သစ်ပင်ထီးလျှင် လေညှဉ်းသည်၊ လူထီးလျှင် ရန်ညှဉ်းသည်
သစ်ပင်ထီးလျှင် လေညှဉ်းသည်၊ လူထီးလျှင် ရန်ညှဉ်းသည် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။[၁]
အဓိပ္ပာယ်
[ပြင်ဆင်ရန်]“သစ်ပင်ထီးလျှင် လေညှဉ်းသည်၊ လူထီးလျှင် ရန်ညှဉ်းသည်” ဆိုသည်မှာ “သစ်ပင်ထီးလျှင် လေညှဉ်းသည်” (တစ်ပင်တည်း ထီးထီးကျန်နေသော သစ်ပင်သည် လေပြင်းတိုက်ခတ်ခြင်းကို ပို၍ ခံရလွယ်ကူသည်) နှင့် “လူထီးလျှင် ရန်ညှဉ်းသည်” (အပေါင်းအဖော်မရှိ တစ်ကိုယ်တည်းနေသူသည် အခြားသူများ၏ ရန်ပြုခြင်း၊ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ပို၍ ခံရလွယ်ကူသည်) ဟု ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အားအင်နည်းပါးသူ သို့မဟုတ် အထီးကျန်ဆန်သူများသည် အင်အားကြီးသူများ၏ ဖိနှိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရနိုင်ခြေ ပိုများကြောင်းကို ပုံဖော်သော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် အပေါင်းအဖော်များ၏ အရေးပါမှု၊ စည်းလုံးညီညွတ်မှု၏ အရေးပါမှုနှင့် အားနည်းသူများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် လိုအပ်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။