မာတိကာသို့ ခုန်သွားရန်

ဟက်ခ်ရှာ-အိုလင် သီအိုရမ်

ဝီကီပီးဒီးယား မှ
အခြေခံအခြေအနေ။ တစ်ထပ်တည်းတူညီသော နိုင်ငံနှစ်ခုဖြစ်သည့် A နှင့် B တို့တွင် ကနဦး အရင်းအမြစ် ကြွယ်ဝမှု (Factor Endowments) မတူညီကြပေ။ ပြည်ပပိတ်ဆို့ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုး စီးပွားရေးစနစ် (Autarky) ၏ မျှခြေ (Equilibrium) ဖြစ်သော တွင် ကုန်သွယ်မှု (Trade) မရှိဘဲ တစ်ဦးချင်း ထုတ်လုပ်မှုပမာဏသည် သုံးစွဲမှုပမာဏနှင့် ညီမျှနေသည်။ ကုန်သွယ်မှုရှိလာသော မျှခြေ (Equilibrium) အခြေအနေတွင် နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးသည် တူညီစွာ သုံးစွဲကြသည် ()။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်မျဉ်း (Production Possibilities Frontier) အပြင်ဘက်အထိ သုံးစွဲနိုင်ပြီး ထုတ်လုပ်မှု (Production) နှင့် သုံးစွဲမှု (Consumption) အမှတ်များ ကွဲပြားသွားသည်။

ဟက်ခ်ရှာ-အိုလင် သီအိုရမ် (Heckscher–Ohlin Theorem) သည် ဆွီဒင်လူမျိုး ဘောဂဗေဒပညာရှင်များဖြစ်သော အီလီ ဟက်ခ်ရှာ (Eli Heckscher) နှင့် သူ၏တပည့် ဘာတေးလ် အိုလင် (Bertil Ohlin) တို့ တီထွင်ခဲ့သည့် ဟက်ခ်ရှာ-အိုလင် ပုံစံငယ် (Heckscher–Ohlin Model) ၏ အရေးပါသော သီအိုရမ်လေးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အရင်းအမြစ်နှစ်ခုပါဝင်သော အခြေအနေတွင် အရင်းအနှီး ပေါကြွယ်ဝသော နိုင်ငံ (Capital-abundant Country) သည် အရင်းအနှီး အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Capital-intensive Goods) ကို တင်ပို့မည်ဖြစ်ပြီး လုပ်သားအင်အား ပေါကြွယ်ဝသော နိုင်ငံ (Labor-abundant Country) သည် လုပ်သားအင်အား အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Labor-intensive Goods) ကို တင်ပို့မည်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းက ဖော်ပြထားသည်။

ဟက်ခ်ရှာ-အိုလင် ပုံစံငယ် (Heckscher–Ohlin Model) ၏ အရေးကြီးဆုံး ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်မှာ နိုင်ငံနှစ်ခုသည် အရင်းအမြစ် ကြွယ်ဝမှု (Factor Endowments) ကွာခြားခြင်းမှလွဲ၍ ကျန်အရာအားလုံး တစ်ထပ်တည်းတူညီသော (Identical) အခြေအနေရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့် စုစုပေါင်း ဦးစားပေးရွေးချယ်မှုများ (Aggregate Preferences) လည်း တူညီနေမည်ဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပိုမိုများပြားသော အရင်းအနှီး (Capital) ကြောင့် အရင်းအနှီး ပေါကြွယ်ဝသော နိုင်ငံ (Capital-abundant Country) သည် အရင်းအနှီး အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Capital-intensive Goods) ကို လုပ်သားအင်အား ပေါကြွယ်ဝသော နိုင်ငံ (Labor-abundant Country) ထက် ပိုမိုသက်သာစွာဖြင့် ထုတ်လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ပြောင်းပြန်အခြေအနေတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံများအကြား ကုန်သွယ်မှုမရှိသော ကနဦးအခြေအနေတွင် အောက်ပါအချက်များ ဖြစ်ပေါ်သည်။

  • အရင်းအနှီး ပေါကြွယ်ဝသော နိုင်ငံ (Capital-abundant Country) အတွင်းရှိ အရင်းအနှီး အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Capital-intensive Goods) ၏ ဈေးနှုန်း (Price) သည် အခြားနိုင်ငံရှိ အဆိုပါကုန်ပစ္စည်း၏ ဈေးနှုန်းထက် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပိုမိုလျော့နည်းနေမည်ဖြစ်သည်။
  • လုပ်သားအင်အား ပေါကြွယ်ဝသော နိုင်ငံ (Labor-abundant Country) အတွင်းရှိ လုပ်သားအင်အား အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Labor-intensive Goods) ၏ ဈေးနှုန်း (Price) သည် အခြားနိုင်ငံရှိ အဆိုပါကုန်ပစ္စည်း၏ ဈေးနှုန်းထက် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပိုမိုလျော့နည်းနေမည်ဖြစ်သည်။

ကုန်သွယ်မှုကို ခွင့်ပြုလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အကျိုးအမြတ် (Profit) ရှာဖွေနေသော လုပ်ငန်းများသည် မိမိတို့၏ထုတ်ကုန်များကို ဈေးနှုန်း (Price) ယာယီပိုမိုမြင့်မားသော ဈေးကွက်များသို့ ရွှေ့ပြောင်းတင်ပို့ကြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အောက်ပါရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

