အာဆင်နယ်
 | ||||
| အသင်းအမည် | အာဆင်နယ် ဘောလုံးကလပ် | |||
|---|---|---|---|---|
| အခြားအမည် | The Gunners ဆင်ပျံကြီး | |||
| တည်ထောင်နှစ် | ဒိုင်ယယ် စကွဲယား အဖြစ် ၁၈၈၆ခုနှစ်မှစ၍ | |||
| အိမ်ကွင်း | အီးမရိတ် ဘောလုံးကွင်း (လူဝင်ဆံ့မှု: 60,704[၁]) | |||
| ဥက္ကဋ္ဌ | ပီတာ ဟေးလ်ဝု( ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်း) ။ | |||
| မန်နေဂျာ |  မိခဲလ် အာတက်တာ | |||
| ကစားသည့်လိဂ် | ပရီးမီးယားလိဂ် | |||
| ၂၀၂၅-၂၀၂၆ | အဆင့်၁ | |||
| ဝက်ဘ်ဆိုဒ် | Club home page | |||
| ||||
 လက်ရှိ ရာသီ | ||||
အာဆင်နယ် ဘောလုံးကလပ် (Arsenal Football Club) ကို The Gunners ဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး လန်ဒန်မြောက်ပိုင်း ဟော်လိုဝေး(Holloway, North London) တွင် အခြေစိုက်သော အင်္ဂလိပ်ကြေးစား ဘောလုံးကလပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အာဆင်နယ်သည် ပရီးမီးယားလိဂ်တွင် ပါဝင်ကစားသော အသင်းတစ်သင်းဖြစ်ပြီး အင်္ဂလိပ်ဘောလုံးလောကတွင် အအောင်မြင်ဆုံး ဘောလုံးကလပ်များတွင် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ပထမတန်း နှင့် ပရီးမီးယားလိဂ်ဖလား ၁၄ ကြိမ်ရရှိခဲ့ဖူးပြီး ရှုံးပွဲမရှိရွှေဖလား ၁လုံးရရှိထားသည် အက်ဖ်အေဖလားကို ၁၄ ကြိမ်ရရှိခဲ့ပြီး ကွန်မြူနတီဒိုင်း (Community Shield) ၁၆ ကြိမ်ရရှိထားသည်။
သမိုင်းကြောင်း
[ပြင်ဆင်ရန်]အာဆင်နယ်ကို ၁၈၈၆ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း ပထမဆုံး အရေးပါသော ဆုတံဆိပ်ကို ၁၉၃၀ နှစ်များတွင် မှရရှိခဲ့ပြီး လိဂ် ချန်ပီယံ ၅ ခါဖြစ်ခဲ့ကာ အက်ဖ်အေဖလား ၂ ခုရရှိခဲ့သည်။ စစ်ပြီးခေတ်၏ ဆုတ်ယုတ်သော နှစ်များအပြီးတွင် သူတို့သည် ၂၀ရာစုအတွင်း ဖလား ၂ခုတစ်ပြိုင်တည်းရသော ဒုတိယမြောက် ကလပ်အဖြစ် ၁၉၇၀-၇၁ တွင် မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့ပြီးသော အနှစ် ၂၀ အတွင်း အာဆင်နယ်သည် အင်္ဂလိပ်ဘောလုံးလောက၏ အအောင်မြင်ဆုံး ကလပ်များတွင်တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဆုဖလား ၂ခုရခြင်း နောက်ထပ် ၂ကြိမ်၊ ၂၀၀၃-၂၀၀၄ ပရီးမီးယားလိဂ် ချန်ပီယံ ကို ရှုံးပွဲမရှိရရှိခြင်း နှင့် ၂၀၀၅-၀၆ တွင် လန်ဒန်ရှိကလပ်များထဲမှ ယူအီးအက်ဖ်အေ ချန်ပီယံလိဂ်၏ ဖိုင်နယ်ပွဲကို ပထမဆုံးတက်ရောက်နိုင်သော အသင်းစသည့် မှတ်တမ်းများကို တင်ခဲ့သည်။
ကလပ်၏ အရောင်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အနီနှင့် အဖြူဖြစ်သော်လည်း ဤအရောင်များမှာ သမိုင်းကြောင်းတလျှောက် ပြောင်းလဲလာခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အတူပင် ကလပ်၏ တည်နေရာကိုလည်း အချိန်နှင့်အမျှ ရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့သည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် လန်ဒန် အရှေ့တောင်ပိုင်း ဝူးလ်ဝစ်ချ်(Woolwich) တွင်စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း ၁၉၁၃ ခုနှစ်တွင် မြောက်ဘက်ပိုင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီး ဟိုက်ဘူရီ(Highbury) ရှိ အာဆင်နယ် အားကစားရုံသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်။ ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် သူတို့၏ လက်ရှိ နေရာဖြစ်သော ဟောလိုဝေး(Emirates) အနီးရှိ အဲမရိတ် အားကစားရုံသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်။
1886–1912: Dial Square မှ Royal Arsenal သို့
[ပြင်ဆင်ရန်]1886 ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် စကော့လူမျိုး David Danskin နှင့် Woolwich ရှိ လက်နက်ခဲယမ်းစက်ရုံ အလုပ်သမား ၁၅ ဦးတို့သည် Royal Arsenal စက်ရုံဝင်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အလုပ်ရုံတစ်ခု၏ အမည်ကို ယူ၍ Dial Square Football Club ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ အသင်းဝင်တစ်ဦးလျှင် ခြောက်ပဲနီ (sixpence) စီ ထည့်ဝင်ခဲ့ပြီး Danskin ကလည်း အသင်းတည်ထောင်နိုင်ရန် သုံးရှီလင် (three shillings) ထပ်မံထည့်ဝင်ခဲ့သည်။
Dial Square သည် 1886 ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ 11 ရက်နေ့တွင် Eastern Wanderers နှင့် ပထမဆုံးပွဲကစားခဲ့ပြီး ၆-၀ ဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
1887 ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် အသင်းအမည်ကို Royal Arsenal ဟု ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ပထမဆုံး အိမ်ကွင်းမှာ Plumstead Common ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် Manor Ground တွင် အများစု ကစားခဲ့သည်။
1889–90 ရာသီတွင် Kent Senior Cup နှင့် London Charity Cup တို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ 1890–91 ရာသီတွင် London Senior Cup ကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။ ယင်းတို့သည် အသင်းက South East London တွင် ရှိစဉ်က ရရှိခဲ့သော County Association ဖလားများ ဖြစ်သည်။
1891 ခုနှစ်တွင် Royal Arsenal သည် လန်ဒန်မြို့၏ ပထမဆုံး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဘောလုံးအသင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။
1893 ခုနှစ်တွင် Limited Liability Company အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးနောက် အသင်းအမည်ကို Woolwich Arsenal ဟု ထပ်မံပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တွင် Football League သို့ ဝင်ရောက်စဉ် အမည်သစ်ကို မှတ်ပုံတင်ခဲ့သည်။
Woolwich Arsenal သည် Football League တွင် ပါဝင်သော တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ပထမဆုံးအသင်း ဖြစ်ပြီး Second Division မှ စတင်ကစားကာ 1904 ခုနှစ်တွင် First Division သို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
လက်နက်စက်ရုံအလုပ်သမားများ၏ ငွေကြေးအခက်အခဲများ၊ မြို့အတွင်းရှိ အခြားဘောလုံးအသင်းများ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ သွားရောက်ကြည့်ရှုနိုင်လာခြင်းတို့ကြောင့် ပရိသတ်ဦးရေ ကျဆင်းလာပြီး 1910 ခုနှစ်တွင် အသင်းသည် ဒေဝါလီခံရလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ထို့နောက် စီးပွားရေးသမား Henry Norris နှင့် William Hall တို့က အသင်းတွင် ပါဝင်လာပြီး အသင်းကို အခြားနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။
1912–1925: Bank of England Club
[ပြင်ဆင်ရန်]1913 ခုနှစ်တွင် Second Division သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းပြီး မကြာမီ အသင်းသည် မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ Highbury ရှိ Arsenal Stadium သစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
1919 ခုနှစ်တွင် Football League သည် အငြင်းပွားဖွယ် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ရပ်ဖြင့် Arsenal ကို First Division သို့ တင်မြှောက်ခဲ့သည်။ ယင်းအစား ဒေသခံပြိုင်ဘက် Tottenham Hotspur ကို မကျဆင်းစေဘဲ ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ Arsenal သည် 1914–15 ရာသီ Second Division တွင် အဆင့် (၅) သာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုနှစ်အတွင်းတွင် အသင်းသည် တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းများတွင် The Arsenal ဟူသော အမည်မှ The ကို ဖြုတ်ပယ်လာခဲ့ပြီး၊ ယနေ့ လူသိများသည့် Arsenal ဟူသော အမည်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
Highbury သို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းနှင့် First Division တွင် ကစားခွင့်ရလာခြင်းတို့ကြောင့် ပရိသတ်တက်ရောက်မှုသည် Manor Ground ကာလထက် နှစ်ဆကျော် တိုးလာခဲ့ပြီး အသင်း၏ ဘတ်ဂျက်လည်း အလျင်အမြန် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
စံချိန်တင် ငွေသုံးစွဲမှုနှင့် လက်မှတ်ရောင်းရငွေများကြောင့် Arsenal သည် "Bank of England Club" ဟူသော နာမည်ပြောင်ကို ရရှိလာခဲ့သည်။
1925–1934: Herbert Chapman ၏ ဒဏ္ဍာရီဆန်သော Gunners ခေတ်
[ပြင်ဆင်ရန်]Highbury ကွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီး First Division တွင် ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရလာသည့်နောက်၊ Arsenal သည် အင်္ဂလန်ဘောလုံးလောက၏ အထင်ကရအသင်းတစ်သင်းအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။
1925 ခုနှစ်တွင် Arsenal သည် Huddersfield Town အသင်း၏ နာမည်ကျော်နည်းပြ Herbert Chapman ကို စံချိန်တင် လစာဖြင့် ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ အသင်း၏ တည်နေရာကောင်းမွန်မှုနှင့် ပေးအပ်ခဲ့သော လစာကြောင့် Chapman သည် Arsenal သို့ ပြောင်းရွှေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် ငါးနှစ်အတွင်း Chapman သည် Arsenal ကို အခြေခံမှစ၍ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ပထမဦးစွာ သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် Arsenal ၏ ဒဏ္ဍာရီနည်းပြတစ်ဦး ဖြစ်လာမည့် Tom Whittaker ကို အသင်းလေ့ကျင့်ရေးမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကစားသမား Charlie Buchan ၏ အကူအညီဖြင့် ဘောလုံးနည်းစနစ်သစ်ဖြစ်သော WM Formation ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အဆိုပါနည်းစနစ်သည် Arsenal ၏ ကစားပုံအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
Chapman သည် လူငယ်ကြယ်ပွင့်များဖြစ်သည့် Cliff Bastin နှင့် Eddie Hapgood တို့ကို ခေါ်ယူခဲ့သလို၊ Highbury ကွင်းမှ ရရှိလာသော ဝင်ငွေများကို အသုံးပြု၍ David Jack နှင့် Alex James ကဲ့သို့ နာမည်ကြီး ကစားသမားများကိုလည်း ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
Chapman ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် Arsenal သည် အမျိုးသားအဆင့် ပထမဆုံး ဆုဖလားဖြစ်သော FA Cup ကို 1930 ခုနှစ်တွင် ရရှိခဲ့သည်။
ထို့နောက် 1930–31 နှင့် 1932–33 ရာသီများတွင် Football League ချန်ပီယံဆုကို ဆက်တိုက် ရရှိခဲ့သည်။
Chapman သည် ကွင်းအတွင်း အောင်မြင်မှုများသာမက ကွင်းပြင်ပတွင်လည်း အရေးပါသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
၎င်းတို့တွင်—
- အသင်းဂျာစီ၌ အဖြူရောင်လက်ရှည်များ ထည့်သွင်းအသုံးပြုခြင်း
- ကစားသမားများ၏ ကျောနံပါတ်များ ထည့်သွင်းခြင်း
- London Underground ဘူတာတစ်ခုကို Arsenal ဟု အမည်ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်း
- Highbury ကွင်းတွင် ခမ်းနားသည့် Art Deco စတိုင် ပွဲကြည့်စင်များ တည်ဆောက်ခြင်း
- အင်္ဂလန်ဘောလုံးလောက၏ ပထမဆုံး Floodlight မီးစနစ်များထဲမှ တစ်ခုကို တပ်ဆင်ခြင်း
တို့ ပါဝင်သည်။
သို့သော် 1933–34 ရာသီ၏ အလယ်ပိုင်းတွင် Chapman သည် အဆုတ်ရောင်ရောဂါ (Pneumonia) ကြောင့် ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။
1934–1947: Joe Shaw၊ George Allison နှင့် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်
[ပြင်ဆင်ရန်]Chapman ကွယ်လွန်ပြီးနောက် အသင်းကို Joe Shaw နှင့် George Allison တို့က ဆက်လက် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
