သင်္ကြန်

Wikipedia မှ
ဤနေရာသို့သွားရန် - အ​ညွှန်း​, ရှာ​ဖွေ​ရန်​
Thingyan
Thingyan
Thingyan festival of Pagan Kingdom
Official name Thingyan (သင်္ကြန်)
Observed by Burmese
Significance Marks the Burmese New Year
Begins 13 April (အကြိုနေ့)
Ends 16 April (အတက်နေ့)
Date 17 April (New Year)
Observances Water games, merit-making activities, gadaw
Related to Lao New Year, Cambodian New Year, Songkran

သင်္ကြန်ဟူသော ဝေါဟာရသည် သင်္ကန္တခေါ် ပါဠိ၊ သင်္ကြ န္တခေါ် သက္ကတဘာသာမှ သက်ဆင်းလာသော ဝေါဟာရ ဖြစ်သည်။ သင်္ကန္တ၊ သင်္ကြ န္တဟူ သည် ကူးပြောင်းခြင်းဟု အနက်အဓိပ္ပါယ်ရလေသည်။ တပေါင်းလတွင် မြန်မာနှစ် တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးကာ နှစ်ဟောင်းကုန်၍ တန်ခူးလတွင် နှစ်သစ်ကြုံရ သောကာလ၊ နှစ်သစ်ကူးပြောင်းသောကာလဟု ဆိုလိုရင်း ဖြစ်သည်။ နွေရာသီ၏ အပူဒဏ်ကို သင်္ကြန်ရေဖြင့် အေးမြစေသည်။ နှစ်ဟောင်းမှ အညစ် ကြေးများကို သင်္ကြန်ရေဖြင့် ဆေးကြောသစ်လွင် တောက်ပသန့်စင်လာစေသည်။

သို့ ဖြင့် မည်သည့်အရာကူးပြောင်းသည်ကို ဇာတ်လမ်းရှာသောအခါ ဇာတ်လမ်း(၂) မျိုးတွေ့ရှိရသည်။။ တစ်ခုမှာ ဟိန္ဒူအယူဝါဒမှ ဆင်းသက်၍ ကျန်တစ်ခုမှာ နေ နှင့်ကမ္ဘာလည်ပတ်ရာမှဆင်းသက်လာသည်။

ဟိန္ဒူအယူဝါဒမှ ဆင်းသက်လာသော ရာဇဝင်[ပြင်​ဆင်​ရန်​]

သိကြားမင်းနှင့် ဗြဟ္မာမင်းကြီး ( Arsi ) အငြင်းပွားပြဿနာတက်ရာ သိကြားမင်းနိုင်သဖြင့် ဗြဟ္မာမင်းကြီး၏ ဦးခေါင်းကိုရခဲ့သည်။။ ဗြဟ္မာမင်းကြီးမှာ တန်ခိုးကြီးလှသဖြင့် ထိုဦးခေါင်းကြီးကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချလျှင် ရေခန်းကုန် မည်ဖြစ်ပြီး မြေကြီးမှာ ထားလျှင် မီးလောင်ပျက်ဆီးကြမည်ဖြစ်သည်။ လေထဲကို ပစ်လျှင်လည်း သတ္တဝါအားလုံး မီးလောင်ကြမည်ဖြစ်သဖြင့် သိကြားမင်းက မည်သည့်နေရာတွင်မှ မထားရဲပဲ လက်ထဲမှာသာ ကိုင်ထားရလေသည်။ နောက်ပိုင်း တန်ခိုးကြီးသောနတ်မင်းကြီးများကို တာဝန်လွှဲပြီး တစ်နှစ်လျှင် နတ်မင်းတစ်ပါးက ဦးခေါင်းကြီးကို ထိန်းသိမ်းထားရန်မိန့် ဆိုသည်။ ဦးခေါင်းကြီးကို တစ်ဦးလက်မှ တစ်ဦး လွှဲမည့် အချိန်အတိအကျကို ပုဏ္ဏားတို့က တွက်ချက်ဖေါ်ထုတ်ကြပြီး ထိုအကူးအပြောင်းကာလကို သင်္ကန္တ အခါဟု ဆိုကြသည်။နှစ်တစ်နှစ်ပြည့်သည်ဟုလည်း သတ်မှတ်သည်။

