မာတိကာသို့ ခုန်သွားရန်

နန်မန်

ဝီကီပီးဒီးယား မှ
နန်မန်
ကျိုးမင်းဆက် ခေတ် ပထဝီဝင် - ဟွာရှား နှင့် ၎င်းအား ဝိုင်းရံထားသော အရပ်လေးမျက်နှာ ဌာနေတိုင်းရင်းသားများ ဖြစ်သည့် အရှေ့ဘက်တွင် တုံယီ၊ တောင်ဘက်တွင် နန်မန်၊ အနောက်ဘက်တွင် ရှီရုန် နှင့် မြောက်ဘက်တွင် ဘေတီ။
ရိုးရာ တရုတ်南蠻
ရိုးရှင်းသော တရုတ်南蛮
ဆိုလိုရင်းတောင်ပိုင်းမန်

မန်၊ နန်မန် သို့မဟုတ် တောင်ပိုင်းမန် သည် တရုတ်နိုင်ငံ တောင်ပိုင်းနှင့် အနောက်တောင်ပိုင်း၊ အထူးသဖြင့် ယန်ဇီမြစ် ဝှမ်းတစ်ဝိုက်တွင် အဓိက အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြသော ရှေးဟောင်း ဌာနေတိုင်းရင်းသား လူမျိုးစုများ ဖြစ်ကြသည်။[၁] ရှေးခေတ် တရုတ်သမိုင်း မှတ်တမ်းများတွင် နန်မန်းဟူသော အသုံးအနှုန်းကို လူမျိုးစုများစွာကို စုံပေါင်းဖော်ပြရန် ထီးသုံးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့အနက် ခေတ်သစ် မြောင်လူမျိုး ကဲ့သို့ မြောင်-မီယန် အုပ်စုဝင်များ၊ ကျွမ့်၊ တိုင်-ကဒိုင်း လူမျိုးစုများ၏ ဘိုးဘေးများ အပြင် ဂျိန်းဖော၊ ယီ၊ လီဆူ နှင့် ရှေ့ပြေး-ဗမာလူမျိုး တို့ကဲ့သို့သော တရုတ်-တိဗက် အုပ်စုဝင်များလည်း ပါဝင်ကြသည်။[၂]

ထိုအသုံးအနှုန်းသည် နယ်မြေတိုးချဲ့လာသော ဟွာရှား (ဟန်တရုတ်) ယဉ်ကျေးမှု၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည့် မည်သည့် လူမျိုးစုကိုမဆို ညွှန်းဆိုသည့် အစုအဝေး အမည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျိုးမင်းဆက် ကာလအတွင်း ချူပြည်နယ် က ယန်ဇီဒေသ၏ အများစုကို လွှမ်းမိုးအုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး အချို့သော အုပ်စုများသည် ဟွာရှား ယဉ်ကျေးမှု စိမ့်ဝင်မှု ခဲ့ရသော်လည်း၊ ဤ နန်မန်း လူမျိုးစုများကို တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း တည်ဆောက်ထားသည့် ဗဟိုပြု အဖွဲ့အစည်း သို့မဟုတ် နိုင်ငံတစ်ခုမျှ မရှိခဲ့ပေ။[၃]

ဝေါဟာရရင်းမြစ်

[ပြင်ဆင်ရန်]

တရုတ်ဘာသာစကား တွင် "မန်" (Man - တရုတ်: 蠻) ဟူသော စာလုံးသည် ရှေးခေတ်ကတည်းက စတင်သုံးစွဲခဲ့သည့် မနုဿဗေဒဆိုင်ရာ အမည်နာမတစ်ခု ဖြစ်သည်။[၁] တရုတ်အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင် တွင် နေထိုင်သည့် ဟွာရှား (ဟန်တရုတ်) သမိုင်းရေးဆရာများသည် ၎င်းတို့၏ စာပေနှင့် ယဉ်ကျေးမှုနယ်ပယ် ပြင်ပရှိ မိမိတို့၏ တောင်ဘက်နယ်စပ် တောင်တန်းဒေသများ၌ အခြေချနေထိုင်ကြသော ဌာနေလူမျိုးစုများကို "နန်မန်" (Nanman - တရုတ်: 南蠻) သို့မဟုတ် "တောင်ပိုင်းမန်" ဟု သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။[၃] ဤဝေါဟာရတွင် ပါဝင်သော "နန်း" (Nan) သည် "တောင်ဘက်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ "မန်" (Man) သည် ဟန်တရုတ် ယဉ်ကျေးမှု မစိမ့်ဝင်သေးသည့် အနုပညာ၊ ဘာသာစကားနှင့် လူမှုအဖွဲ့အစည်း ကွဲပြားသော တောင်ပိုင်းနေ လူမျိုးစုများကို စုံပေါင်း၍ ညွှန်းဆိုသော ထီးသုံးအမည် ဖြစ်သည်။[၁][၃]