နှစ်ဦးစလုံးသည် Chapman တည်ဆောက်ခဲ့သော အသင်းကို ထိရောက်စွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး Arsenal သည်
- 1933–34
- 1934–35
- 1937–38
ရာသီများတွင် League Championship ကို သုံးကြိမ် ဆက်တိုက် ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် 1936 FA Cup ကိုလည်း အနိုင်ရခဲ့သည်။
သို့သော် ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ဖြစ်ပွားလာသောအခါ Football League ပြိုင်ပွဲကို ခုနစ်နှစ်ကြာ ရပ်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။
Arsenal ကို စစ်ကာလအတွင်း နိုင်ငံတော်၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည့် အသင်းတစ်သင်းအဖြစ် မြှင့်တင်ပြသခဲ့သော်လည်း၊ စစ်ပွဲကြောင့် အသင်းသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
ထိပ်တန်းအသင်းများအနက် စစ်အတွင်း အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့သော ကစားသမား အရေအတွက်မှာ Arsenal က အများဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထို့ပြင် North Bank Stand ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် ကုန်ကျခဲ့သော အကြွေးများကြောင့် အသင်း၏ ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေမှာလည်း အလွန်ခက်ခဲခဲ့သည်။
1947–1962: Tom Whittaker ၏ လျင်မြန်သော အောင်မြင်မှု
[ပြင်ဆင်ရန်]စစ်ပြီးနောက် အခက်အခဲများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့သော်လည်း Arsenal သည် 1947–48 ရာသီတွင် အင်္ဂလန်လိဂ်ချန်ပီယံဆုကို ပြန်လည် ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် Tom Whittaker နည်းပြဘဝ၏ ပထမဆုံးရာသီဖြစ်ပြီး Arsenal သည် အင်္ဂလန်ချန်ပီယံဆု အများဆုံးရရှိထားသည့် အသင်းနှင့် တန်းတူ စံချိန်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
Whittaker သည် ရိုးသားပြီး နှိမ့်ချသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ လူအများက သူ့ကို Chapman ခေတ်၏ "ဉာဏ်ကြီးရှင်" ဟု ခေါ်ဆိုလေ့ရှိကြသည်။
အရင်းအမြစ် အကန့်အသတ်များ ရှိနေသော်လည်း သူသည် ကျွမ်းကျင်ပြီး တိုက်စစ်ဆန်သော Arsenal အသင်းတစ်သင်းကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုအသင်းသည် 1950 ခုနှစ်တွင် FA Cup ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ 1952–53 ရာသီတွင် အသင်းသမိုင်း၏ သတ္တမမြောက် League Championship ကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် Arsenal သည် အင်္ဂလန်ဘောလုံးသမိုင်းတွင် အအောင်မြင်ဆုံးအသင်းအဖြစ် မှတ်တမ်းဝင်ခဲ့သည်။
1962–1984: Billy Wright၊ Bertie Mee နှင့် Terry Neill တို့၏ခေတ်
[ပြင်ဆင်ရန်]1962 ခုနှစ်မှ 1984 ခုနှစ်အထိ ကာလသည် Arsenal အတွက် အောင်မြင်မှု၊ ကျရှုံးမှုနှင့် ပြန်လည်နိုးထလာမှုတို့ ရောနှောနေသော အချိန်ကာလဖြစ်သည်။
18 နှစ်ကြာ ချန်ပီယံဆုနှင့် FA Cup ကို လက်လွတ်ခဲ့သောကာလ
[ပြင်ဆင်ရန်]1952–53 ရာသီတွင် League Championship ရရှိပြီးနောက် Arsenal သည် နောက်ထပ် 18 နှစ်ကြာ League Championship သို့မဟုတ် FA Cup ကို မရရှိနိုင်တော့ပေ။
1953 ခုနှစ် ချန်ပီယံအသင်းမှ ကစားသမားများ အသက်အရွယ်ကြီးလာခဲ့သော်လည်း အသင်းသည် ၎င်းတို့ကို အစားထိုးနိုင်မည့် အရည်အသွေးမြင့် ကစားသမားများကို မခေါ်ယူနိုင်ခဲ့ပေ။
ထိုကာလအတွင်း Arsenal သည် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ ထိပ်တန်းအသင်းမဟုတ်တော့ဘဲ 1950 နှင့် 1960 ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်း လိဂ်ဇယားအလယ်ပိုင်းတွင်သာ အများစု ရပ်တည်ခဲ့ရသည်။
အင်္ဂလန်အသင်း၏ အသင်းခေါင်းဆောင်ဟောင်း Billy Wright သည် 1962 မှ 1966 အထိ Arsenal နည်းပြအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း အသင်းကို အောင်မြင်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။
Bertie Mee ရောက်ရှိလာခြင်း
[ပြင်ဆင်ရန်]1966 ခုနှစ်တွင် Arsenal သည် အသင်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုသရေးပညာရှင် (Physiotherapist) ဖြစ်သူ Bertie Mee ကို ယာယီနည်းပြအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ပရိသတ်များနှင့် အားကစားမီဒီယာများ အံ့ဩခဲ့ကြသည်။
သို့သော် Bertie Mee သည် လက်ထောက်နည်းပြ Don Howe နှင့် ပူးပေါင်းကာ အသင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
သူသည် Bob McNab၊ George Graham စသည့် ကစားသမားသစ်များကို ခေါ်ယူခဲ့ပြီး အသင်းကို
- 1967–68 League Cup Final
- 1968–69 League Cup Final
တို့သို့ နှစ်နှစ်ဆက်တိုက် ပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဥရောပဖလားနှင့် ပထမဆုံး Double
[ပြင်ဆင်ရန်]1969–70 ရာသီတွင် Arsenal သည် အသင်းသမိုင်း၏ ပထမဆုံး ဥရောပဖလားဖြစ်သော Inter-Cities Fairs Cup ကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် 1970–71 ရာသီတွင် ပို၍ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။
Arsenal သည်
- Football League Championship
- FA Cup
နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ရာသီတည်းအတွင်း အနိုင်ရပြီး အသင်းသမိုင်း၏ ပထမဆုံး Double ကို ရရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ယင်းချန်ပီယံဆုကြောင့် Arsenal သည် အင်္ဂလန်ဘောလုံးသမိုင်းတွင် League Championship အများဆုံးရရှိထားသော အသင်းအဖြစ် စံချိန်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
အောင်မြင်မှုနောက်ပိုင်း ကျဆင်းမှု
[ပြင်ဆင်ရန်]Double ရရှိခဲ့သော အသင်းသည် မကြာမီပင် ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။
1970 ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် Arsenal သည် အောင်မြင်မှုနှင့် အနည်းငယ်သာ လွဲချော်နေသော ရာသီများကို ဆက်တိုက် ကြုံတွေ့ခဲ့သည်။
အသင်းသည်
- 1972 FA Cup တွင် ဒုတိယရရှိခဲ့သည်။
- 1972–73 First Division တွင်လည်း ဒုတိယနေရာသာ ရရှိခဲ့သည်။
Terry Neill ၏ခေတ်
[ပြင်ဆင်ရန်]1976 ခုနှစ်တွင် Bertie Mee နေရာ၌ Arsenal ကစားသမားဟောင်း Terry Neill ကို နည်းပြအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
အသက် ၃၄ နှစ်သာရှိသေးသော Neill သည် ထိုအချိန်က Arsenal သမိုင်းတွင် အသက်အငယ်ဆုံး နည်းပြ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူသည်
- Malcolm Macdonald
- Pat Jennings
တို့ကို ခေါ်ယူခဲ့ပြီး၊
အသင်းတွင် ရှိပြီးသား
- Liam Brady
- Frank Stapleton
တို့နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အားကောင်းသော အသင်းတစ်သင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
FA Cup Final သုံးကြိမ်ဆက်တိုက်
[ပြင်ဆင်ရန်]Neill ၏ လက်ထက်တွင် Arsenal သည်
- 1978 FA Cup Final
- 1979 FA Cup Final
- 1980 FA Cup Final
တို့သို့ သုံးနှစ်ဆက်တိုက် တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် 1980 European Cup Winners' Cup Final သို့လည်း တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ပင်နယ်တီအဆုံးအဖြတ်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
1979 FA Cup – အမှတ်ရဖွယ် ဗိုလ်လုပွဲ
[ပြင်ဆင်ရန်]ထိုကာလအတွင်း Arsenal ရရှိခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော ဖလားမှာ 1979 FA Cup ဖြစ်သည်။
ဗိုလ်လုပွဲတွင် Arsenal သည် Manchester United ကို ၃-၂ ဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သည်။
အနိုင်ဂိုးကို ပွဲပြီးခါနီး နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် သွင်းယူနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ထိုပွဲစဉ်ကို ယနေ့အထိ FA Cup သမိုင်း၏ အကောင်းဆုံးဗိုလ်လုပွဲများထဲမှ တစ်ပွဲ အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။
1970 ပြည့်လွန်နှစ်များ အကုန်တွင် Arsenal သည် ပြိုင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း League Championship ကို မရနိုင်သေးဘဲ နောက်ထပ် ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုတစ်ခု လိုအပ်နေခဲ့သည်။
ယင်းပြန်လည်တည်ဆောက်မှုကို 1986 ခုနှစ်တွင် နည်းပြအသစ် George Graham က စတင်ခဲ့ပြီး Arsenal ၏ ရွှေရောင်ခေတ်သစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။
1984–1996: George Graham ၏ Arsenal
[ပြင်ဆင်ရန်]1980 ပြည့်လွန်နှစ်များ အလယ်ပိုင်းတွင် Arsenal သည် ထပ်မံအောင်မြင်မှုရရှိရန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အသင်းသည် ကစားသမားဟောင်း George Graham ကို 1986 ခုနှစ်တွင် နည်းပြအဖြစ် ပြန်လည်ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
Graham သည် နည်းပြအဖြစ် ပထမဆုံးရာသီမှာပင် Arsenal ကို 1987 Football League Cup ချန်ပီယံ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
"နာမည်ကျော် Back Four" ကို တည်ဆောက်ခြင်း
[ပြင်ဆင်ရန်]1988 ခုနှစ်တွင် Graham သည်
- Nigel Winterburn
- Lee Dixon
- Steve Bould
တို့ကို ခေါ်ယူခဲ့သည်။
၎င်းတို့သည် အသင်းတွင် ရှိပြီးသား လူငယ်နောက်ခံလူ Tony Adams နှင့်အတူ ပူးပေါင်းကာ Arsenal သမိုင်းတွင် အကျော်ကြားဆုံး ခံစစ်အတွဲဖြစ်သည့် "Famous Back Four" ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့သည်။
George Graham ၏ ဘောလုံးအတွေးအခေါ်မှာ ခံစစ်စည်းကမ်းကို ဦးစားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ယင်းက Arsenal ၏ ယခင်က တိုက်စစ်ဆန်သော ကစားဟန်နှင့် ကွဲပြားနေသောကြောင့် ပရိသတ်အချို့နှင့် ဘောလုံးဝေဖန်သူများက အောင်မြင်မည် မဟုတ်ဟု သံသယရှိခဲ့ကြသည်။
သို့သော် Graham ၏ နည်းစနစ်သည် အချိန်တိုအတွင်း အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့ပြီး ပရိသတ်များ၏ ထောက်ခံမှုကိုလည်း ရရှိလာခဲ့သည်။
1988–89 League Championship – နောက်ဆုံးမိနစ်၏ အံ့ဖွယ်အောင်ပွဲ
[ပြင်ဆင်ရန်]Arsenal သည် 1988 ခုနှစ်တွင် Football League Centenary Trophy ကို အနိုင်ရခဲ့သည်။
ထို့နောက် 1988–89 Football League ရာသီတွင် ချန်ပီယံဆုကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။
ရာသီ၏ နောက်ဆုံးပွဲစဉ်တွင် ချန်ပီယံလုပြိုင်ဘက် Liverpool နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
Arsenal သည် ပွဲပြီးခါနီး နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် သွင်းယူခဲ့သော ဂိုး ကြောင့် လိုအပ်သော ရလဒ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး League Championship ကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုပွဲစဉ်သည် အင်္ဂလန်ဘောလုံးသမိုင်းတွင် အမှတ်ရစရာအကောင်းဆုံး လိဂ်ပွဲများထဲမှ တစ်ပွဲအဖြစ် ယနေ့တိုင် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။
နောက်ထပ် အောင်မြင်မှုများ
[ပြင်ဆင်ရန်]George Graham လက်ထက်တွင် Arsenal သည် အောင်မြင်မှုများကို ဆက်လက် ရရှိခဲ့သည်။
- 1990–91 Football League Championship ကို ရရှိခဲ့ပြီး ရာသီတစ်လျှောက် တစ်ပွဲသာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
- 1993 ခုနှစ်တွင် FA Cup နှင့် League Cup နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ရာသီတည်း ဆွတ်ခူးခဲ့သည်။