ကျေးလက်မြို့ရွာများတွင် မြင်းလှည်းဖြင့် သင်္ကြန် အပျော်လှည့်လည်စဉ် လမ်းတွင် သင်္ကြန် ရေပက်ဖြန်းကြသည်
မြို့ကြီးများတွင် များစွာသော ရေပန်းများဖြင့် ခေတ်သစ် မြန်မာ သင်္ကြန်ရွှင်မြုးကြစဉ်

ထိုကာလ၌ သိကြားမင်းသည် လူ့ပြည်တွင် ကောင်းမှုကုသိုလ်ထွန်းကားရန်နှင့် ဗုဒ္ဓသာသနာပြန့်ပွားရန် အတွက် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းကာ ဆောင်ရွက်လေ့ရှိသည်။ မှတ်တမ်းများကို မှတ်သားသည်ဟုလည်းဆိုသည်။ ကောင်းသူများကို ရွှေပေလွှာတွင် ရေးမှတ်ပြီး၊ မကောင်းသူများကို ခွေးသားရေတွင် ရေးမှတ်သည်။ (သေခါနီးစိတ်၊ခန္ဓာငါးပါးချုပ်ပုံ၊ အကုသိုလ်သဘောနှင့် ငရဲ၊ယမမင်း စသည့်အကြောင်းများကို ဘုရားရှင်က အဘိဏှသုတ်တွင် ဟောကြားခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် ထိုသို့ရေးမှတ်သည်ဆိုသည်မှာ မည်သို့မျှ အကျိုးအကြောင်းမရှိပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ သိကြားမင်းက မည်သို့မျှ အရေးမပါ၊ သတ္တဝါတိုင်း ကိုယ့်ကံနှင့်ကိုယ်သာ ဖြစ်သည်။)

ထို့အပြင် ဘုရားရှင်များလက်ထက်ကပင် နတ်နှင့်သိကြားတို့သည် တရားနာလိုလျှင် ညသန်းခေါင်ကျော် လူသူကင်းရှင်းချိန်မှသာလာလေ့ရှိသည့် သာဓကများရှိပေသည်။ မင်္ဂလသုတ်၊ သက္ကပညာသုတ၊ အာနာပါနသုတ် စသည်တို့မှာ ညအချိန်တွင် ဟောကြားခဲ့သည့် သုတ်များဖြစ်ပေသည်။ အကြောင်းမှာ လူတို့၏ ဝမ်းထဲမှ အစာဟောင်းအနံ့ကို နတ်တို့က မခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟုဆိုပါသည်။ ထို့ကြောင့် သင်္ကြန်တွင် သိကြားမင်းက လူတို့အကြားဆင်းသည် ဟူသောအပြောမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ အထက်ပါဇာတ်လမ်းအရဆိုလျှင် သိကြားမင်းဆင်းသည် ဆိုသော်ငြားလည်း ရေလောင်းခြင်းအမှုမှာ မပါဝင်သေးပေ။ နောက်ပိုင်းကာလများမှသာ နှစ်သစ်ကို အေးချမ်းစွာ ကြိုဆိုသည့်သဘောဖြင့် ရေပက်ခြင်း၊ရေလောင်းခြင်းဖြင့် ကစားလာကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ဖြင့် ကာလရှည်ကြာလာသောအခါ သင်္ကြန်၊ သိကြားမင်း နှင့် ရေပက်ခြင်းတို့မှာ ဇာတ်လမ်းအားဖြင့် တစ်သားတည်းဖြစ်လာတော့သည်။ သို့ဖြင့် သိကြားမင်းသည် အကျနေ့တွင် လူ့ပြည်သို့ဆင်းသည်၊ အတက်နေ့တွင် လူ့ပြည်မှပြန်သည်၊ စသည်ဖြင့် ဆင့်ပွားဇာတ်လမ်းများပါ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

