အင်္ဂဏိကဘာရဒွါဇမထေရ်
| တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖော်ပြချက် |
| ဗုဒ္ဓဘာသာ |
|---|
 |
အင်္ဂဏိကဘာရဒွါဇမထေရ်အကြောင်းသည် ဗုဒ္ဓသာသနာတော်၌ ထင်ရှားသော ဝတ္ထုတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ရှေးဘဝက ပြုခဲ့သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၏ အကျိုးဆက်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်ဘဝတွင် တရားထူးရရှိပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ ထေရာပဒါန် အဋ္ဌကထာ[၁]တွင် အကျယ်တဝင့် ဖော်ပြပါရှိသည်။
အကျဉ်းချုပ်မှာ-
ရှေးလွန်လေပြီးသောအခါ အင်္ဂဏိကဘာရဒွါဇမထေရ်လောင်းသည် သိခီဘုရားရှင်လက်ထက်တွင် လူသားဘဝ၌ ဖြစ်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် သိခီဘုရားရှင်အား ထိခြင်းငါးပါးဖြင့် အလွန်ရိုသေစွာ ရှိခိုးပူဇော်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ ရိုသေစွာ ရှိခိုးပူဇော်ခဲ့သော ကုသိုလ်ကံကြောင့် လူ့ဘဝ နတ်ဘဝတို့၌ ချမ်းသာသုခများကို ခံစားခဲ့ရသည်။
ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာ ဂေါတမဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူသောအခါ အင်္ဂဏိကဘာရဒွါဇသည် ပရိဗိုဇ်ဘဝ၌ ရောက်ရှိနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် တရားအမှန်ကို ရှာဖွေနေသော အင်္ဂဏိကဘာရဒွါဇသည် မြတ်စွာဘုရားထံမှ တရားတော်ကို နာကြားခွင့်ရရှိခဲ့သည်။
ဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကို နာကြားရပြီးနောက် သဒ္ဓါတရား သက်ဝင်လာကာ ရဟန်းဘဝသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ရဟန်းပြုပြီးနောက် ဝိပဿနာတရားကို ကြိုးစားအားထုတ် ရှုပွားခဲ့ရာ မကြာမီပင် ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ဤဝတ္ထုမှ ရရှိသော အဓိက သင်ခန်းစာများမှာ-
- ရိုသေစွာ ပြုလုပ်သော ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏ အကျိုးကျေးဇူး။
- ဘဝအဆက်ဆက် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ခံစားရခြင်း။
- တရားအမှန်ကို ရှာဖွေခြင်း၏ အရေးပါမှု။
- ဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကြောင့် မဂ်ဖိုလ်ရရှိနိုင်ခြင်း။
အင်္ဂဏိကဘာရဒွါဇမထေရ်သည် ရှေးဘဝက ပြုခဲ့သော ရိုးရှင်းသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုတစ်ခုကြောင့် ဘဝအဆက်ဆက် ချမ်းသာသုခကို ခံစားခဲ့ရုံသာမက ဤဘဝတွင်လည်း ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဤဝတ္ထုသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးနှင့် တရားဓမ္မ၏ အရေးပါမှုကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသော ဝတ္ထုတစ်ရပ်ဖြစ်ပေသည်။ [၂]