- 1994 ခုနှစ်တွင် European Cup Winners' Cup ကို အနိုင်ရခဲ့သည်။
ထို့နောက် 1994 European Super Cup Final တွင် ဥရောပချန်ပီယံ AC Milan ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
George Graham ထုတ်ပယ်ခံရခြင်း
[ပြင်ဆင်ရန်]George Graham ၏ နည်းပြဘဝသည် အောင်မြင်မှုများစွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အငြင်းပွားဖွယ် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ကစားသမားအချို့ကို ခေါ်ယူရာတွင် အေးဂျင့် Rune Hauge ထံမှ တရားမဝင် ငွေကြေးအကျိုးခံစားခွင့် (Kickback) ရယူခဲ့ကြောင်း စုံစမ်းတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် 1995 ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် Arsenal သည် George Graham ကို နည်းပြရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခဲ့သည်။
Bruce Rioch ၏ ကာလတိုနည်းပြဘဝ
[ပြင်ဆင်ရန်]George Graham နေရာတွင် Bruce Rioch ကို နည်းပြအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
Rioch လက်ထက်တွင် Arsenal သည် European Cup Winners' Cup Final သို့ ဒုတိယနှစ်ဆက်တိုက် တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း Real Zaragoza ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် Rioch သည် အသင်းဒါရိုက်တာအဖွဲ့နှင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် တစ်ရာသီသာ တာဝန်ယူပြီးနောက် အသင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
Bruce Rioch ထွက်ခွာပြီးနောက် Arsenal သည် လူသိနည်းသော ပြင်သစ်နည်းပြတစ်ဦးကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
ထိုနည်းပြမှာ Arsène Wenger ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ရောက်ရှိလာမှုသည် Arsenal အသင်းသာမက အင်္ဂလန်ဘောလုံးတစ်ခုလုံး၏ သမိုင်းကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။
1996–2018- Arsène Wenger တော်လှန်ရေး
[ပြင်ဆင်ရန်]၁၉၉၆ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသော ပြင်သစ်မန်နေဂျာ Arsène Wenger ၏ ရာထူးသက်တမ်းအတွင်း ကလပ်သည် အသွင်ပြောင်းခဲ့သည်။ တိုက်စစ်အားပြုကစားခြင်း၊ အစားအသောက်နှင့် ကြံ့ခိုင်ရေးအလေ့အကျင့်များကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်း၊ ကင်းထောက်ခြင်း တို့သည် သူ၏အမှတ်အသားများ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပက်ထရစ်ဗီအဲရာနှင့် သီယာရီဟင်နရီတို့ကဲ့သို့ အာဆင်ဝင်းဂါး၏ မွေးရပ်မြေမှ အဓိက ကစားသမားများ စုဆောင်းရာတွင် အာဆင်နယ်သည် 1997–98 ခုနှစ်တွင် ဒုတိယလိဂ်နှင့် ဖလားနှစ်ဆနှင့် 2001–02 ခုနှစ်တွင် တတိယရရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကလပ်အသင်းသည် 1999–2000 UEFA Cup ဖိုင်နယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး 2003 နှင့် 2005 FA Cup ဖိုင်နယ်များတွင် အောင်ပွဲခံကာ 2003–04 ခုနှစ်တွင် ပရီးမီးယားလိဂ်ကို တစ်ပွဲမျှ မရှုံးဘဲ ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့ကာ တစ်ဖက်မှ "The Invincibles" ဟု အမည်ပြောင်ပေးသည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းဆောင်ချက်သည် ၂၀၀၃ ခုနှစ် မေလ ၇ ရက်မှ ၂၀၀၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၄ ရက်နေ့အထိ လိဂ်ပွဲ ၄၉ ပွဲဆက်တိုက် ရှုံးပွဲမရှိခဲ့ဘဲ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ စံချိန်တစ်ခုဖြစ်သည်။
အာဆင်နယ်သည် ဝင်းဂါး၏ ပထမကိုးရာသီတွင် ရှစ်ရာသီအတွင်း လိဂ်တွင် ပထမ သို့မဟုတ် ဒုတိယနေရာဖြင့် ပြီးဆုံးခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် နှစ်ရာသီဆက်တိုက် ချန်ပီယံဆုကို တစ်ကြိမ်မှ မရရှိခဲ့ပေ။ ကလပ်အသင်းသည် 2005–06 ခုနှစ်အထိ ချန်ပီယံလိဂ်ကွာတားဖိုင်နယ်ကို ကျော်လွန်ပြီး မတိုးတက်ခဲ့ပါ။ ထိုရာသီတွင် ၎င်းတို့သည် ပြိုင်ပွဲသမိုင်းတစ်လျှောက် အနှစ်ငါးဆယ်အတွင်း ဖိုင်နယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည့် လန်ဒန်မှ ပထမဆုံးအသင်းဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ဘာစီလိုနာက 2–1 ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ဇူလိုင်လ 2006 ခုနှစ်တွင် Highbury တွင် 93 နှစ်ကြာပြီးနောက် Emirates အားကစားကွင်းသို့ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ အာဆင်နယ်သည် 2007 နှင့် 2011 လိဂ်ဖလားများ၏ ဖိုင်နယ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး 2–1 ဖြင့် ချဲလ်ဆီးနှင့် ဘာမင်ဂမ်စီးတီးတို့ကို အသီးသီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ကလပ်အသင်းသည် 2005 FA ဖလားကတည်းက ကလပ်စံချိန်တင်ဝယ်ယူမှု Mesut Özil မှ ဦးဆောင်ကာ အာဆင်နယ်သည် 2014 FA Cup ဖိုင်နယ်တွင် ဟူးလ်စီးတီးကို အနိုင်ရကာ 2–0 အပြတ်အသတ်ဖြင့် 3–2 ပွဲအနိုင်ရကာ 20 အပြတ်အသတ်ဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တစ်နှစ်အကြာတွင် အာဆင်နယ်သည် နောက်ထပ်အောင်ပွဲခံ FA ဖလားပြိုင်ပွဲ ကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး 2016–17 တွင် ၎င်းတို့၏ 13 ကြိမ်မြောက် FA ဖလားကို ဆွတ်ခူးခြင်းဖြင့် ပြိုင်ပွဲသမိုင်းတစ်လျှောက် အအောင်မြင်ဆုံးအသင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုရာသီတွင် အာဆင်နယ်သည် လိဂ်တွင် အဆင့် ၅ ဖြင့် ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် အာဆင်ဝင်းဂါး မရောက်လာမီကတည်းက ထိပ်ဆုံးလေးသင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ၂၁ ကြိမ်မြောက်နှင့်နောက်ဆုံးရာသီတွင် Arsène Wenger လက်အောက်ရှိအာဆင်နယ်သည်ဆဋ္ဌမမြောက်နှင့် FA ကွန်မြူနတီဒိုင်းကိုအနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ အာဆင်ဝင်းဂါးသည် 2018 ခုနှစ် မေလ 13 ရက်နေ့တွင် ရာသီကုန်ပြီးနောက် အာဆင်နယ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
2018–2019- အာဆင်ဝင်းဂါး ခေတ်လွန်
[ပြင်ဆင်ရန်]အာဆင်ဝင်းဂါး ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ကလပ်၏ လည်ပတ်မှုပုံစံကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် စပိန်သား အူနိုင်း အမ်မရီ အား 2018 ခုနှစ် မေလ 23 ရက်နေ့တွင် ကလပ်၏ နည်းပြသစ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ကလပ်၏ ပထမဆုံး 'နည်းပြ' နှင့် United Kingdom ပြင်ပမှ ဒုတိယမန်နေဂျာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အမ်မရီ၏ ပထမရာသီတွင် အာဆင်နယ်သည် ပရီးမီးယားလိဂ်တွင် အဆင့်ငါးနှင့် ယူရိုပါလိဂ်တွင် ဒုတိယနေရာရခဲ့သည်။ 2019 ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ 29 ရက်နေ့တွင် Emery အား မန်နေဂျာအဖြစ်မှ ထုတ်ပယ်ခဲ့ပြီး ကစားသမားဟောင်းနှင့် လက်ထောက်ပထမအသင်းနည်းပြ Freddie Ljungberg အား ယာယီနည်းပြအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
2019–- Mikel Arteta ခေတ်
[ပြင်ဆင်ရန်]2019 ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ 20 ရက်နေ့တွင် အာဆင်နယ်သည် အသင်းခေါင်းဆောင်ဟောင်း Mikel Arteta အား နည်းပြသစ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ အာဆင်နယ်သည် 2019–20 ရာသီကို အဆင့် 8 ဖြင့် ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး 1994–95 နောက်ပိုင်း ၎င်းတို့၏ အနိမ့်ဆုံး ပြီးဆုံးခဲ့သော်လည်း Chelsea 2–1 ကို အနိုင်ယူကာ 14 ကြိမ်မြောက် FA ဖလားကို စံချိန်တင် ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။ ရာသီအပြီးတွင် အာတီတာ၏ ချန်ပီယံဆုကို နည်းပြချုပ်အဖြစ်မှ မန်နေဂျာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ 2021 ခုနှစ် ဧပြီလ 18 ရက်နေ့တွင် အာဆင်နယ်အား ခွဲထွက်ဥရောပပြိုင်ပွဲ The Super League ၏တည်ထောင်သူအသင်းအဖြစ်ကြေညာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် နှစ်ရက်အကြာတွင် ပြိုင်ပွဲမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ အာဆင်နယ်သည် 2020–21 ရာသီကို အဆင့် (၈) နေရာတွင် တစ်ဖန် ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး 26 နှစ်အတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဥရောပပြိုင်ပွဲအတွက် အရည်အချင်းမပြည့်မီခဲ့ပေ။ (2021–22) ပြီးနောက် ရာသီတွင် အာတီတာသည် ပျမ်းမျှအသက် 24 နှစ်နှင့် 308 ရက် – ဖြင့် ပရီးမီးယားလိဂ်တွင် အသက်အငယ်ဆုံးအသင်းကို စုစည်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုနှစ်တွင် ပရီးမီးယားလိဂ်တွင် အဆင့်ငါးနေရာတွင် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး လာမည့်ရာသီ UEFA Europa League အတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီခဲ့သည်။
2022–23 ရာသီတွင် အာဆင်နယ်သည် မန်စီးတီးနောက် ဒုတိယနေရာဖြင့် ချန်ပီယံလိဂ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကာ အမှတ်ပေးဇယားထိပ်တွင် အချိန်အများဆုံးရပ်တည်ခဲ့သည့် စံချိန်ကို မှတ်တမ်းတင်ကာ 84 မှတ်ဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ 2023–24 ရာသီတွင် အာဆင်နယ်သည် မန်စီးတီးကို အနိုင်ယူပြီး ၎င်းတို့၏ 17 ကြိမ်မြောက် FA ကွန်မြူနတီဒိုင်းကို ရယူကာ ပရီးမီးယားလိဂ်တွင် ဒုတိယနေရာမှ မန်စီးတီးကို ၎င်းတို့၏ယခင်ရာသီက 89 မှတ်ဖြင့် တိုးတက်ခဲ့သည်။ 2024–25 UEFA Champions League တွင် ၎င်းတို့သည် PSG 3–1 ကို နှစ်ကျော့ပေါင်း ရှုံးနိမ့်မှသာ ဆီမီးဖိုင်နယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ တတိယရာသီဆက်တိုက် အာဆင်နယ်သည် ဒုတိယနေရာတွင် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး 2024–25 ပရီးမီးယားလိဂ်ရာသီတွင် ရမှတ် 74 မှတ်ရရှိခဲ့သည်။
2026 ခုနှစ် မေလ 19 ရက်နေ့တွင်၊ 2025–26 ရာသီတွင် အာဆင်နယ်သည် ၎င်း၏ 14 ကြိမ်မြောက် လိဂ်ဖလားကို ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး 2003–04 ရာသီနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးသော AFC Bournemouth ၏ 1–1 သရေကျမှုကြောင့် မန်စီးတီးနှင့် 11 သရေကျခဲ့သောကြောင့် ဒီဆုဖလားဟာ မန်နေဂျာ Mikel Arteta လက်ထက်မှာ အာဆင်နယ်ရဲ့ ပထမဆုံး ပရီးမီးယားလိဂ်ဖလား ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ရာသီတည်းတွင် အာဆင်နယ်သည် ကလပ်သမိုင်းတွင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ချန်ပီယံလိဂ်ဖိုင်နယ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သော်လည်း Budapest ရှိ Puskás Aréna တွင် အချိန်ပိုပြီးနောက် 1–1 သရေကျပြီးနောက် ပင်နယ်တီဖြင့် Paris Saint-Germain 4–3 ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
တံဆိပ်
[ပြင်ဆင်ရန်]၁၉၈၈၊ ၁၉၂၂၊ ၁၉၂၅၊ ၁၉၄၉၊ ၂၀၀၁၊ ၂၀၀၂ ခုနှစ်များတွင် တံဆိပ်များ ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း အာဆင်နယ်၏ အဓိကတံဆိပ်မှာ အမြောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၁ တွင် အသင်း၏ ၁၂၅ နှစ်ပြည့်အတွက် တံဆိပ်ကို တပ်ဆင်ကြသည်။ ၁၈၈၆ ခုနှစ်မှ ယနေ့အထိ တံဆိပ် ၁၀ ခုရှိသည်။ လက်ရှိသုံးနေသော တံဆိပ်မှာ ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။[၂]