နေ နှင့်ကမ္ဘာလည်ပတ်ရာမှဆင်းသက်လာသော ရာဇဝင်[ပြင်​ဆင်​ရန်​]

ရခိုင်အမျိုးသမီး မြန်မာနှစ်သစ်ကူးသင်္ကြန်တွင် ရေကစားနေပုံ၊ ရန်ကုန်၊ မြန်မာ ( ၁၃၊ ဧပြီလ၊ ၂၀၁၁)

ယခုဇာတ်လမ်းမှာမူ ဗုဒ္ဓဝင်ကျမ်းများ၊ဗေဒင်ပညာရပ်များနှင့် ဆက်စပ်ပေသည်။ ကမ္ဘာကြီးက နေကိုလှည့်ပတ်ခြင်းကို မိဿရာသီမှ စတင်ကြည့်လျှင် ပြိဿ၊မေထုန်.... မိန်ရာသီသို့ရောက်သောအခါ သူရိယသိဒ္ဓန္တကျမ်းအရ (၃၆၅)ရက် ၊ ၆ နာရီ ၊၁၂မိနစ်၊ ၃၇စက္ကန့်ပြည့်ကာ တနင်္ဂနွေ ရဝိဖုဋဂြိုဟ်စင်မှ မိဿရာသီအစ သုညအင်္သာသို့ ဝင်သည်ဟု သတ်မှတ်ကာ နှစ်ဟောင်းကုန်ဆုံးကာ နှစ်သစ်သို့ကူးပြောင်းရောက်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ သင်္ကြန်ကျသည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ သို့သော် နှစ်သစ်သို့ အမှန်တကယ်ကူးသည့် အချိန်မှာ နောက်ထပ် ၂ရက်၊ ၄နာရီ၊ ၄မိနစ် နှင့် ၄၀စက္ကန့်ကြာမှဖြစ်သည်။ ထိုသို့ နေသွားလမ်းကို ၁၂ ရာသီခွင်နှင့် ညှိနှိုင်းတွက်ချက်ကာ လပြက္ခဒိန်သုံး မြန်မာတို့အတွက် တန်ခူးလအတွင်းတွင် သင်္ကြန်ကျရောက်လေသည်။

သဘာဝကျသည်တစ်ခုမှာ တန်ခူးဟူသည့် ဝေါဟာရမှာ တာကူးမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး တနင်္ဂနွေ ရဝိဖုဋဂြိုဟ်စင်မှ မိဿရာသီသို့ ကူးပြောင်းသည်ကိုရည်ရွယ်၍ ရှေးမြန်မာပညာရှိတို့က သတ်မှတ်အမည်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ယူဆပုံတစ်မျိုးမှာ တန်(ဝါ)တန်းမှာ ထန်းဖြစ်၍ ခူးမှာ ခူးဆွတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထန်းသီးခူးသောလဟုလည်း အဓိပ္ပါယ်ရောက်သည်။

ဗုဒ္ဓကျမ်းဂန်များအရ ထိုကာလတွင် ဘုရားရှင်၏ မယ်တော်ဘက်မှ အမျိုးများရှိသည့် ဒေဝဒဟပြည်မှ မင်းသားမင်းသမီးများ ရေကစားသည့် ကာလဖြစ်သည်ဟုလည်းဆိုသည်။ (ဒေဝမှာ နတ်ဟူသော အဓိပ္ပါယ်သာမက၊ မင်းသားမင်းသမီးဟုလည်း အဓိပ္ပါယ်ရသည်။) ဘုရားရှင်လက်ထက်မတိုင်မှီကပင် ထိုပူပြင်းသော မိန်ရာသီမှ မိဿရာသီသို့ အပြောင်းတွင် ရေကစားလေ့ရှိသည်ဟုလည်းဆိုသည်။ ယခုဇာတ်လမ်းများတွင် သိကြားမင်းမပါတော့ပေ။ ဗုဒ္ဓဝင်နှင့် ဗေဒင်ကို ညှိနှိုင်းပြီး ရေကစားကြခြင်းသာဖြစ်သည်။