သမိုင်းကြောင်း

[ပြင်ဆင်ရန်]

ကျိုးမင်းဆက် (ခရစ်မပေါ်မီ ၁၀၄၆–၂၅၆) ကာလမှစ၍ တရုတ်သမိုင်း မှတ်တမ်းများတွင် မန်လူမျိုးစုများအကြောင်းကို စတင်တွေ့ရှိရပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ယန်ဇီမြစ် ၏ တောင်ဘက်၊ ယနေ့ခေတ် တရုတ်နိုင်ငံ အနောက်တောင်ပိုင်း ဒေသများဖြစ်ကြသော ယူနန်၊ ရူးကျိုး၊ ကွမ်စီ နှင့် ဟူနန် ပြည်နယ်များတွင် ပံ့ဖြန့်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။[၃] သုံးပြည်ထောင်ခေတ် (ခရစ်နှစ် ၂၂၀–၂၈၀) တွင် ရှူးဟန်နိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ် ကျူးကော့လျံ ၏ တောင်ပိုင်းစစ်ဆင်ရေးအရ နန်မန် ဒေသများကို အနိုင်ယူထိန်းချုပ်ခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်မှာ သမိုင်းတွင် ထင်ရှားသည်။[၃]

ထန်မင်းဆက် ကာလ (ခရစ်နှစ် ၇ ရာစု – ၁၀ ရာစု) တွင် ယူနန်ဒေသရှိ မန် လူမျိုးစု အစုအဝေး ၆ စုကို ပေါင်းစည်း၍ နန်ကျောက် နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။[၁] ခရစ်နှစ် ၈၆၃ ခန့်တွင် ရေးသားခဲ့သော တရုတ်သမိုင်းမှတ်တမ်းဖြစ်သည့် မန်ရှု (Manshu - မန်တို့၏ မှတ်တမ်း) ၌ နန်ကျောက် စစ်တပ်အတွင်း ပါဝင်လာခဲ့သည့် တိဗက်-ဗမာနွယ် ရှေးပြေး-ဗမာ အုပ်စုများကိုလည်း မန်မျိုးစုများအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။[၁] အဆိုပါ နန်ကျောက်တပ်များ၏ အေဒီ ၉ ရာစုအတွင်း ဧရာဝတီမြစ်ဝှမ်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုနှင့်အတူ မန် (ရှေ့ပြေး-ဗမာ) စစ်သည်တော်များနှင့် ဌာနေ ပျူလူမျိုး တို့၏ သွေးနှော ပေါင်းစပ်မှုမှတစ်ဆင့် ယနေ့ခေတ် ဗမာလူမျိုးများ၏ မျိုးရိုးဗီဇနှင့် ယဉ်ကျေးမှု အုတ်မြစ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။[၂]

ကိုးကား

[ပြင်ဆင်ရန်]
  1. 1 2 3 4 5 Fan, C. (c. 863). Manshu (Book of the Southern Barbarians), translated by Luce, G.H., Cornell University, 1961.
  2. 1 2 Kutanan, W., et al. (2019). "Paternal and maternal lineages reveal the origins and genetic structure of the Bamar and other ethnic groups in Myanmar". Scientific Reports, 9(1), 13180.
  3. 1 2 3 4 5 Coedès, G. (1968). The Indianized States of Southeast Asia. Australian National University Press.