၁၈၈၈ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော ရွိုင်ရယ် အာဆင်နယ် (Royal Arsenal) ၏ ပထမဆုံး အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်တွင် အပေါ်စီးမှ မြင်ရသော၊ မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသည့် အမြောက်သုံးလက် ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းသည် Woolwich မြို့နယ်၏ (ယခုအခါ Greenwich တော်ဝင်မြို့နယ်၏ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်သို့ ပြောင်းလဲအသုံးပြုထားသော) အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်နှင့် ဆင်တူပါသည်။ ယင်းတို့ကို တစ်ခါတစ်ရံ မီးခိုးခေါင်းတိုင်များအဖြစ် အထင်မှားနိုင်သော်လည်း၊ တစ်ခုစီတွင် ထွင်းထုထားသော ခြင်္သေ့ခေါင်းနှင့် အမြောက်ဖင်ပိုင်း အဖု (cascabel) တို့ ပါရှိခြင်းက ၎င်းတို့သည် အမြောက်မြားဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေသည်။ ၁၉၁၃ ခုနှစ်တွင် ဟိုက်ဘာရီ (Highbury) သို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် ၎င်းတံဆိပ်ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သော်လည်း၊ ၁၉၂၂ ခုနှစ်တွင် ကლပ်အသင်းက အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသည့် အမြောက်တစ်လက်နှင့် ၎င်းဘေးတွင် ကလပ်၏ အမည်ပြောင် "The Gunners" ဟု ရေးထိုးထားသော တံဆိပ်ကို ပြောင်းလဲအသုံးပြုသောအခါ ပြန်လည်သက်ဝင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတံဆိပ်သည် ၁၉၂၅ ခုနှစ်အထိသာ တည်တံ့ခဲ့ပြီး ယင်းနောက်တွင် အမြောက်ကို အနောက်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ၎င်း၏ပြောင်းဝကို ပိုမိုသေးသွယ်သွားစေရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
၁၉၄၉ ခုနှစ်တွင် ကလပ်အသင်းသည် ခေတ်မီဆန်းသစ်ထားသော တံဆိပ်တစ်ခုကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ယင်းတွင် Blackletter စာလုံးစတိုင်ဖြင့် ရေးသားထားသော ကလပ်အမည်အောက်၌ အဆိုပါ အမြောက်ပုံစံကိုပင် ထည့်သွင်းထားပြီး၊ အစ္စလင်တန် (Islington) မြို့နယ်၏ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်နှင့် ကလပ်၏ အစီအစဉ်တည်းဖြတ်သူ ဟယ်ရီ ဟိုးမား (Harry Homer) တီထွင်ခဲ့သော "ညီညွတ်ခြင်းမှ အောင်ပွဲရရှိသည်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် ကလပ်၏ လက်တင်ဆောင်ပုဒ်အသစ် Victoria Concordia Crescit (VCC) ဟု ရေးထိုးထားသော စာလိပ်အပေါ်တွင် နေရာချထားသည်။ တံဆိပ်ကို အရောင်ဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ပြီး တံဆိပ်သက်တမ်းတစ်လျှောက် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲမှုများရှိခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် အနီ၊ ရွှေရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်တို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တံဆိပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြင်ဆင်မှုများကြောင့် အာဆင်နယ်အနေဖြင့် ၎င်းကို မူပိုင်ခွင့် မတင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကလပ်အနေဖြင့် တံဆိပ်ကို ကုန်အမှတ်တံဆိပ်အဖြစ် မှတ်ပုံတင်နိုင်ခဲ့ပြီး "တရားဝင်မဟုတ်သော" အာဆင်နယ်အသုံးအဆောင်များ ရောင်းချသည့် ဒေသခံ လမ်းဘေးဈေးသည်တစ်ဦးနှင့် ကာလရှည်ကြာ ဥပဒေရေးရာ တိုက်ပွဲဆင်နွှဲခဲ့ရပြီးနောက် (နောက်ဆုံးတွင် အနိုင်ရခဲ့သည်)၊ အာဆင်နယ်သည် ပိုမိုပြည့်စုံသော ဥပဒေရေးရာ အကာအကွယ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် မူပိုင်ခွင့်တင်နိုင်သည့် ပိုမိုခေတ်မီသော မျဉ်းကွေးများနှင့် ရှင်းလင်းရိုးရှင်းသော စတိုင်လ်ပါဝင်သည့် တံဆိပ်အသစ်တစ်ခုကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ အမြောက်သည် အရှေ့ဘက်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် မျက်နှာမူလာပြီး၊ ကလပ်၏အမည်ကို အမြောက်အပေါ်တွင် Sans-serif စာလုံးစတိုင်ဖြင့် ရေးသားထားသည်။ အစိမ်းရောင်နေရာတွင် အပြာရင့်ရောင်ဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။ တံဆိပ်အသစ်ကို အချို့သော ပရိသတ်များက ဝေဖန်ခဲ့ကြသည်။ Arsenal Independent Supporters' Association က ဤမျှအလွန်အမင်း ခေတ်ဆန်လွန်းသော ဒီဇိုင်းဖြင့် ကလပ်အသင်းသည် အာဆင်နယ်၏ သမိုင်းနှင့် အစဉ်အလာများစွာကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြောင်းနှင့် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ပရိသတ်များကို သေချာစွာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှု မရှိခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ ၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအထိ၊ FA Cup ဗိုလ်လုပွဲများကဲ့သို့သော အရေးပါသည့် ပွဲစဉ်များအတွက်သာ ကစားသမားဂျာစီပေါ်တွင် တံဆိပ်ကို တပ်ဆင်လေ့ရှိပြီး၊ များသောအားဖြင့် အဖြူရောင်နောက်ခံပေါ်တွင် ကလပ်အမည်၏ အတိုကောက်စာလုံးများကို အနီရောင်ဖြင့် ယှက်နွယ်ရေးသားထားသော ပုံစံ (monogram) ဖြင့် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။
အဆိုပါ စာလုံးယှက် (monogram) ကို Art Deco စတိုင်လ် တံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖန်တီးခဲ့ပြီး ၎င်းတွင် F စာလုံးအစား A နှင့် C စာလုံးများက ဘောလုံးတစ်လုံးကို ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ဝန်းရံထားကာ၊ ၎င်းအားလုံးကို ဆဋ္ဌဂံပုံဘောင်တစ်ခုအတွင်း ထည့်သွင်းထားသည်။ ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် ကလပ်အသင်းကို အမှတ်တံဆိပ်အသစ် ပြန်လည်ဖော်ဆောင်ရာတွင် ဟာဘတ် ချပ်မန်း (Herbert Chapman) ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် မိတ်ဆက်ခဲ့သော ဤကော်ပိုရိတ်လိုဂို အစောပိုင်းဥပမာကို ဖလားဗိုလ်လုပွဲ ဂျာစီများပေါ်တွင်သာမက၊ အဓိကဝင်ပေါက်အပေါ်နှင့် ကြမ်းပြင်များတွင် မြှုပ်နှံထားခြင်း အပါအဝင် ဟိုက်ဘာရီ ကွင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဒီဇိုင်းလက္ခဏာရပ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၁၉၆၇ ခုနှစ်မှစ၍ အမြောက်အဖြူရောင်ပုံစံကို ဂျာစီများပေါ်တွင် ပုံမှန်တပ်ဆင်လာခဲ့ပြီး၊ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် ကလပ်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် အစားထိုးသည့်အချိန်အထိ ဖြစ်ကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အမည်ပြောင် "The Gunners" ကိုပါ ထည့်သွင်းအသုံးပြုခဲ့သည်။
၂၀၁၁-၁၂ ဘောလုံးရာသီတွင် အာဆင်နယ်သည် ၎င်းတို့၏ (၁၂၅) နှစ်ပြည့် နှစ်ပတ်လည်ကို ကျင်းပခဲ့သည်။ အဆိုပါ အခမ်းအနားများတွင် ထိုရာသီအတွက် ၎င်းတို့၏ ဂျာစီများပေါ်တွင် တပ်ဆင်မည့် လက်ရှိတံဆိပ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော ဗားရှင်းတစ်ခုလည်း ပါဝင်သည်။ တံဆိပ်သည် အဖြူရောင်သီးသန့်ဖြစ်ပြီး ညာဘက်တွင် ဝက်သစ်ချရွက် ၁၅ ရွက်နှင့် ဘယ်ဘက်တွင် လော်ရယ် (laurel) ရွက် ၁၅ ရွက်တို့ဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ ဝက်သစ်ချရွက်များက ရွိုင်ရယ်အုတ် (Royal Oak) အရက်ဆိုင်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသော ကလပ်အသင်း၏ တည်ထောင်သူအဖွဲ့ဝင် ၁၅ ဦးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လော်ရယ်ရွက် ၁၅ ရွက်သည် ကလပ်အသင်းကို တည်ထောင်ရန်အတွက် တည်ထောင်သူဖခင်များက ပေးချေခဲ့သော ခြောက်ပဲစေ့ (six pence) များပေါ်ရှိ ဒီဇိုင်းအသေးစိတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အဆိုပါ လော်ရယ်ရွက်များသည် ခွန်အားကိုလည်း ကိုယ်စားပြုပါသည်။ တံဆိပ်ကို အပြည့်အစုံဖြစ်စေရန် တံဆိပ်၏အောက်ခြေရှိ "Forward" ဆောင်ပုဒ်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ၁၈၈၆ နှင့် ၂၀၁၁ ကို ပြသထားသည်။
၂၀၂၁-၂၂ ရာသီမှ စတင်၍ Adidas သည် ထိုရာသီ၏ အဝေးကွင်းဂျာစီတွင် အမြောက်သီးသန့်တံဆိပ်ကို ပြန်လည်မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ယင်းမှာ ၁၉၉၁ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း အာဆင်နယ်ဂျာစီပေါ်တွင် ၎င်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ၂၀၂၂-၂၃ အဝေးကွင်းဂျာစီတွင် ဆက်လက်အသုံးပြုမည်ဖြစ်ပြီး ၂၀၂၃-၂၄ တွင် တတိယဂျာစီ၌ပါ ထည့်သွင်းမည်ဖြစ်ကာ၊ ၎င်းနောက် ၂၀၂၄-၂၅ တွင် ဂျာစီသုံးစုံလုံး၌ အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် တံဆိပ်အသစ်ကို မိတ်ဆက်ပြီးကတည်းက အာဆင်နယ်ဂျာစီပေါ်တွင် အဆိုပါ (၂၀၀၂ ခုနှစ်) တံဆိပ်ကို မတွေ့ရတော့မည့် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မှတ်တမ်းဝင်မည်ဖြစ်သည်။
အရောင်
[ပြင်ဆင်ရန်]အာဆင်နယ်အသင်း၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အများစုတွင် ၎င်းတို့၏ အိမ်ကွင်းဂျာစီအရောင်မှာ အင်္ကျီလက်အဖြူရောင်နှင့် ဘောင်းဘီတိုအဖြူရောင်တွဲဖက်ထားသော အနီရောင်တောက်တောက် အင်္ကျီများဖြစ်သော်လည်း၊ အမြဲတမ်း ဤသို့ဖြစ်ခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အနီရောင်ကို ရွေးချယ်ရခြင်းမှာ ၁၈၈၆ ခုနှစ်တွင် အာဆင်နယ်ကို တည်ထောင်ပြီးမကြာမီ နော့တင်ဟမ် ဖောရက်စ် (Nottingham Forest) ထံမှ ပရဟိတအလှူငွေ ထောက်ပံ့မှုကို အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် ဖြစ်သည်။ ဒိုင်ရယ်စကွဲယား (Dial Square) ၏ တည်ထောင်သူအဖွဲ့ဝင် နှစ်ဦးဖြစ်သော ဖရက်ဒ် ဘီးယတ်စလေ (Fred Beardsley) နှင့် မောရစ် ဘိတ်စ် (Morris Bates) တို့သည် ဝူးလ်ဝစ်ချ် (Woolwich) သို့ အလုပ်လုပ်ရန် ပြောင်းရွှေ့လာသော ဖောရက်စ် ကစားသမားဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုဒေသတွင် ပထမဆုံးအသင်းကို စုစည်းတည်ထောင်စဉ်က ဝတ်စုံ (ဂျာစီ) မရှာဖွေနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ ဘီးယတ်စလေနှင့် ဘိတ်စ်တို့သည် အကူအညီတောင်းရန်အတွက် နေရပ်သို့ စာရေးခဲ့ရာ ဝတ်စုံတစ်စုံနှင့် ဘောလုံးတစ်လုံးကို ရရှိခဲ့သည်။ အဆိုပါအင်္ကျီမှာ အနီရင့်ရောင် (redcurrant) ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင်ဘောင်းဘီတိုအပြင် အပြာနှင့်အဖြူ ကွင်းရစ်များပါသော ခြေအိတ်များနှင့် တွဲဖက်ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။
၁၉၃၃ ခုနှစ်တွင် ဟာဘတ် ချပ်မန်း (Herbert Chapman) သည် ၎င်း၏ကစားသမားများကို ပိုမိုထင်ရှားစွာ ဝတ်ဆင်စေလိုသဖြင့် ဂျာစီကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး အဖြူရောင်အင်္ကျီလက်များကို ပေါင်းထည့်ကာ အရောင်ကိုလည်း ပိုမိုတောက်ပသော စာတိုက်ပုံးအနီရောင် (pillar box red) သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အဖြူရောင်အင်္ကျီလက်များ၏ မူလအစနှင့်ပတ်သက်၍ ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုကို မှန်းဆပြောဆိုကြသည်။ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်တွင် ချပ်မန်းသည် ပွဲကြည့်စင်ပေါ်မှ ပရိသတ်တစ်ဦးက အဖြူရောင်အင်္ကျီအပေါ်တွင် အနီရောင်လက်ပြတ်ဆွယ်တာကို ထပ်ဝတ်ထားသည်ကို သတိထားမိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာမူ ချပ်မန်းနှင့် ဂေါက်သီးအတူရိုက်လေ့ရှိသော ကာတွန်းဆရာ တွမ် ဝက်ဘ်စတာ (Tom Webster) ဝတ်ဆင်သည့် အလားတူဝတ်စုံမျိုးမှတစ်ဆင့် စိတ်ကူးရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ မည်သည့်ဇာတ်လမ်းက မှန်ကန်သည်ဖြစ်စေ အနီနှင့်အဖြူ ဂျာစီများသည် အာဆင်နယ်၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ရာသီနှစ်ခုမှလွဲ၍ အသင်းသည် ထိုအချိန်မှစကာ ယင်းအတွဲအစပ်ကိုသာ အမြဲဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ ပထမတစ်ခုမှာ အာဆင်နယ်အသင်း အနီရောင်တစ်စုံလုံးကို ဝတ်ဆင်ခဲ့သည့် ၁၉၆၆-၆၇ ရာသီဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ လူကြိုက်မများခဲ့သောကြောင့် နောက်ရာသီတွင် အဖြူရောင်အင်္ကျီလက်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဒုတိယတစ်ခုမှာ ဟိုက်ဘာရီကွင်းတွင် အာဆင်နယ်ကစားခဲ့သော နောက်ဆုံးရာသီဖြစ်သည့် ၂၀၀၅-၀၆ ရာသီဖြစ်ပြီး၊ ထိုကွင်း၌ ၎င်းတို့၏ ပထမဆုံးရာသီဖြစ်သော ၁၉၁၃ ခုနှစ်တွင် ဝတ်ဆင်ခဲ့သည့်ပုံစံနှင့် ဆင်တူသော အနီရင့်ရောင် အထိမ်းအမှတ်ဂျာစီများကို ဝတ်ဆင်ခဲ့ကာ နောက်ရာသီအစတွင် ပုံမှန်အရောင်များသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ၂၀၀၈-၀၉ ရာသီတွင် အာဆင်နယ်သည် ရိုးရာ အဖြူရောင်သီးသန့် အင်္ကျီလက်များနေရာတွင် အဖြူရောင်အစင်းကျယ်ပါဝင်သော အနီရောင်အင်္ကျီလက်များဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။