မြန်မာတို့နှင့် ယဉ်ကျေးမှုခြင်း တူညီသည့် ထိုင်းလာအိုကမ္ဘောဒီးယား တို့တွင်မည်သို့သော အစဉ်အလာမျိုးရှိသည်ကိုမူ မသိရပေ။ အမည်အားဖြင့် ထိုင်းတွင် ဆောင်ခရန် (Songkran ) ၊ လာအိုတွင် ပီမိုင်( Pimai ) ၊ ကမ္ဘောဒီးယားတွင် (Chaul Chnam Thmey ) စသည်ဖြင့် အသီးသီးခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ [၁]


နှစ်ဟောင်းမှနှစ်သစ်သို့ တစ်နှစ်ဟူသော ကာလအပိုင်းအခြား၊ မြန်မာလူမျိုးတို့၏ သင်္ကြန်နှင့်ဟိန္ဒူအယူဝါဒ၊ သင်္ကြန်အကျ၊ အတက် တွက်ချက်နည်း၊ သင်္ကြန်ကျပြီးဖြစ်သော်လည်း နှစ်သစ်သို့ ချက်ချင်းသေးသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ အတာပြည့်နှစ် ဟူသည်အဘယ်နည်း။

သင်္ကြန်။ ။သင်္ကြန်သည် သင်္ကန္တဟူသော ပါဠိပုဒ်မှလာသည့် သက္ကတရရစ်သံနှင့်သင်္ကြန်ဟူသော မြန်မာစကားဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သင်္ကန္တ၏အနက်မှာ ကူးပြောင်းခြင်း၊ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိခြင်းဟူ၍ဖြစ်သည်။ မြန်မာလူမျိုးတို့၏ကျင်းပမြဲဖြစ်သော ဆဲ့နှစ်ရာသီပွဲတော်များတွင် သင်္ကြန်ရေသဘင်ပွဲတော်သည် အလွန်ကြီးကျယ်စည်ကားသော အမျိုးသားပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤသင်္ကြန်ရေသဘင်ပွဲတော်သည် မည်သည့်လူမျိုးတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုများမှ ဆင်းသက်လာသနည်း။ အဘယ်ကြောင့်သင်္ကြန် ကျချိန်တက်ချိန်ဟုဖြစ်လာသနည်း စသောအချက်အလက် များကိုဖြေဆိုရန် သူရိယသိဒ္ဓန္တကျမ်း၊ သံဒိဋ္ဌကျမ်းစသော ဗေဒင်တွက်ရိုးကျမ်းများကိုလေ့လာရန်လိုပေသည်။

နိုင်ငံ၏အဓိက ကိုးကွယ်သောဗုဒ္ဓအယူဝါဒနှင့်တကွ အခြားသော ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးစံ တို့သည်လည်း ဟိန္ဒူယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ထုံးစံတို့နှင့်ရောထွေးကာ မြန်မာနိုင်ငံ ဘက်သို့ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ဤတွင်ဗေဒင်ပညာရှိပုဏ္ဏားတို့သည် မြန်မာဘုရင်များလက်အောက်တွင် ဝင်ရောက်အမှုထမ်း၍ သင်္ကြန်တွက်ရိုးကျမ်း၊ ဝေဒင်္ဂကျမ်း၊အသီတိဓာတ်ကျမ်း စသည်တို့ဖြင့် မဟာသင်္ကြန်စာများထုတ်ကာ စီးပွားရှာခဲ့ကြ၏။ သင်္ကြန်၊ သက္ကရာဇ်စသောအကြောင်းများနှင့်စပ်လျဉ်း၍လည်း သိကြားမင်းနှင့်ဗြဟ္မာမင်းတို့ အချင်းဖြစ်ပွား၍ ကဝါလမိုင်း ဆရာထံ အဆုံးအဖြတ်ဝင်သည့်အခါ ဗြဟ္မာမင်းရှုံးသဖြင့် သိကြားမင်း ကဗြဟ္မာမင်းဦးခေါင်းကို ဖြတ်၍နတ်သမီး ခုနစ်ဖော်အား အလှည့်ကျကိုင်ဆောင်စေသည့်အကြောင်းများ ပါရှိသော သင်္ကြန်သမိုင်းများကိုကြံဖန်ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အပြင်၊ သက္ကရာဇ်ကိုတည်၍ ခုနစ်ခုနှင့်စား၊ ရှစ်ခု စား၊ ၁၂ခုစား သင်္ကြန်ဟောကိန်းများလည်း တီထွင်ခဲ့ကြသည်။


