ရှေးကသမ္ဘာ၊ အရင်းပါသည်၊ သမ္မာမကျင့်၊ ဘုန်းမပွင့်

ရှေးကသမ္ဘာ၊ အရင်းပါသည်၊ သမ္မာမကျင့်၊ ဘုန်းမပွင့် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“ရှေးကသမ္ဘာ၊ အရင်းပါလည်း၊ သမ္မာမကျင့်၊ ဘုန်းမပွင့်” ဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦးတွင် “ရှေးကသမ္ဘာ” (ရှေးဘဝက ပြုခဲ့သော ကောင်းမှုကုသိုလ်များ၊ ကံကောင်းခြင်းများ) “အရင်းပါလည်း” (ပါရှိနေသော်လည်း) “သမ္မာမကျင့်” (ကောင်းသော အကျင့်များကို မကျင့်ကြံပါက) “ဘုန်းမပွင့်” (ဘုန်းတန်ခိုး ထင်ပေါ်ခြင်း၊ တိုးတက်ကြီးပွားခြင်း မဖြစ်နိုင်) ဟု ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရှေးဘဝက ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ယခုဘဝတွင် ကောင်းသောအကျင့်များကို မကျင့်ကြံပါက ထိုကောင်းမှုများ၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အပြည့်အဝ ခံစားရမည် မဟုတ်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ကံနှင့် အကျင့် နှစ်ခုစလုံး၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြသည်။ ကံကောင်းခြင်းသည် အစပိုင်းတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း တိုးတက်အောင်မြင်မှု ရရှိရန်အတွက် ကောင်းသောအကျင့်များ ကျင့်ကြံရန်လည်း လိုအပ်ကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။ “ကံနှင့် အကျင့်၊ ညီသဖြင့်သာ၊ ကျိုးခွင့်ပြီး မြဲ၊ မညီလွဲက၊ ဆင်းရဲတွေ့ရုံ၊ ဘေးသာကြုံ၏” ဟူ၍ ဆက်စပ်၍ ကံနှင့် အကျင့် ညီညွတ်မှသာ ကောင်းကျိုးခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး မညီညွတ်ပါက ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များ ကြုံတွေ့ရနိုင်ကြောင်းကို ထပ်လောင်း ရှင်းပြသည်။

ကိုးကားချက်များ

• "ရှေးကသမ္ဘာ၊ အရင်းပါလည်း၊ သမ္မာမကျင့်၊ ဘုန်းမပွင့်ဘူး၊ ကံနှင့် အကျင့်၊ ညီသဖြင့်သာ၊ ကျိုးခွင့်ပြီး မြဲ၊ မညီလွဲက၊ ဆင်းရဲတွေ့ရုံ၊ ဘေးသာကြုံ၏။"