လက်ဦးဆရာ မည်ထိုက်စွာ၊ ပုဗ္ဗာစရိယ မိနှင့်ဖ

လက်ဦးဆရာ မည်ထိုက်စွာ၊ ပုဗ္ဗာစရိယ မိနှင့်ဖ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“လက်ဦးဆရာ မည်ထိုက်စွာ၊ ပုဗ္ဗာစရိယ မိနှင့်ဖ” ဆိုသည်မှာ “လက်ဦးဆရာ” (ပထမဦးဆုံး ဆရာ) သည် “မည်ထိုက်စွာ” (အခြားမည်သူထက်မဆို ပို၍ ထိုက်တန်သောသူ) ဖြစ်ပြီး “ပုဗ္ဗာစရိယ မိနှင့်ဖ” (ရှေးဦးစွာ သွန်သင်ဆုံးမပေးသော မိဘ) ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မိဘများသည် သားသမီးများ၏ ပထမဦးဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံးသော ဆရာများဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ သားသမီးများ၏ အစောပိုင်းအရွယ်တွင် မိဘများ၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုသည် အနာဂတ်ဘဝအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သောကြောင့် မိဘများသည် အထူးထိုက်တန်သော ဆရာများပင် ဖြစ်သည်။

ကိုးကားချက်များ

• "လက်ဦးဆရာ၊ မည်ထိုက်စွာသား၊ ပုဗ္ဗာစရိယ၊ မိနှင့်ဖအား၊ မွေးသည့်သားတို့၊ လိုက်လားသိမှတ်၊ ကျင့်မြဲဝတ်ကား၊"
• "လက်ဦးဆရာ မည်ထိုက်စွာ၊ ပုဗ္ဗာစရိယ မိနှင့်ဖ ဆိုသောအတိုင်းသား သမီးတို့၏ လက်ဦးဆရာအစစ်သည်ကား မိဘတို့သာလျှင် ဖြစ်ကြ၏။"