အာဆင်နယ်၏ အိမ်ကွင်းအရောင်များသည် အခြားသော ကလပ်အသင်း အနည်းဆုံး သုံးသင်းအတွက် စိတ်ကူးရရှိစေသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၀၉ ခုနှစ်တွင် စပါတာ ပရာ့ဂ် (Sparta Prague) အသင်းသည် ထိုစဉ်က အာဆင်နယ်ဝတ်ဆင်ခဲ့သည့် အနီရင့်ရောင်ဝတ်စုံကို အတုယူခဲ့ပြီး၊ ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် ဟီဘာနီယန် (Hibernian) အသင်းက ၎င်းတို့၏ အစိမ်းနှင့်အဖြူ ဝတ်စုံတွင် အာဆင်နယ်အင်္ကျီလက်ဒီဇိုင်းကို ယူငင်အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလန်၌ ကျောင်းတက်ခဲ့သော ဆန်တာဖီ (Santa Fe) တည်ထောင်သူနှင့် အာဆင်နယ်ပရိသတ်တစ်ဦးဖြစ်သူ လူးဝစ် ရိုဘလေဒို (Luis Robledo) သည် သူအသစ်တည်ထောင်ထားသော အသင်းအတွက် ယင်းပင်မအရောင်များကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်တွင် စပို့တင်း ကလပ် ဒီ ဘရာဂါ (Sporting Clube de Braga) ၏ မန်နေဂျာသည် ဟိုက်ဘာရီကွင်းမှ ပွဲစဉ်တစ်ခုအပြီး ပြန်လာသောအခါ ၎င်းအသင်း၏ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံကို အာဆင်နယ်၏ 'အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင်အင်္ကျီလက်၊ ဘောင်းဘီတို' ပုံစံတူသို့ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ထိုအသင်း၏ အမည်ပြောင် Os Arsenalistas ဆိုသည်မှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤအသင်းများသည် ယနေ့တိုင် ထိုဒီဇိုင်းများကို ဝတ်ဆင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ အာဆင်နယ်၏ အဝေးကွင်းအရောင်များမှာ အဖြူ သို့မဟုတ် ရေတပ်ပြာရောင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် အက်ဖ်အေ (FA) က (ဒိုင်လူကြီးများ၏ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အရမ်းဆင်တူနေသောကြောင့်) ရေတပ်ပြာရောင်အင်္ကျီများကို တားမြစ်ခဲ့သဖြင့် ၁၉၆၉-၇၀ ရာသီတွင် အာဆင်နယ်သည် အဝါရောင်အင်္ကျီနှင့် အပြာရောင်ဘောင်းဘီတိုပါဝင်သော အဝေးကွင်းဂျာစီကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ အာဆင်နယ်အသင်း သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လီဗာပူးကို အနိုင်ယူကာ ဖလားနှစ်လုံး (the double) ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည့် ၁၉၇၁ ခုနှစ် FA ဖလားဗိုလ်လုပွဲတွင် ဤဂျာစီကို ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ အဝါနှင့် အပြာရောင်ဝတ်စုံသည် ၎င်းတို့၏ အထင်ကရ အနီနှင့် အဖြူ အိမ်ကွင်းဂျာစီနီးပါး ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ အာဆင်နယ်သည် နောက်တစ်နှစ် FA ဖလား ဗိုလ်လုပွဲသို့ အနီနှင့်အဖြူ အိမ်ကွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ထပ်မံရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း လိဒ်စ်ယူနိုက်တက်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အာဆင်နယ်သည် ၁၉၇၈ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်အတွင်း ၎င်းတို့၏ "ကံကောင်းစေသော" အဝါနှင့်အပြာ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ FA ဖလား ဗိုလ်လုပွဲများ၌ သုံးနှစ်ဆက်တိုက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုဝတ်စုံမှာ ၁၉၈၂-၈၃ တွင် အစိမ်းနှင့် ရေတပ်ပြာရောင် အဝေးကွင်းဂျာစီ မထွက်ပေါ်လာမီအချိန်အထိ ကလပ်၏ အဝေးကွင်းဝတ်စုံအဖြစ် ရှိနေခဲ့သည်။ နောက်ရာသီတွင် အာဆင်နယ်သည် အဝါနှင့်အပြာ အရောင်အသွေးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုရင့်သော အပြာရောင်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် နိုင်ကီ (Nike) သည် အာဆင်နယ်၏ ဂျာစီထောက်ပံ့သူအဖြစ် အက်ဒီဒက်စ် (Adidas) ထံမှ လွှဲပြောင်းရယူလိုက်သောအခါ၊ အာဆင်နယ်၏ အဝေးကွင်းအရောင်များကို လေသံနှစ်မျိုး (အရောင်ရင့်နှင့် အနု) ပါသော အပြာရောင်အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီတိုများအဖြစ်သို့ ထပ်မံပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အမြတ်အစွန်းများသော ပုံတူဂျာစီ (replica kit) ဈေးကွက် ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက၊ အဝေးကွင်းဂျာစီများကို ပုံမှန်ပြောင်းလဲလေ့ရှိပြီး အာဆင်နယ်သည် များသောအားဖြင့် အဝေးကွင်းနှင့် တတိယရွေးချယ်စရာ ဂျာစီနှစ်မျိုးလုံးကို ထုတ်ဝေလေ့ရှိသည်။ ဤကာလအတွင်း ဒီဇိုင်းများမှာ အပြာရောင်သီးသန့် ဒီဇိုင်းများ သို့မဟုတ် ၂၀၀၁-၀၂ ရာသီတွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် သတ္တုရွှေရောင်နှင့် ရေတပ်ပြာရောင် ဝတ်စုံ၊ ၂၀၀၅ မှ ၂၀၀၇ အထိ အသုံးပြုခဲ့သည့် အဝါနှင့် ခဲရောင်ရင့်၊ ၂၀၁၀ မှ ၂၀၁၃ အထိ အဝါနှင့် ခရမ်းရင့်ရောင် စသည့် ရိုးရာ အဝါနှင့် အပြာ အရောင်ကွဲများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ၂၀၁၄ ခုနှစ်အထိ၊ အဝေးကွင်းဂျာစီကို ရာသီတိုင်းပြောင်းလဲခဲ့ပြီး တစ်နှစ်တည်းတွင် အိမ်ကွင်းဂျာစီအသစ်ကို မိတ်ဆက်ပါက ထွက်ရှိပြီးသား အဝေးကွင်းဂျာစီအဟောင်းသည် တတိယရွေးချယ်စရာ ဂျာစီ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ပူးမား (Puma) က အာဆင်နယ်၏ ဂျာစီများကို စတင်ထုတ်လုပ်ပြီးနောက်၊ အိမ်ကွင်း၊ အဝေးကွင်းနှင့် တတိယဂျာစီ အသစ်များကို ရာသီတိုင်းတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၂၀၁၇-၁၈ ရာသီတွင် ပူးမားသည် အဝေးကွင်းနှင့် တတိယဂျာစီများအတွက် အရောင်အသွေးအသစ်ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ အဝေးကွင်းဂျာစီမှာ အောက်ခြေနားတွင် ပိုမိုရင့်သောအပြာရောင်သို့ မှေးမှိန်သွားသည့် အပြာနုရောင်ဖြစ်ပြီး၊ တတိယဂျာစီမှာ အနက်ရောင်ကို အနီရောင်ဖြင့် ပေါ်လွင်အောင် ခြယ်သထားသည်။ ၂၀၁၈-၁၉ ရာသီအတွက်မူ ပူးမားသည် မူလအရောင်အသွေးသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ၂၀၁၉-၂၀ ရာသီမှစတင်၍ အာဆင်နယ်၏ ဂျာစီများကို အက်ဒီဒက်စ် (Adidas) က ထုတ်လုပ်လျက်ရှိသည်။
ဘောလုံးကွင်းများ
[ပြင်ဆင်ရန်]ပထမဆုံး မန်နာကွင်းကို သုံးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၈၉၀ မှ ၁၈၉၃ အထိ အင်ဗစ်တာကွင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်သို့ ဝင်ပြီးနောက် ၁၈၉၃ တွင် မန်နာကွင်းသို့ ပြန်လာကာ ကွင်းသာသာရှိသောကွင်းကို ပွဲကြည့်စင်များဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ ထိုကွင်းကို မြောက်လန်ဒန်သို့ မပြောင်းမီ ၁၉၁၃ အထိ နှစ်၂၀ ကြာအသုံးပြုခဲ့သည်။
အာဆင်နယ်၏ ဂန္ထဝင်အားကစားကွင်းဖြစ်လာမည့် ဟိုက်ဘူရီကွင်းတွင် ၁၉၁၃ ခုနှစ်မှ၂၀၀၆ ခုနှစ်အထိ ကစားခဲ့သည်။ ၁၉၉၀ အစောပိုင်းကာလများသည် ပရိသတ် ၅၇၀၀၀ အထိဆံ့ကာ နောက်ပိုင်းတွင် အများဆုံး ၆၀၀၀၀ အထိဆံ့သည်။ ပရိသတ်များအတွက် နေရာများနှင့် ကြေညာဘုတ်များအတွက် ကွင်းကို တိုးချဲ့ရန် ပြင်ဆင်ကြသော်လည်း မဖြစ်နိုင်တော့၍ ဟိုက်ဘူရီ၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် ကွင်းအသစ်ဆောက်ရန် ပြင်ကြရသည်။
လက်ရှိကွင်းအသစ်ဖြစ်သော အီးမရိတ် ဘောလုံးကွင်းကို ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးကာ ၂၀၀၆-၂၀၀၇ ရာသီတွင် စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအဖြစ် ၁၉၉၉ ခုနှစ်က တည်ဆောက်ခဲ့သော ရှန်လေလေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို အသုံးပြုသည်။
ဘောလုံးလိဂ် (Football League) သို့ မဝင်ရောက်မီက အာဆင်နယ်သည် ပလမ်စတက် ကွန်မွန် (Plumstead Common) တွင် ခေတ္တမျှ ကစားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ပလမ်စတက်ရှိ မန်နာကွင်း (Manor Ground) တွင် ကစားခဲ့ကာ၊ ၁၈၉၀ ပြည့်နှစ်မှ ၁၈၉၃ ခုနှစ်အတွင်း အနီးအနားရှိ အင်ဗစ်တာကွင်း (Invicta Ground) တွင် သုံးနှစ်ကြာ ကစားခဲ့သည်။ ၁၉၁၃ ခုနှစ်တွင် ဘောလုံးလိဂ်သို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ကလပ်အသင်းသည် မန်နာကွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ပွဲကြည့်စင်များနှင့် အဆင့်ဆင့်ရပ်ကြည့်နိုင်သော နေရာများကို တပ်ဆင်ကာ ရိုးရိုးကွင်းပြင်အဆင့်မှ အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ ၁၉၁၃ ခုနှစ် မြောက်လန်ဒန်သို့ မပြောင်းရွှေ့မီအချိန်အထိ၊ အာဆင်နယ်သည် လာမည့်အနှစ်နှစ်ဆယ်လုံးလုံး (၁၈၉၄-၉၅ ရာသီတွင် ချွင်းချက်နှစ်ပွဲမှလွဲ၍) ၎င်းတို့၏ အိမ်ကွင်းပွဲစဉ်များကို ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်ကစားခဲ့သည်။
ဟိုက်ဘာရီ (Highbury) ဟု ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခေါ်ဝေါ်ကြသော အာဆင်နယ် ဘောလုံးကွင်း (Arsenal Stadium) သည် ၁၉၁၃ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလမှ ၂၀၀၆ ခုနှစ် မေလအထိ ကလပ်အသင်း၏ အိမ်ကွင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ မူလဘောလုံးကွင်းကို နာမည်ကျော် ဘောလုံးကွင်း ဗိသုကာပညာရှင် အာချီဘောလ် လိချ် (Archibald Leitch) က ဒီဇိုင်းရေးဆွဲခဲ့ပြီး၊ ထိုခေတ်က ယူကေနိုင်ငံရှိ ဘောလုံးကွင်းအများစု၏ အများသုံးဒီဇိုင်းဖြစ်သော အမိုးပါသည့် ပွဲကြည့်စင်တစ်ခုနှင့် အမိုးမပါသော ရပ်ကြည့်စင်သုံးခု ပါဝင်သည်။ ဘောလုံးကွင်းတစ်ခုလုံးကို ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် အကြီးစားပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရာ Art Deco စတိုင်ဖြင့် အနောက်ဘက်နှင့် အရှေ့ဘက် ပွဲကြည့်စင်အသစ်များကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၁၉၃၂ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၃၆ ခုနှစ်တို့တွင် အသီးသီး ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မြောက်ဘက်ရပ်ကြည့်စင် (North Bank terrace) ကိုလည်း အမိုးတပ်ဆင်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ဗုံးကြဲခံခဲ့ရပြီး ၁၉၅၄ ခုနှစ်အထိ ပြန်လည်ပြင်ဆင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဟိုက်ဘာရီကွင်းသည် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် ပရိသတ် ၆၀,၀၀၀ ကျော် ဝင်ဆံ့နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ အစောပိုင်းအထိ ပရိသတ် ၅၇,၀၀၀ ဝင်ဆံ့ခဲ့သည်။ တေလာ အစီရင်ခံစာ (Taylor Report) နှင့် ပရီးမီးယားလိဂ် စည်းမျဉ်းများအရ အာဆင်နယ်သည် ၁၉၉၃-၉၄ ရာသီအမီ ဟိုက်ဘာရီကွင်းအား ထိုင်ခုံချည်းသက်သက်ပါသော ကွင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် တာဝန်ရှိလာသောကြောင့် ဝင်ဆံ့နိုင်မှုပမာဏမှာ ထိုင်ခုံ ၃၈,၄၁၉ အထိ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ ဤဝင်ဆံ့နိုင်မှုပမာဏကို ချန်ပီယံလိဂ်ပွဲစဉ်များအတွင်း အပိုဆောင်းကြော်ငြာဘုတ်များ တပ်ဆင်ရန်အတွက် ထပ်မံလျှော့ချခဲ့ရသောကြောင့် ၁၉၉၈ မှ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်အထိ ရာသီနှစ်ခုအတွက် အာဆင်နယ်သည် ချန်ပီယံလိဂ် အိမ်ကွင်းပွဲစဉ်များကို ပရိသတ် ၇၀,၀၀၀ ကျော် ဝင်ဆံ့နိုင်သော ဝင်ဘလေ (Wembley) ကွင်း၌ ကစားခဲ့ရသည်။