  • အရင်းအနှီး ပေါကြွယ်ဝသော နိုင်ငံ (Capital-abundant Country) သည် အရင်းအနှီး အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Capital-intensive Goods) ကို ပြည်ပသို့ တင်ပို့မည်ဖြစ်သည်။
  • လုပ်သားအင်အား ပေါကြွယ်ဝသော နိုင်ငံ (Labor-abundant Country) သည် လုပ်သားအင်အား အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Labor-intensive Goods) ကို ပြည်ပသို့ တင်ပို့မည်ဖြစ်သည်။

ဝါဆီလီ လီယွန်တီယက်ဖ် (Wassily Leontief) က ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် တင်ပြခဲ့သော လီယွန်တီယက်ဖ် ဝိရောဓိ (Leontief Paradox) တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် မည်သည့်စံနှုန်းအရကြည့်စေကာမူ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရင်းအနှီး အပေါကြွယ်ဝဆုံး နိုင်ငံဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် လုပ်သားအင်အား အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Labor-intensive Goods) ကို တင်ပို့ပြီး အရင်းအနှီး အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Capital-intensive Goods) ကို တင်သွင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ [] ဤအချက်သည် ဟက်ခ်ရှာ-အိုလင် သီအိုရမ် (Heckscher–Ohlin Theorem) နှင့် သိသာစွာ ဆန့်ကျင်နေသည်။ သို့ရာတွင် လုပ်သား (Labor) များကို ကျွမ်းကျင် လုပ်သား (Skilled Labor) နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိသော လုပ်သား (Unskilled Labor) ဟူ၍ သီးခြား ထုတ်လုပ်မှု အရင်းအမြစ်များ (Factors of Production) နှစ်ခုအဖြစ် ခွဲခြားလိုက်ပါက ဟက်ခ်ရှာ-အိုလင် သီအိုရမ် (Heckscher–Ohlin Theorem) သည် ပိုမိုတိကျမှန်ကန်မှုရှိသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ကျွမ်းကျင်လုပ်သား အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Skilled-labor-intensive Goods) ကို တင်ပို့လေ့ရှိပြီး ရိုးရိုးလုပ်သား အဓိကသုံး ကုန်ပစ္စည်းများ (Unskilled-labor-intensive Goods) ကို တင်သွင်းလေ့ရှိသည်။ []

ဆက်စပ် သီအိုရမ်များ (Related Theorems)

[ပြင်ဆင်ရန်]
  • အရင်းအမြစ်ဈေးနှုန်း တစ်ပြေးညီဖြစ်ခြင်း (Factor Price Equalization) - နိုင်ငံတကာ ကုန်သွယ်မှု (International Trade) ကြောင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီသော ထုတ်လုပ်မှု အရင်းအမြစ်များ (Factors of Production) နှစ်ခု၏ နှိုင်းယှဉ် ဈေးနှုန်း (Relative Price) များသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နိုင်ငံအသီးသီးတွင် တစ်ပြေးညီဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
  • စတိုးလ်ပါ-ဆင်မျူရယ်ဆန် သီအိုရမ် (Stolper–Samuelson Theorem) - ကုန်စည်တစ်ခု၏ နှိုင်းယှဉ် ဈေးနှုန်း (Relative Price) မြင့်တက်လာပါက အဆိုပါကုန်စည်ကို ထုတ်လုပ်ရာတွင် အပြင်းထန်ဆုံး အသုံးပြုသည့် အရင်းအမြစ်အတွက် ရရှိသော အကျိုးအမြတ်သည် မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ယင်းနှင့်ပြောင်းပြန်အနေဖြင့် အခြားသော အရင်းအမြစ်အတွက် ရရှိသည့် အကျိုးအမြတ်မှာမူ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။
  • ရစ်ဗ်ချင်စကီး သီအိုရမ် (Rybczynski Theorem) - ထုတ်လုပ်မှု အရင်းအမြစ်များ (Factors of Production) နှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုတည်းကိုသာ တိုးမြှင့်လိုက်သောအခါ အဆိုပါတိုးလာသော အရင်းအမြစ်ကို ပိုမိုအသုံးပြုရသည့် ကုန်စည်၏ ထုတ်လုပ်မှုသည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ မြင့်တက်လာသည်။ ယင်းအခြေအနေကြောင့် အဆိုပါကုန်စည်၏ နှိုင်းယှဉ် ဈေးနှုန်း (Relative Price) ကျဆင်းသွားစေသည့်အပြင် အခြားသောအရင်းအမြစ်ကို ပိုမိုအပြင်းထန်သုံးစွဲရသည့် ကုန်စည်၏ ထုတ်လုပ်မှုကိုပါ ကျဆင်းသွားစေသည်။

ကိုးကား

[ပြင်ဆင်ရန်]
  1. Leontief, Wassily (1954) Domestic Production and Foreign Trade - The American Capital Position Reexamined, Economia Internazionale, (VII): p. 1.
  2. Stewart၊ Frances (1989)၊ "Recent Theories of International Trade: Some Implications for the South"၊ in Kierzkowski၊ Henryk (ed.)၊ Monopolistic Competition and International Trade၊ Oxford: Clarendon Press၊ pp. 84–108၊ ISBN 978-0-19-828726-1