လူမှာအကျင့် ပန်းမှာအပွင့်
လူမှာအကျင့် ပန်းမှာအပွင့် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။[၁]
အဓိပ္ပာယ်
[ပြင်ဆင်ရန်]“လူမှာ အကျင့်၊ ပန်းမှာ အပွင့်” ဆိုသည်မှာ လူနှင့် ပန်းတို့၏ တန်ဖိုးကို နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။
- “လူမှာ အကျင့်” ဆိုသည်မှာ “လူ” ၏ တန်ဖိုးသည် “အကျင့်” (ကိုယ်ကျင့်တရား၊ အပြုအမူ) ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ လူတစ်ဦး၏ တန်ဖိုးကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသွင်အပြင်ထက် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် အပြုအမူသည် ပိုမိုအရေးကြီးကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။
- “ပန်းမှာ အပွင့်” ဆိုသည်မှာ “ပန်း” ၏ တန်ဖိုးသည် “အပွင့်” (ပန်းပွင့်၏ အလှ) ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ပန်းတစ်ပွင့်၏ အလှသည် ပန်းပွင့်၏ ပုံသဏ္ဌာန်၊ အရောင်အဆင်းနှင့် အနံ့တို့ပေါ်တွင် မူတည်သည်။
ဤဆိုရိုးစကားသည် လူနှင့် ပန်းတို့၏ တန်ဖိုးကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်းဖြင့် လူသားများအတွက် ကိုယ်ကျင့်တရား၏ အရေးပါမှုကို ပိုမိုထင်ရှားစေသည်။
ကိုးကားချက်များ
[ပြင်ဆင်ရန်]- "လူမှာ အကျင့်၊ ပန်းမှာ အပွင့်ဆိုသည့်စကားနှင့်အညီ… အမျိုးသမီးများအကြောင်း…ဖွဲ့ဆိုသော စာများတွင် မပါလျှင်မပြီးသည့် အမျိုးသမီးကြီးများမှာ အမရာ၊ကိန္နရီ၊ မဒ္ဒီ၊ သမ္ဘူလတို့ ဖြစ်လေသည်။" [၂]