ဘုရားပိဋကတ်တော်၌သင်္ကြန်ကျခြင်း၊ တက်ခြင်း၊ အကြောင်းများမပါချေ။ သီတင်းကျွတ်၊ တန်ဆောင်မုန်းလများ၌ ကျင်းပလေ့ရှိသော နက္ခတ်ပွဲသဘင်များအကြောင်းသာ ဖေါ်ပြထားလေသည်။ သို့သော်ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့ဓလေ့ထုံးတမ်းအစဉ်အလာများအရနှစ်ဆန်းရက်များ သတ်မှတ်ရပေမည်။ သိုးဆောင်းလူမျိုးများနှင့် ယင်းတို့၏ အယူဝါဒကိုကျင့်သုံးသော လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ဇန်နဝါရီလ တစ်ရက် နှစ်ဆန်းရက်ဖြစ်၍ ဒီဇင်ဘာလ ၃၁ရက် ညဉ့်သန်းခေါင်မတိုင်မီ အခါကနှစ်သစ်ကူးရက်ကြို ပျော်ရွှင်ပွဲများကျင်းပကြ၏။ အချို့လည်းဘုရားကျောင်းများတွင် နှစ်ကူးအချိန်အခါ၌ ဆုတောင်းမေတ္တာများပို့သကြ၏။ ဤသည်လည်း သိုးဆောင်းနှစ်ကူးသင်္ကြန်ဟုခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ တရုတ် လူမျိုးများလည်း နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကို ဖေဖေါ်ဝါရီလအတွင်း အကြီးအကျယ် ကျင်းပသကဲ့သို့ ဟိန္ဒူ·ဗင်္ဂါလီ လူမျိုးတို့လည်းမတ်လအတွင်း မိမိတို့လူမျိုး အချင်းချင်းဆေးနီရေများဖြင့် မေတ္တာရေစင်များ လောင်းစားကြ၍ နှစ်ကူးသင်္ကြန်ပွဲတော်များ ပျော်ရွှင်စွာကျင်းပကြ၏။ နှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေ့