ဟိုက်ဘာရီကွင်း တိုးချဲ့မှုကို ကန့်သတ်ခံခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရှေ့ဘက်ပွဲကြည့်စင်ကို Grade II အဆင့်ရှိ သမိုင်းဝင်အဆောက်အအုံအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ကျန်ပွဲကြည့်စင်သုံးခုမှာ လူနေအိမ်များနှင့် နီးကပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ကလပ်အသင်းသည် ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များနှင့် ၂၁ ရာစု၏ ပထမဆယ်စုနှစ်များအတွင်း ပွဲနေ့ဝင်ငွေ အမြင့်ဆုံးရရှိရန် အဟန့်အတားဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်က ဘောလုံးလောက ကြီးထွားလာမှုတွင် နောက်ကောက်ကျကျန်ရစ်မည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ရွေးချယ်စရာ အမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားပြီးနောက် ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်တွင် အာဆင်နယ်သည် ဟိုက်ဘာရီကွင်း၏ အနောက်တောင်ဘက် မီတာ ၅၀၀ ခန့်အကွာရှိ အက်ရှ်ဘာတန် ဂရုဗ် (Ashburton Grove) တွင် (နောင်တွင် အမ်းမရိတ် ကွင်း - Emirates Stadium ဟု အမည်ပေးထားသော) ပရိသတ် ၆၀,၃၆၁ ဦး ဝင်ဆံ့သည့် ကွင်းအသစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ စီမံကိန်းသည် အစပိုင်းတွင် အစိုးရလုပ်ထုံးလုပ်နည်း ကြန့်ကြာမှုများနှင့် ကုန်ကျစရိတ် မြင့်မားလာမှုတို့ကြောင့် နှောင့်နှေးခဲ့သော်လည်း ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများကို ၂၀၀၆ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် ပြီးစီးခဲ့ပြီး ၂၀၀၆-၀၇ ရာသီအစအတွက် အမီဖြစ်ခဲ့သည်။ အဆိုပါ ဘောလုံးကွင်းကို ကလပ်အသင်းက အင်္ဂလိပ်ဘောလုံးသမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးမားဆုံးဖြစ်သည့် ပေါင် သန်း ၁၀၀ ခန့်တန်ဖိုးရှိ စပွန်ဆာစာချုပ် ချုပ်ဆိုခဲ့သော လေကြောင်းလိုင်းကုမ္ပဏီ အမ်းမရိတ် (Emirates) ၏ အမည်ကို အစွဲပြု၍ မှည့်ခေါ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အချို့သော ပရိသတ်များက ဘောလုံးကွင်းအမည်များအား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများက စပွန်ဆာပေးခြင်းကို သဘောမတူသောကြောင့် ယင်းကွင်းကို အက်ရှ်ဘာတန် ဂရုဗ် သို့မဟုတ် ဂရုဗ် ဟုသာ ခေါ်ဆိုကြသည်။ အဆိုပါကွင်းကို အနည်းဆုံး ၂၀၂၈ ခုနှစ်အထိ အမ်းမရိတ်ကွင်းအဖြစ် တရားဝင်လူသိများမည်ဖြစ်ပြီး ယင်းလေကြောင်းလိုင်းသည် အနည်းဆုံး ၂၀၂၄ ခုနှစ်အထိ ကလပ်အသင်း၏ ဂျာစီစပွန်ဆာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၀-၁၁ ရာသီအစမှစတင်၍ ဘောလုံးကွင်း၏ ပွဲကြည့်စင်များကို North Bank, East Stand, West Stand နှင့် Clock end ဟူ၍ တရားဝင် သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ အမ်းမရိတ်ကွင်း၏ ဝင်ဆံ့နိုင်မှုပမာဏမှာ ယခုအခါ ၆၀,၇၀၄ ဦး ဖြစ်သည်။
အာဆင်နယ် ကစားသမားများသည် ဟတ်ဖို့ဒ်ရှိုင်းယား (Hertfordshire) တွင် ၁၉၉၉ ခုနှစ်က ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တည်ဆောက်ထားသည့် ရှန်လေ လေ့ကျင့်ရေးစင်တာ (Shenley Training Centre) ၌ လေ့ကျင့်ကြသည်။ ယင်းမတိုင်မီက ကလပ်အသင်းသည် University College of London ကျောင်းသားသမဂ္ဂပိုင် အနီးအနားရှိ နေရာများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ၁၉၆၁ ခုနှစ်အထိ ၎င်းတို့သည် ဟိုက်ဘာရီကွင်းတွင်သာ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။ အာဆင်နယ် အကယ်ဒမီ အသက် ၁၈ နှစ်အောက် အသင်းများသည် ၎င်းတို့၏ အိမ်ကွင်းပွဲစဉ်များကို ရှန်လေတွင် ကစားကြပြီး အရန်အသင်းများကမူ ဘိုရမ်ဝုဒ် (Boreham Wood) အသင်း၏ အိမ်ကွင်းလည်းဖြစ်သော မီဒိုးပါ့ခ် (Meadow Park) တွင် ကစားကြသည်။ အကယ်ဒမီ အသက် ၁၈ နှစ်အောက် အသင်းနှင့် အရန်အသင်း နှစ်သင်းစလုံးသည် တစ်ခါတစ်ရံ ၎င်းတို့၏ ပွဲကြီးပွဲကောင်းများကို အောက်ထပ် အနောက်ဘက်ပွဲကြည့်စင်တွင်သာ ပရိသတ်ကို အကန့်အသတ်ဖြင့် ခွင့်ပြုပေးထားသော အမ်းမရိတ်ကွင်း၌ ကစားလေ့ရှိသည်။
ပရိသတ် နှင့် ပြိုင်ဘက်များ
[ပြင်ဆင်ရန်]အာဆင်နယ်အသင်းပရိသတ်များသည် ၎င်းတို့ကို "Gooners"၊ "Gunners" အမြောက်တပ်သားများဟု ဆိုကြသည်။ ပရိသတ်များသည် သစ္စာရှိကြပြီး ၂၀၀၇-၂၀၀၈ ရာသီတွင် ပရီးမီးယားလိဂ်၏ ဒုတိယအများဆုံး လက်မှတ်ရောင်းရသောအသင်း ဖြစ်လာသည်။ လက်မှတ်ပေါင်း ၆၀၀၇၀ စောင်မှာ ကွင်း၏ ဝင်ဆံ့ဦးရေ ၉၉.၅% ဖြစ်သည်။ အာဆင်နယ်မှာ ပြည်တွင်းသာမက ပြည်ပတွင်ပါ ပရိသတ်များစွာ ရှိသည်။
အာဆင်နယ်အသင်း၏ ပရိသတ်ထုကို ကလပ်အသင်း၏ အမည်ပြောင်ဖြစ်သော "The Gunners" မှ ဆင်းသက်လာသည့် "Gooners" ဟူသောအမည်ဖြင့် ရည်ညွှန်းခေါ်ဆိုကြသည်။ အိမ်ကွင်းပွဲစဉ်အားလုံးနီးပါး လက်မှတ်ကုန်စင်သည်အထိ ရောင်းချရလေ့ရှိပြီး၊ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်လွန်နှောင်းပိုင်း (၂၀၀၇-၀၈ ရာသီ) တွင် အာဆင်နယ်သည် အင်္ဂလိပ်ကလပ်တစ်ခုအတွက် ဒုတိယမြောက် အမြင့်ဆုံး ပျမ်းမျှလိဂ်ပွဲကြည့်ပရိသတ်ဦးရေ (၆၀,၀၇၀ ဦး၊ ယင်းမှာ ကွင်းဝင်ဆံ့မှု၏ ၉၉.၅% ဖြစ်သည်) ရှိခဲ့ကာ၊ ၂၀၁၅ ခုနှစ်အထိ တစ်သက်တာ ပျမ်းမျှပရိသတ်အများဆုံးရရှိမှုတွင် တတိယအမြင့်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် အာဆင်နယ်သည် ပရီးမီးယားလိဂ်ကလပ်များအနက် ပဉ္စမမြောက် ပျမ်းမျှပရိသတ်အများဆုံး ရရှိခဲ့သည်။ ကလပ်အသင်းတည်ရှိရာနေရာသည် ကာနွန်ဘူရီ (Canonbury) နှင့် ဘန်းစ်ဘူရီ (Barnsbury) ကဲ့သို့သော ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့် အရပ်ဒေသများ၊ အစ္စလင်တန် (Islington)၊ ဟော်လိုဝေး (Holloway)၊ ဟိုက်ဘာရီ (Highbury) ကဲ့သို့သော လူတန်းစားမျိုးစုံရောနှောနေသည့် ဒေသများ၊ ကပ်လျက်ရှိ လန်ဒန်ကမ်ဒင် (Camden) မြို့နယ်၊ နှင့် ဖင်စဘူရီပါ့ခ် (Finsbury Park) နှင့် စတုတ်နယူးဝင်တန် (Stoke Newington) ကဲ့သို့သော အလုပ်သမားလူတန်းစား အများစုနေထိုင်ရာ ဒေသများနှင့် ထိစပ်နေသောကြောင့် အာဆင်နယ်ပရိသတ်များသည် လူမှုစီးပွားလူတန်းစား အသီးသီးမှ လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အာဖရို-ကာရစ်ဘီယံ ပရိသတ်အများစုမှာ အိမ်နီးနားချင်း လန်ဒန်ဟက်ကနီ (Hackney) မြို့နယ်မှ လာကြပြီး၊ တောင်အာရှနွယ်ဖွား အာဆင်နယ်ပရိသတ် အများအပြားမှာ မြို့တော်၏ အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ ဝင်ဘလေပါ့ခ် (Wembley Park) မှ ဘောလုံးကွင်းသို့ လာရောက်အားပေးကြသည်။ ထို့ပြင် အစဉ်အလာအရ အာဆင်နယ်ကို အားပေးသည့် အိုင်းရစ်လူမျိုးစု အမြောက်အမြားလည်း ရှိခဲ့ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစ္စလင်တန်နှင့် အထူးသဖြင့် အနီးနားရှိ အာ့ခ်ချ်ဝေး (Archway) ဒေသတို့တွင် အိုင်းရစ်မျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသူ အများအပြား နေထိုင်ကြသည်။
အဓိက အင်္ဂလိပ်ဘောလုံးကလပ်များကဲ့သို့ပင် အာဆင်နယ်တွင် ပြည်တွင်းပရိသတ်အသင်း (Supporters' clubs) အများအပြား ရှိပြီး၊ ၎င်းတို့အထဲတွင် ကလပ်အသင်းနှင့် နီးကပ်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့် Arsenal Football Supporters' Club နှင့် ပိုမိုလွတ်လပ်သော လမ်းစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည့် Arsenal Independent Supporters' Association တို့ ပါဝင်သည်။ Arsenal Supporters' Trust သည် ပရိသတ်များ ကလပ်အသင်းပိုင်ဆိုင်မှုတွင် ပိုမိုပါဝင်ခွင့်ရရှိရန် မြှင့်တင်ပေးသည်။ ကလပ်၏ အားပေးသူများသည် The Gooner၊ Gunflash နှင့် သရော်စာမဂ္ဂဇင်းဖြစ်သည့် Up The Arse! ကဲ့သို့သော ပရိသတ်ထုတ် မဂ္ဂဇင်း (fanzines) များကိုလည်း ထုတ်ဝေကြသည်။
လန်ဒန်မြို့ပြင်ပတွင်လည်း အာဆင်နယ်ပရိသတ်များ အမြဲတစေ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဂြိုဟ်တုရုပ်မြင်သံကြား ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက ပရိသတ်တစ်ဦး၏ ဘောလုံးကလပ်အပေါ် တွယ်တာမှုသည် ပထဝီဝင်အနေအထားအပေါ် မှီခိုမှု လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အာဆင်နယ်တွင် လန်ဒန်ပြင်ပနှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးမှ သိသာထင်ရှားသော ပရိသတ်ဦးရေ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ယူကေပရိသတ်အသင်း ၂၄ သင်း၊ အိုင်းရစ်ပရိသတ်အသင်း ၃၇ သင်းနှင့် အခြားပြည်ပပရိသတ်အသင်း ၄၉ သင်းတို့သည် ကလပ်နှင့် တရားဝင် ချိတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။ SPORT+MARKT ၏ ၂၀၁၁ ခုနှစ် အစီရင်ခံစာတစ်ခုအရ အာဆင်နယ်၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပရိသတ်ထုမှာ ၁၁၃ သန်းခန့်ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ ဝင်ဂါ (Wenger) ခေတ်ကကဲ့သို့သော အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန် ကစားသမားအများအပြားမှာ အာဖရိကမှ လာကြခြင်း သို့မဟုတ် အနောက်အာဖရိကနှင့် ကာရစ်ဘီယံတို့မှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်ကြခြင်းကြောင့် အသင်းသည် အာဖရိကတိုက်တွင် အထူးရေပန်းစားသည်။ ဤအားပေးမှုကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ၂၀၂၄-၂၅ ရာသီ၏ အခြားရွေးချယ်စရာ အဝေးကွင်းဂျာစီ (တတိယဂျာစီ) တွင် ပန်-အာဖရိကန် အလံ (pan-African flag) ကို ရည်ညွှန်းရန် အနက်၊ အနီနှင့် အစိမ်းရောင်တို့ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် ကလပ်အသင်း၏ လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာ လှုပ်ရှားမှုသည် အင်္ဂလိပ်ဘောလုံးကလပ်များထဲတွင် ပဉ္စမမြောက် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။
အားပေးသီချင်းများ (Chants)
အသင်း၏ တရားဝင်သီချင်းမှာ လူးဝစ် ဒန်ဖို့ဒ် (Louis Dunford) ရေးသားသီဆိုသည့် "The Angel (North London Forever)" ဖြစ်သည်။ ဤသီချင်းကို ပုံမှန်အားဖြင့် အာဆင်နယ်၏ အိမ်ကွင်းပွဲစဉ်များတွင် ပွဲမစတင်မီ ဖွင့်လေ့ရှိသည်။
သာမန် အင်္ဂလိပ်ဘောလုံးအားပေးသီချင်းများအပြင် အာဆင်နယ်ပရိသတ်များသည် "One-Nil to the Arsenal" ("Go West" သီချင်းသံစဉ်အတိုင်း) ကို သီဆိုကြပြီး၊ "Who's that team they call the Arsenal"၊ "Good Old Arsenal" ("Rule, Britannia!" သီချင်းသံစဉ်အတိုင်း) နှင့် "We're the North Bank/Clock End Highbury" တို့ကိုလည်း ပုံမှန်သီဆိုလေ့ရှိသည်။ ထို့ပြင် ပရိသတ်များသည် ၁၉၇၀ နှင့် ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်း အာဆင်နယ်အသင်း၏ အလွန်အမင်း ခံစစ်ပိတ်ပြီး သတိကြီးစွာ ကစားတတ်သည့်အသင်းဟူသော ဂုဏ်သတင်းကို မိမိကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချနောက်ပြောင်သည့်အနေဖြင့် "Boring, Boring Arsenal" (ပျင်းစရာကောင်းလှချည်လား အာဆင်နယ်) ဟုလည်း အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။
