၀ ဖြင့် အနိုင်ယူပြီးနောက် ဘရာဇီးသည် ဗိုလ်လုပွဲတွင် ပီရူးကို ၃-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူကာ ကိုပါအမေရိက ဖလား (၉) ကြိမ်မြောက်နှင့် ၂၀၀၇ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိခဲ့သည်။ အဆိုပါ ပြိုင်ပွဲတွင် ဗိုလ်လုပွဲ၌ ပင်နယ်တီမှ ပေးဂိုးတစ်ဂိုးတည်းသာ ပေးခဲ့ရသည်။ နောက်လာမည့် ကိုပါအမေရိကကို မူလက နောက်တစ်နှစ်တွင် ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ကိုဗစ်-၁၉ ကမ္ဘာ့ကပ်ရောဂါကြောင့် ၂၀၂၁ ခုနှစ်သို့ ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုလံဘီယာနှင့် အာဂျင်တီးနားတို့က အိမ်ရှင်အဖြစ်မှ နုတ်ထွက်ခဲ့ပြီး ဘရာဇီးက အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပခဲ့သည်။ ဗိုလ်လုပွဲသို့ ထပ်မံရောက်ရှိခဲ့ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အာဂျင်တီးနားကို ၁-၀ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကာ ဘရာဇီးအနေဖြင့် အိမ်ရှင်အဖြစ် ကိုပါအမေရိက ဖလားကို မရရှိခဲ့ခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
၂၀၂၂ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ဘရာဇီးသည် ဆားဘီးယား (၂-၀)၊ ဆွစ်ဇာလန် (၁-၀) တို့ကို အနိုင်ယူပြီး ကင်မရွန်းကို ၁-၀ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကာ အုပ်စု ပထမနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၆ သင်းအဆင့်တွင် တောင်ကိုရီးယားကို ၄-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ကွာတားဖိုင်နယ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ကာ ခရိုအေးရှားနှင့် ၁-၁ သရေကျပြီးနောက် ပင်နယ်တီဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့ဖလားမှ ထွက်ခွာရပြီးနောက် တီတီသည် နည်းပြချုပ် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။
၂၀၂၃ မှ ၂၀၂၅ ခုနှစ်- မကြာသေးမီက နှစ်များ
[ပြင်ဆင်ရန်]တီတီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရာမွန် မီနီဇက်စ် (Ramon Menezes) သည် ၂၀၂၃ ခုနှစ် မတ်လမှ ဇူလိုင်လအထိ မန်နေဂျာအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့ပြီးနောက် နှစ်ကုန်ပိုင်းအထိ ဖာနန်ဒို ဒီနစ်ဇ် (Fernando Diniz) ဖြင့် အစားထိုး ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသည်။ ဒီနစ်ဇ်၏ တာဝန်ယူမှုမှာ ဘရာဇီးက အာဂျင်တီးနားကို ၁-၀ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး အဆိုပါ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား ခြေစစ်ပွဲများတွင် ၎င်းတို့၏ ပထမဆုံး အိမ်ကွင်း အရှုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် CBF သည် ဒိုရီဗယ် ဂျူနီယာ (Dorival Júnior) ကို မန်နေဂျာအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ အမေရိကန်တွင် ကျင်းပသည့် ၂၀၂၄ ကိုပါအမေရိကတွင် ဘရာဇီးသည် ကော်စတာရီကာနှင့် ၀-၀ သရေကျကာ၊ ပါရာဂွေးကို ၄-၁ ဖြင့် အနိုင်ယူပြီး ကိုလံဘီယာနှင့် ၁-၁ သရေကျခဲ့သည်။ ဘရာဇီးသည် ၀-၀ သရေကျပြီးနောက် ကွာတားဖိုင်နယ်တွင် ဥရုဂွေး၏ ပင်နယ်တီ အဆုံးအဖြတ်ဖြင့် ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။ ဒိုရီဗယ်သည် မိုနူမန်တယ် ဒီ နူးညက်ဇ်တွင် အာဂျင်တီးနားကို ၄-၁ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခံခဲ့ရပြီး ၎င်း၏နေရာတွင် အီတလီလူမျိုး နည်းပြ ကာလို အန်ဆယ်လော့တီ (Carlo Ancelotti) ကို အစားထိုး ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ဘရာဇီးသည် ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၀ ရက်နေ့တွင် ပါရာဂွေးကို ၁-၀ ဖြင့် အနိုင်ရရှိပြီးနောက် ၂၀၂၆ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားသို့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။
အသင်း၏ ပုံရိပ်နှင့် ဝတ်စုံများ
