အဂ္ဂပုပ္ဖိယတ္ထေရ်
| တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖော်ပြချက် |
| ဗုဒ္ဓဘာသာ |
|---|
 |
အဂ္ဂပုပ္ဖိယတ္ထေရ်အကြောင်းသည် ဗုဒ္ဓသာသနာတော်၌ ထင်ရှားသော ဝတ္ထုတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ရှေးဘဝတွင် ပြုခဲ့သော ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏ အကျိုးဆက်ကို ဖော်ပြထားသည်။ အပဒါန်ပါဠိတော်[၁]တွင် အကျယ်တဝင့် ဖော်ပြပါရှိသည်။
အကျဉ်းချုပ်မှာ-
ရှေးလွန်လေပြီးသောအခါ မထေရ်လောင်းသည် တောင်ကြားတစ်ခု၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူသော သိခီဘုရားရှင်အား အဂ္ဂဇမည်သော ပန်းကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ထိုသို့ ပန်းလှူဒါန်းခဲ့သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကြောင့် ဘဝအဆက်ဆက် သုဂတိဘုံဘဝတို့၌သာ ကျင်လည်ခဲ့ရသည်။
အထူးသဖြင့် သုံးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာပတ်လုံး အပါယ်လေးဘုံသို့ မရောက်ရှိခဲ့ဘဲ နှစ်ဆယ့်ငါးကမ္ဘာထက်၌ အမိတောဂတမည်သော စကြဝတေးမင်းအဖြစ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ စကြဝတေးမင်းဟူသည် စကြာရတနာကို ပိုင်ဆိုင်သော မင်းဖြစ်ပြီး လောကီစည်းစိမ်အထွတ်အထိပ်ကို ခံစားရသူဖြစ်သည်။
ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ဂေါတမဘုရားရှင် ပွင့်ထွန်းတော်မူသောအခါ ထိုမထေရ်လောင်းသည် ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိပြီးလျှင် ကိလေသာအညစ်အကြေးအပေါင်းမှ လွတ်မြောက်ကာ ကျွတ်တမ်းဝင်ခဲ့သည်။
ဤဝတ္ထုမှ ရရှိသော အဓိက သင်ခန်းစာများမှာ-
- ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏ အကျိုးဆက်သည် မည်မျှကြီးမားကြောင်း။
- စေတနာသဒ္ဓါထက်သန်စွာဖြင့် ပြုလုပ်သော အလှူဒါန၏ အကျိုးထူးများ။
- ဘဝအဆက်ဆက် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ခံစားရခြင်း။
- နောက်ဆုံး၌ ဘဝ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော ရဟန္တာဘဝသို့ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်း။
အဂ္ဂပုပ္ဖိယတ္ထေရ်သည် သိခီဘုရားရှင်အား ပန်းတစ်ပွင့် လှူဒါန်းရုံမျှဖြင့် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားခဲ့ရခြင်းသည် ကုသိုလ်၏ တန်ခိုးအာနိသင်ကို ထင်ရှားစေသည်။ ဤဝတ္ထုသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ရန် အားပေးတိုက်တွန်းသော ဝတ္ထုတစ်ရပ်ဖြစ်ပေသည်။[၂]