ပြိုင်ဘက်များ (Rivalries)
အာဆင်နယ်၏ သက်တမ်းအရှည်ကြာဆုံးနှင့် အပြင်းထန်ဆုံး ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ ၎င်းတို့နှင့် အနီးဆုံး အဓိကအိမ်နီးနားချင်းဖြစ်သော တော့တင်ဟမ် ဟော့စပါး (Tottenham Hotspur) အသင်းနှင့် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနှစ်သင်းကြား ကစားသည့် ပွဲစဉ်များကို မြောက်လန်ဒန်ဒါဘီ (North London derby) ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ အာဆင်နယ်နှင့် ချဲလ်ဆီး (Chelsea) အကြားတွင်လည်း ပြိုင်ဆိုင်မှု ရှိသည်။ ထို့အပြင် အာဆင်နယ်နှင့် မန်ချက်စတာ ယူနိုက်တက် (Manchester United) တို့သည် ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ နှောင်းပိုင်းတွင် ကွင်းအတွင်း ပြင်းထန်သော ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး၊ ၂၀၀၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအစောပိုင်း ကလပ်နှစ်ခုလုံး ပရီးမီးယားလိဂ်ဖလားအတွက် အပြိုင်အဆိုင်ဖြစ်နေချိန်တွင် ထိုပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
အထိမ်းအမှတ်အရုပ် (Mascot)
[ပြင်ဆင်ရန်]ကလပ်အသင်း၏ မက်ကော့စ်မှာ အပြုံးမျက်နှာနှင့် ၇ ပေ (ခုနစ်ပေ) အမြင့်ရှိ စိမ်းလန်းသော ဒိုင်နိုဆောတစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ဂန်နာဆောရပ်စ် ရက်စ် (Gunnersaurus Rex) ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ၁၉၉၄ ခုနှစ် (သို့မဟုတ် ၁၉၉၃ ခုနှစ်) ဩဂုတ်လတွင် မန်ချက်စတာစီးတီးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်သည့် အိမ်ကွင်းပွဲစဉ်တစ်ခုတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းကို ထိုစဉ်က အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ်ရှိ ပီတာ လိုဗဲလ် (Peter Lovell) ၏ ပုံကြမ်းကို အခြေခံ၍ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ ဒီဇိုင်းနှင့် အခြားဆင်တူသော အကြံဉာဏ်တစ်ခုတို့မှာ ဂျူနီယာ အာဆင်နယ် (Junior Gunners) ပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိခဲ့ကာ ၎င်း၏ တရားဝင် နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းမှာ ဟိုက်ဘာရီကွင်း ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည့် ဥတစ်လုံးမှ ပေါက်ဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။
စွမ်းဆောင်ရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော ဂျယ်ရီ ကျူ (Jerry Quy) သည် အစမှစ၍ ဝတ်စုံအတွင်းတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ COVID-19 ကပ်ရောဂါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကုန်ကျစရိတ်လျှော့ချမှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအနေဖြင့် ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် အောက်တိုဘာလ အစောပိုင်းတွင် ကလပ်အသင်းသည် အချိန်ပြည့် ဝန်ထမ်း ၅၅ ဦးနှင့်အတူ ၎င်းအား ထိုတာဝန်နှင့် ပရိသတ်ဆက်ဆံရေး အချိန်ပိုင်းအလုပ်တို့မှ ရပ်စဲခဲ့သည်။ သို့သော် ကွင်းများထဲသို့ ပရိသတ်များ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုပြီးနောက် ဂန်နာဆောရပ်စ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်ကြောင်း နောက်ပိုင်းတွင် ပြောကြားခဲ့သည်။ ကျူ (Quy) အတွက် အွန်လိုင်း ရန်ပုံငွေရှာဖွေမှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပြီး အိုဇေး (Mesut Özil) က သူသည် အာဆင်နယ်တွင် ရှိနေသရွေ့ သူ၏ လစာကို ကိုယ်တိုင်ပေးချေရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ဒီဇင်ဘာ ၃ ရက်မှစ၍ ပရိသတ်များ အိမ်ကွင်းပွဲစဉ်များ တက်ရောက်နိုင်ရန် COVID-19 စည်းမျဉ်းများကို ဖြေလျှော့ပေးမည့်အကြိုအဖြစ် ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် အာဆင်နယ်က ဂန်နာဆောရပ်စ် ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ သူဆန္ဒရှိပါက ကျူ (Quy) လည်း ပါဝင်နိုင်မည့် လူများ၏ စာရင်းဇယား (roster) တစ်ခုဖြင့် ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်သည်။
ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ဘဏ္ဍာရေး (Ownership and finances)
[ပြင်ဆင်ရန်]အာဆင်နယ်ဘုတ်အဖွဲ့တွင် ရှယ်ယာအများဆုံးပိုင်ဆိုင်သူမှာ အမေရိကန် အားဆင်နယ်သူဌေး စတန် ခရွန်ကီ (Stan Kroenke) ဖြစ်သည်။ ခရွန်ကီသည် ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် ကလပ်အသင်းအတွက် ရှယ်ယာဝယ်ယူရန် ပထမဆုံး လေလံတင်ခဲ့ပြီး David Dein ထံမှ ၂၀၀၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် ရှယ်ယာများ ပထမဆုံးရရှိခဲ့သော Red and White Securities ကုမ္ပဏီနှင့် ရှယ်ယာများအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရသည်။ Red & White Securities ကို ရုရှားဘီလျံနာ အယ်လစ်ရှာ အူစမာနော့ (Alisher Usmanov) နှင့် လန်ဒန်အခြေစိုက် အီရန်ဘဏ္ဍာရေးပညာရှင် ဖာဟက် မိုရှီရီ(Farhad Moshiri) တို့က ပူးတွဲပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အူစမာနော့သည် ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် မိုရှီရီ၏ ရှယ်ယာများကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ခရွန်ကီသည် ၂၀၀၉ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် ၎င်း၏ပိုင်ဆိုင်မှုကို ရှယ်ယာ ၁၈,၅၉ (၂၉.၉%) အထိ တိုးမြှင့်ခဲ့ရာ ၃၀% သိမ်းပိုက်နိုင်မည့် အလှမ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် ခရွန်ကီသည် Nina Bracewell-Smith နှင့် Danny Fiszman တို့၏ ရှယ်ယာများကို ဝယ်ယူခြင်းဖြင့် အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်မှုကို ၆၂.၈၉% သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ ၂၀၁၇ ခုနှစ် မေလတွင် ခရွန်ကီသည် ရှယ်ယာ ၄၁,၇၂ (၆၇.၀၅%) နှင့် Red & White Securities က ရှယ်ယာ ၁၈,၆၉၅ (၃၀.၀၄%) တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် ခရွန်ကီသည် ရှယ်ယာ ၂၂ ခု ထပ်မံဝယ်ယူခြင်းဖြင့် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုကို ၆၇.၀၉% အထိ တိုးချဲ့ခဲ့သည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် ခရွန်ကီသည် Usmanov ၏ ရှယ်ယာများကို ပေါင် သန်း ၅၅၀ ဖြင့် အပြီးအပိုင် ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ရှယ်ယာ ၉၀% ကျော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိသော ရှယ်ယာများကိုပါ အပြီးဝယ်ယူကာ တစ်ဦးတည်းသော ပိုင်ရှင်ဖြစ်လာရန် လိုအပ်သည့် ရှယ်ယာပမာဏကို ရရှိခဲ့သည်။ ခရွန်ကီ တာဝန်ယူပြီးနောက်ပိုင်း အာဆင်နယ်၏ အားရစရာမရှိသော စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် ဝေဖန်မှုများ ရှိခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုပုံစံကြောင့်ဟု ဆိုကြသည်။ အီဗန် ဂါဇီဒစ် (Ivan Gazidis) သည် ၂၀၀၉ မှ ၂၀၁၈ ခုနှစ်အထိ ကလပ်အသင်း၏ အမှုဆောင်ချုပ် (Chief executive) ဖြစ်ခဲ့သည်။
အာဆင်နယ်၏ မိခင်ကုမ္ပဏီဖြစ်သော Arsenal Holdings plc သည် စာရင်းမဝင်သော ပြည်သူ့ကုမ္ပဏီ (unlisted public limited company) တစ်ခုအနေဖြင့် လည်ပတ်နေပြီး ၎င်း၏ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ အခြားသော ဘောလုံးကလပ်များနှင့် များစွာ ကွာခြားသည်။ အာဆင်နယ်တွင် ရှယ်ယာ ၆၂,૨၁၉ သာ ထုတ်ဝေထားပြီး FTSE သို့မဟုတ် AIM ကဲ့သို့သော အများပိုင် စတော့ရှယ်ယာဈေးကွက်တွင် အရောင်းအဝယ်မလုပ်ဘဲ ICAP Securities and Derivatives Exchange ဟုခေါ်သော အထူးပြုဈေးကွက်တွင် ရှားရှားပါးပါး အရောင်းအဝယ် လုပ်ကြသည်။ ၂၀၁၇ ခုနှစ် မေလ ၂၉ ရက်နေ့တွင် အာဆင်နယ်ရှယ်ယာ တစ်ခု၏ အလယ်အလတ်ဈေးနှုန်းမှာ ပေါင် ၁၈,၀၀၀ ရှိပြီး ကလပ်အသင်း၏ ဈေးကွက်အရင်းအနှီးတန်ဖိုး (market capitalisation) မှာ ခန့်မှန်းခြေ ပေါင် ၁,၁၁၉.၉ သန်း ဖြစ်သည်။ ဘောလုံးကလပ်အများစုမှာ စတော့ဈေးကွက်တွင် စာရင်းသွင်းထားခြင်း မရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးများကို တိုက်ရိုက်နှိုင်းယှဉ်ရန် ခက်ခဲစေသည်။ အတိုင်ပင်ခံ Brand Finance က ကလပ်၏ တံဆိပ်နှင့် မမြင်နိုင်သော ပိုင်ဆိုင်မှုတန်ဖိုး (intangible assets) ကို ၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် ဒေါ်လာ ၇၀၃ သန်းဟု ခန့်မှန်းခဲ့ပြီး အာဆင်နယ်ကို AAA ကမ္ဘာ့အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ စီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်း Forbes က အာဆင်နယ်တစ်သင်းလုံး၏ တန်ဖိုးကို ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ဒေါ်လာ ၂.၂၃၈ ဘီလီယံ (ပေါင် ၁.၆၉ ဘီလီယံ) ဟု တန်ဖိုးဖြတ်ခဲ့ပြီး အင်္ဂလိပ်ဘောလုံးလောကတွင် တတိယအဆင့် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ Henley Business School ၏ သုတေသနပြုချက်အရ အာဆင်နယ်သည် အင်္ဂလိပ်ဘောလုံးတွင် ဒုတိယအဆင့် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး ၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် ကလပ်၏တန်ဖိုးကို ပေါင် ၁.၁၁၈ ဘီလီယံအဖြစ် သတ်မှတ်ပုံဖော်ခဲ့သည်။
၂၀၁၉-၂၀ ရာသီအတွက် အာဆင်နယ်၏ ဘဏ္ဍာရေးရလဒ်များအရ COVID-19 ကပ်ရောဂါ၏ သက်ရောက်မှုများကြောင့် အခွန်ဆောင်ပြီးနောက် ပေါင် ၄၇.၈ သန်း အရှုံးပေါ်ခဲ့သည်။ Deloitte Football Money League သည် ကလပ်အသင်းများ၏ နှစ်စဉ်ဝင်ငွေများကို တူညီအောင်ပြုလုပ်ပြီး နှိုင်းယှဉ်ပေးသည့် စာစောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ Deloitte သည် ၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် အာဆင်နယ်၏ ဘောလုံးဝင်ငွေကို ပေါင် ၃၉၂.၇ သန်း (ယူရို ၄၄၅.၆ သန်း) ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့ဘောလုံးကလပ်များတွင် ၁၁ အဆင့်၌ ထားရှိခဲ့သည်။ အမ်းမရိတ်ကွင်းမှ ၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် ရရှိခဲ့သော ပွဲနေ့ဝင်ငွေကို အာဆင်နယ်နှင့် Deloitte နှစ်ဦးစလုံးက €109.2m (£96.2m) ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။
လူကြိုက်များ ယဉ်ကျေးမှု (In popular culture)
[ပြင်ဆင်ရန်]Alexandra Palace ရေဒီယို နှင့် နီးကပ်မှုရှိခြင်းကြောင့် အာဆင်နယ်သည် မီဒီယာ "ပထမဆုံး" များစွာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉၂၇ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် Sheffield United နှင့် ဟိုက်ဘာရီကွင်း၌ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော ပွဲစဉ်မှာ ရေဒီယိုမှ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့် ပထမဆုံး အင်္ဂလိပ်လိဂ်ပွဲစဉ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအကြာ ၁၉၃၇ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၆ ရက်တွင် အာဆင်နယ် ပထမအသင်းနှင့် အရန်အသင်းတို့၏ ပြပွဲစဉ်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရုပ်မြင်သံကြားမှ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့် ပထမဆုံး ဘောလုံးပွဲစဉ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ BBC ၏ Match of the Day ၏ ပထမဆုံးထုတ်ဝေမှုတွင်လည်း အာဆင်နယ်ပါဝင်ခဲ့ပြီး ၁၉၆၄ ခုနှစ် ဩဂုတ် ၂၂ ရက်က အန်ဖီး (Anfield) တွင် လီဗာပူးနှင့် ကစားခဲ့သည့် ပွဲစဉ်၏ အဓိက အချက်အလက်များကို ပြသခဲ့သည်။ ၂၀၁၀ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် မန်ချက်စတာ ယူနိုက်တက်နှင့် ကစားခဲ့သော ပွဲစဉ်ကို Sky မှ ထုတ်လွှင့်ခြင်းသည် 3D ရုပ်မြင်သံကြားတွင် အားကစားပွဲတစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြသသည့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