[ပြင်ဆင်ရန်]ဘရာဇီး၏ ပထမဆုံး အသင်းဝတ်စုံ အရောင်မှာ အပြာစင်းပါသော အဖြူရောင်ဖြစ်သော်လည်း ၁၉၅၀ ကမ္ဘာ့ဖလား မာရာကာနာ ပွဲစဉ်တွင် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် အဆိုပါအရောင်မှာ မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ် ကင်းမဲ့သည်ဟု ဝေဖန်ခံခဲ့ရသည်။ ဘရာဇီး အားကစား ကွန်ဖက်ဒရေးရှင်း၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် Correio da Manhã သတင်းစာက ဘရာဇီးအလံ၏ အရောင်လေးရောင်ပါဝင်သည့် ဝတ်စုံသစ်ကို ဒီဇိုင်းဆွဲရန် ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။ အနိုင်ရရှိသည့် ဒီဇိုင်းမှာ အစိမ်းရောင် အနားကွပ်နှင့် အဝါရောင် ရှပ်အင်္ကျီ၊ အဖြူရောင် အနားကွပ်ပါသည့် အပြာရောင် ဘောင်းဘီတိုဖြစ်ပြီး ဆာပေါ်လာမှ အသက် (၁၉) နှစ်အရွယ် အယ်လ်ဒိုင် ဂါစီယာ ရှလီ (Aldyr Garcia Schlee) က ရေးဆွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အရောင်သစ်များကို ၁၉၅၄ ခုနှစ် မတ်လတွင် ချီလီနှင့် ကစားသော ပွဲစဉ်တွင် ပထမဆုံးအသုံးပြုခဲ့ပြီး ယနေ့တိုင် အသုံးပြုဆဲ ဖြစ်သည်။ Topper သည် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက် ၁၉၉၁ ဝေလနှင့် ကစားသောပွဲအထိ ဘရာဇီးဝတ်စုံကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး Umbro သည် အောက်တိုဘာ ၁၉၉၁ ယူဂိုဆလားဗီးယားနှင့် ပွဲမတိုင်မီထိ တာဝန်ယူခဲ့သည်။ Nike သည် ၁၉၉၆ နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် ကိုပါအမေရိက နှင့် ၁၉၉၈ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလားအတွက် ဝတ်စုံများကို စတင်ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။
ဒုတိယဝတ်စုံ အရောင်အဖြစ် အပြာနှင့် အဖြူရောင်ကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ပေါ်တူဂီ ဘုရင်စနစ်ကို အစွဲပြု၍ ၁၉၃၀ ခုနှစ်များကတည်းက စတင်ခဲ့သော်လည်း ၁၉၅၈ ဖီဖာ ကမ္ဘာ့ဖလား ဗိုလ်လုပွဲတွင် မထင်မှတ်ပဲ အမြဲတမ်း ဒုတိယရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘရာဇီး၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အဝါရောင်ဝတ်ဆင်သည့် ဆွီဒင်ဖြစ်ပြီး အိမ်ရှင်ဖြစ်သောကြောင့် အဝါရောင်ဝတ်ဆင်ခွင့် ရရှိသွားခဲ့သည်။ ဒုတိယဝတ်စုံ မပါရှိသော ဘရာဇီးသည် အပြာရောင် ရှပ်အင်္ကျီများကို အလျင်အမြန် ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အဝါရောင် ရှပ်အင်္ကျီများမှ တံဆိပ်များကို ဖြုတ်ကာ ချုပ်ခဲ့ကြသည်။
ကိုးကား
[ပြင်ဆင်ရန်]- ↑ Marquinhos será o capitão do Brasil na despedida das eliminatórias contra o Chile။ Globoesporte.com (9 October 2017)။ ၃၁ ဇူလိုင် ၂၀၁၈ တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
- ↑ FIFA World Cup Russia 2018 - Brazil vs Switzerland: Marcelo will be Brazil's captain for their opener in Russia။ Marca (18 June 2018)။ ၃၁ ဇူလိုင် ၂၀၁၈ တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
- ↑ “FIFA Century Club” 18 October 2016 ၌ မော်ကွန်းပြန်ကြည့်စက်တွင် မော်ကွန်းတင်ပြီး .. FIFA. Retrieved 9 June 2018
- ↑ Marcos Evangelista de Morais "CAFU" – Century of International Appearances။ RSSSF (23 July 2006)။ 21 February 2009 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ ၃၁ ဇူလိုင် ၂၀၁၈ တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
- ↑ Brazil – Record International Players။ RSSSF (7 November 2008)။ ၃၁ ဇူလိုင် ၂၀၁၈ တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
- ↑ Argentina versus Brazil။ FIFA.com (Fédération Internationale de Football Association)။ 5 January 2009 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။ [လင့်ခ်သေ]
- ↑ Brazil matches, ratings and points exchanged။ Eloratings.net။ ; တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
- ↑ After 1988, the tournament has been restricted to squads with no more than 3 players over the age of 23, and these matches are not regarded as part of the national team's record, nor are caps awarded.