နိုင်ငံအတွင်း အအောင်မြင်ဆုံး အသင်းတစ်သင်းအနေဖြင့် အာဆင်နယ်သည် ဗြိတိန်နိုင်ငံ အနုပညာများတွင် ဘောလုံးကို သရုပ်ဖော်သည့်အခါများတွင် မကြာခဏ ပါဝင်လေ့ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေးအကျဆုံး ဘောလုံးနှင့်သက်ဆိုင်သော ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည့် The Arsenal Stadium Mystery ၏ နောက်ခံဖြစ်လာခဲ့ပြီး ထိုနှစ်မှာပင် ရုပ်ရှင်အဖြစ် ရိုက်ကူးခဲ့သည်။ အဆိုပါ ဇာတ်လမ်းသည် အာဆင်နယ်နှင့် အပျော်တမ်းအသင်းတို့အကြား ချစ်ကြည်ရေးပွဲစဉ်ကို အဓိကထားပြီး ကစားနေစဉ်အတွင်း အသင်းသားတစ်ဦး အဆိပ်သင့်သေဆုံးသွားခဲ့ကြောင်းဖြစ်သည်။ အာဆင်နယ် ကစားသမားအများအပြားသည် ရုပ်ရှင်တွင် ၎င်းတို့ဘာသာ ပါဝင်ခဲ့ကြပြီး မန်နေဂျာ George Allison က စကားပြောခန်း တစ်ခန်း ပါခဲ့သည်။ Nick Hornby ၏ Fever Pitch စာအုပ်မှာ Hornby ၏ ဘဝနှင့် ဘောလုံးအပေါ်၊ အထူးသဖြင့် အာဆင်နယ်အပေါ် ထားရှိသော ဆက်ဆံရေးကို ကိုယ်တိုင်ရေးအတ္ထုပ္ပတ္တိအနေဖြင့် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်း ဗြိတိန်လူ့ဘောင်တွင် ဘောလုံးပြန်လည်ရှင်သန်ရေးနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အဆိုပါစာအုပ်ကို ရုပ်ရှင်ရုံများအတွက် နှစ်ကြိမ် ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး ၁၉၉၇ ဗြိတိန်ရုပ်ရှင်သည် အာဆင်နယ်၏ ၁၉၈၈-၈၉ ဖလားဆွတ်ခူးမှုကို အဓိကထားကာ ၂၀၀၅ အမေရိကန်ဗားရှင်းတွင် ဘေ့စ်ဘောအသင်း Boston Red Sox ၏ ပရိသတ်တစ်ဦးအကြောင်း ပါဝင်သည်။
အာဆင်နယ်သည် အထူးသဖြင့် ၁၉၇၀ နှင့် ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် ခံစစ်ပိတ်ပြီး "ပျင်းစရာကောင်းသော" အသင်းတစ်သင်းအဖြစ် အမြဲတမ်း စံနှုန်းသတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ၁၉၉၇ ရုပ်ရှင် The Full Monty တွင် အဓိကဇာတ်ကောင်များသည် တန်းစီပြီး ရှေ့သို့တက်ကာ ၎င်းတို့၏ လက်များကို မြှောက်ကြပြီး ဇာတ်လမ်းကြမ်း (striptease) ကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် အာဆင်နယ်ခံစစ်၏ offside trap ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တုပခဲ့ကြသည်။ ၁၅ နှစ်အကြာတွင် အလားတူ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ၂၀၀၂ ခုနှစ် Disney သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ်ရုပ်ရှင် John Carter (ဒါရိုက်တာနှင့် တွဲဖက်ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာ Andrew Stanton က ကလပ်၏ ထင်ရှားသော ပြည်ပပရိသတ်တစ်ဦး) တွင် ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး အခြားသော အမြင်အာရုံ လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် ရုပ်ရှင်တစ်လျှောက် ကလပ်အတွက် အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သော စကားပြောများလည်း ပါဝင်သည်။ ကလပ်၏ ခံစစ်ကို ရည်ညွှန်းသည့် နောက်ထပ်ရုပ်ရှင်တစ်ခုမှာ Plunkett & Macleane ရုပ်ရှင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ဇာတ်ကောင်နှစ်ဦးကို အာဆင်နယ်၏ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော နောက်တန်းလူများဖြစ်သည့် Lee Dixon (ညာဘက်) နှင့် Nigel Winterburn (ဘယ်ဘက်) တို့ကို အစွဲပြု၍ Dixon နှင့် Winterburn ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။
၂၀၂၂ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် Amazon Prime Video မှ All or Nothing: Arsenal ဟုခေါ်သော အပိုင်း (၈) ပိုင်းပါဝင်သော မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်စီးရီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပရီးမီးယားလိဂ်တွင် အသက်အငယ်ဆုံးအသင်းဖြစ်ပြီး ပွဲစထွက်ချိန် ပျမ်းမျှအသက် ၂၄ နှစ်နှင့် ရက်ပေါင်း ၃၀၈ ရှိသော အသင်း (နောက်လာမည့်အသင်းထက် တစ်နှစ်ကျော်ငယ်သည်) ဖြစ်သည့် ၂၀၂၁-၂၂ ရာသီတစ်လျှောက် ကွင်းအတွင်းရော ကွင်းပြင်ပပါ နောက်ကွယ်မှ နည်းပြအဖွဲ့များနှင့် ကစားသမားများထံတွင် အချိန်ပေးခြင်းဖြင့် ကလပ်အသင်းကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
ရပ်ရွာအတွင်း၌ (In the community)
[ပြင်ဆင်ရန်]၁၉၈၅ ခုနှစ်တွင် အာဆင်နယ်သည် အားကစား၊ လူမှုရေးပါဝင်မှု၊ ပညာရေးနှင့် ပရဟိတ ပရောဂျက်များကို ပံ့ပိုးပေးသော "Arsenal in the Community" ဟုခေါ်သော ရပ်ရွာအစီအစဉ်တစ်ခုကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ကလပ်အသင်းသည် ပရဟိတအဖွဲ့အစည်းများစွာကို တိုက်ရိုက်ပံ့ပိုးပေးခဲ့ပြီး ၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် The Arsenal Charitable Trust ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် ဒေသတွင်း အကြောင်းအရာများအတွက် ပေါင် သန်း ၂ သန်းကျော် ကောက်ခံပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ကလပ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဟောင်းနှင့် နာမည်ကျော် ဘောလုံးအသင်းသည်လည်း ပရဟိတပွဲစဉ်များ ကစားခြင်းဖြင့် ရန်ပုံငွေများ ရှာဖွေပေးခဲ့သည်။ ကလပ်အသင်းသည် အာဆင်နယ်မိသားစု၏ ကွဲပြားမှုကို နှစ်စဉ်ကျင်းပသည့်အနေဖြင့် ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင် Arsenal for Everyone အစပျိုးမှုကို စတင်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၉-၁၀ ရာသီတွင် အာဆင်နယ်က Great Ormond Street Hospital Children's Charity အတွက် စံချိန်တင် ပေါင် ၈၁၈၈၉၇ ကောက်ခံရရှိကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ မူလရည်မှန်းချက်မှာ ပေါင် ၅၀၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် အာဆင်နယ်နှင့် အက်ဒီဒက်စ် (Adidas) တို့သည် လူငယ်များကို ဓားထိုးမှုနှင့် လူငယ်အကြမ်းဖက်မှုများမှ ဘေးကင်းစေရန် ကူညီပေးရာတွင် အာဆင်နယ်အသင်းမှ လုပ်ဆောင်နေသော ရေရှည်လုပ်ငန်းများကို ပံ့ပိုးရန် "No More Red" လှုပ်ရှားမှုကို စတင်ရန် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ပွဲကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကလပ်အသင်းသည် စီးပွားဖြစ် မရနိုင်သော သီးသန့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံအသစ်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး ရပ်ရွာတွင် အပြုသဘောဆောင်သော ခြားနားချက်များကို ဖန်တီးပေးနေသည့် လူပုဂ္ဂိုလ်များအား သီးသန့် ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
Save the Children သည် ၂၀၁၁ ခုနှစ်ကတည်းက အာဆင်နယ်၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပရဟိတမိတ်ဖက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး လန်ဒန်နှင့် ပြည်ပရှိ ထိခိုက်လွယ်သော ကလေးငယ်များ၏ ဘေးကင်းရေးနှင့် သုခချမ်းသာကို မြှင့်တင်ရန် ပရောဂျက်များစွာတွင် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၃ ရက်နေ့တွင် The Arsenal Foundation သည် Emirates Stadium တွင် Milan Glorie နှင့် ယှဉ်ပြိုင်သည့် The Arsenal Foundation Legends Match ကြောင့် လန်ဒန်၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ အီရတ်၊ ဂျော်ဒန်နှင့် ဆိုမာလီယာရှိ ကလေးများအတွက် ဘောလုံးကွင်းများ တည်ဆောက်ရန် ပေါင် ၁ သန်း လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ် ဇွန်လ ၃ ရက်နေ့တွင် အာဆင်နယ်သည် Bernabeu တွင် Corazon Classic Match 2018 တွင် Real Madrid နှင့် ကစားခဲ့ပြီး ရရှိသောငွေများကို အထိခိုက်အလွယ်ဆုံး ကလေးငယ်များကို ရည်ရွယ်သည့် Realtoo Real Madrid Foundation ပရောဂျက်များဆီသို့ လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၂၀၁၈ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၈ ရက်တွင် အမ်းမရိတ်ကွင်း၌ ပြန်လည်တွေ့ဆုံပွဲ ကျင်းပမည်ဖြစ်ပြီး ရရှိမည့်ငွေများကို အာဆင်နယ်ဖောင်ဒေးရှင်းသို့ လှူဒါန်းမည်ဖြစ်သည်။
၂၀၀၇ ခုနှစ်အတွင်း ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၊ Pleiku တွင် အာဆင်နယ်သည် JMG Academy နှင့် Hoang Anh Gia Lai Corporation တို့နှင့် ပူးပေါင်း၍ V.League 1 အသင်း Hoang Anh Gia Lai အတွက် လူငယ်အကယ်ဒမီတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဗီယက်နမ်အခြေစိုက် ကစားသမားများကို အာဆင်နယ်နှင့်အတူ လေ့ကျင့်နိုင်စေခဲ့သည်။ ကလပ်အသင်းသည် ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် အသင်းနှင့် မိတ်ဖက်ဆက်ဆံမှုကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကလပ်အသင်းသည် ဗာဂျီးနီးယားအခြေစိုက် Richmond Strikers နှင့် ကိုင်ရိုအခြေစိုက် Wadi Degla အပါအဝင် ပြည်ပကလပ်အသင်းများနှင့် တရားဝင် မိတ်ဖက်ဖွဲ့ခဲ့သည်။
.jpg)
အောင်မြင်မှုများ
[ပြင်ဆင်ရန်]အာဆင်နယ်သည် လိဂ်ချန်ပီယံ ၁၀ ကြိမ်အဖြစ် မန်ယူနှင့် လစ်ပါပူးနောက်၊ ပရီးမီးယားလိဂ်အဖြစ် ပြောင်းပြီးချန်ပီယံ ၃ ကြိမ်အဖြစ် မန်ယူနှင့် ချဲဆီးနောက်တွင် တတိယအအောင်မြင်ဆုံးအသင်း ဖြစ်သည်။ အက်အေဖလား ၁၄ ကြိမ်ဖြင့် အအောင်မြင်ဆုံးအသင်း ဖြစ်သည်။ လန်ဒန်အသင်းများတွင် ချန်ပီယံလိဂ် ဗိုလ်လုပွဲသို့ တက်နိုင်သော ပထမဆုံးအသင်းဖြစ်ကာ ဘာစီလိုနာအသင်းကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ပရီးမီးယားလိဂ်တွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ၁၄ ဖြင့်သာ ရာသီသိမ်းဖူး၍ အကောင်းဆုံးအသင်းများထဲမှ တစ်သင်းဖြစ်သည်။ ၂၀၀၃ ခုနှစ် မေလမှ ၂၀၀၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလအထိ ၄၉ ပွဲရှုံးပွဲမရှိ စံချိန်တင်ခဲ့သည်။
၀၃-၂၀၀၄ ခုနှစ် ပရီးမီးယားလိဂ်ရာသီအတွက် ၃၈ ပွဲလုံး ရှုံးပွဲမရှိဘဲ အနိုင်ရဗိုလ်စွဲခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ၁၈၈၈-၁၈၈၉ ခုနှစ်လိဂ်ပွဲတွင် ပရယ်စတွန်နော့အန့်၏ ၂၂ ပွဲရှုံးပွဲမရှိ အနိုင်ရဗိုလ်စွဲအပြီးနောက် တစ်ခုတည်းသော ဘောလုံးအသင်းဖြစ်သည်။ ထို့အတွက် ပရီးမီးယားလိဂ်၏ ရွှေဖလား ကိုရရှိခဲ့သည်။
သီယာရီ ဟင်နရီမှာအသင်းအတွက် ၁၉၉၉ မှ၂၀၁၂ အထိ ၂၂၈ ဂိုး သွင်းယူပေးခဲ့သည်။
အာဆင်နယ်အသင်း၏အောင်မြင်မှုများ
[ပြင်ဆင်ရန်]- အမှတ်ပေးချန်ပီယံ − (၁၃) ကြိမ် (၁၉၃၀-၃၁၊ ၁၉၃၂-၃၃၊ ၁၉၃၃-၃၄၊ ၁၉၃၄-၃၅၊ ၁၉၃၇-၃၈၊ ၁၉၄၆-၄၇၊ ၁၉၅၂-၅၃၊ ၁၉၇၀-၇၁၊ ၁၉၈၈-၈၉၊ ၁၉၉၉၀-၉၁၊ ၁၉၉၇-၉၈၊ ၂၀၀၁-၀၂၊ ၂၀၀၃-၀၄)
- အက်ဖ်အေ ဖလားချန်ပီယံ − (၁၄) ကြိမ် (၁၉၃၀၊ ၁၉၃၆၊ ၁၉၅၀၊ ၁၉၇၁၊ ၁၉၇၉၊ ၁၉၉၃၊ ၁၉၉၈၊ ၂၀၀၂၊ ၂၀၀၃၊ ၂၀၀၅၊ ၂၀၁၄၊ ၂၀၁၅၊ ၂၀၁၇ ၊ ၂၀၂၀ )
- ကားလင်းဖလား − (၂) ကြိမ် (၁၉၈၇၊ ၁၉၉၃)
- ကွန်မြူနတီဒိုင်းချန်ပီယံ − (၁၇) ကြိမ် (၁၉၃၀၊ ၁၉၃၁၊ ၁၉၃၃၊ ၁၉၃၄၊၁၉၃၈၊ ၁၉၄၈၊ ၁၉၅၃၊ ၁၉၉၁၊ ၁၉၉၈၊ ၁၉၉၉၊ ၂၀၀၂၊ ၂၀၀၄၊ ၂၀၁၄၊ ၂၀၁၅၊ ၂၀၁၇၊ ၂၀၂၀၊ ၂၀၂၃)
- ဥရောပချန်ပီယံလိဂ် - (၀)ကြိမ်
- ယူရိုပါလိဂ် - (၀)ကြိမ်
- ယူရိုပါကွန်းဖရန့်လိဂ် - (၀)ကြိမ်
ကစားသမားများ
[ပြင်ဆင်ရန်]ပထမအသင်းလူစာရင်း
[ပြင်ဆင်ရန်]၂၀၂၅
Note: Flags indicate national team as defined under FIFA eligibility rules. Players may hold more than one non-FIFA nationality.
|