မြန်မာလူမျိုးတို့၏ နှစ်ကူးသင်္ကြန်ပွဲသည်လည်း ဟိန္ဒူအယူဝါဒမှ ဆင်းသက်သောဓလေ့အတိုင်း ရှေးယခင်ကာလများ၌ မိဘဆရာသမားများနှင့် သက်ကြီး ဝါကြီးများကို သနပ်ခါးနံသာရေများ၊ သပြေခက် ကလေးများဖြင့် ကန်တော့ကြသည့် အလေ့အထရှိခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် ယခုခေတ်၌တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ၊တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့၊ အလွန်အကျူးအပြန်အလှန်ရေကစားမှုများ၊ အားကစားစိတ်ဓာတ် သဘောမျိုးဖြင့် အပြိုင်အဆိုင်စကားနိုင်သံချပ်များနှင့် ပျော်ရွှင်ပွဲသဖွယ်ဆင်နွှဲမှုများဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ပုဂံခေတ်နရသီဟပတေ့မင်းလက်ထက် မိဘုရား စောလုံအား ရေပက်ကစားရာ အကျီစားလွန်သဖြင့် စောလုံ စိတ်ဆိုးကာ ဘုရင့်အပေါ်သေကြောင်းကြံသောကြောင့် နောက်ဆုံး စောလုံအသတ်ခံရ သည်ဟူသောဖြစ်ရပ်အရ သင်္ကြန်ရေ ကစားသည့်အလေ့သည် ပုဂံခေတ်ကပင်ရှိခဲ့ပြီဟုမှတ်ယူဖွယ် ရှိသည်။ အတာသင်္ကြန်တစ်ကြိမ်မှ နောက်တစ်ကြိမ်ကာလသည် တစ်နှစ်အပိုင်းအခြားကာလဖြစ်သည်။ စကြဝဠာအတွင်းရှိ ဂြိုဟ်နက္ခတ်တာရာများတွင် သူရိယနေမင်းကိုဗဟိုပြု၍ လှည့်လည်သွားသည့်အခါ တစ်ပတ်မြောက်ကာလသည် တစ်နှစ်အပိုင်းအခြားကာလဖြစ်သည်။

ယင်းကာလအပိုင်းအခြားသည် ၃၆၅ ရက် ၆နာရီ ၁၂မိနစ် ၃ရစက္ကန့်ဖြစ်၏။ ဤသင်္ချာကိန်းသည် သူရိယသိဒ္ဓန္တကျမ်းတွင် ဖေါ်ပြချက် စတု ယုဂ်နှစ်ပေါင်း ၄၃၂ဝဝဝဝတွင် သာဝရရက်ပေါင်း ၁၅ရရ၉၁ရ၈၂၈ မှတွက်ရသောအချိန်ကာလ ဖြစ်၏။ အနောက်နိုင်ငံခေတ်သစ် နက္ခတ်ပညာကျမ်းများအရ ရာသီနှစ်တစ်နှစ်လျှင် ၃၆၅ရက် ၅နာရီ ၄၉ မိနစ်၄၆ စက္ကန့်ဖြစ်၏။ ယင်းကဲ့သို့လှည့်လည်ရာ နေသွားလမ်းစက်ဝိုင်းတွင် ရာသီ၁၂ပိုင်းပိုင်းခြား၍ ပထမမိဿရာသီအ စသုညအံသာသည် အဿဝဏီနက္ခတ်နှင့် တနင်္ဂနွေရဝိဖုဋ ဂြိုဟ်ယှဉ်သည့်အချိန်တွင် အတာသင်္ကြန်ကျ၏။ အိန္ဒိယလူမျိုးတို့သည် ဤအချိန်အခါမှစ၍ နှစ်သစ်ဆန်းချိန်ယူလေသည်။

ဗေဒင်တွက်ရိုးကျမ်းများတွင်ရဝိ မဓျဂြိုဟ်သွမ်းနှင့် ရဝိဖုဋဂြိုဟ်စင်ဟူ၍ တနင်္ဂနွေနေမင်း၏ သွားရာလမ်းကို ဌာနအားလျော်စွာ ခွဲခြား၍ခေါ်ဝေါ်ကြ၏။ သူရိယ သိဒ္ဓန္တကျမ်းများကိုကျွမ်းကျင်သူ တို့သာလျှင်ခွဲခြားသိနိုင်၏။ သာမန်လူများကား ထိုကျမ်းကိုမလိုက်စားဘဲ သိနိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေသည်။ တနင်္ဂနွေရဝိဖုဋဂြိုဟ်စင်သည် မျက်မြင် တနင်္ဂနွေ ဂြိုဟ်သွား၏ ရာသီအံသာစသည်ဖြစ်၏။ ဤရာသီအံသာ စသည်များကိုတနင်္ဂနွေရဝိမဓျဂြိုဟ်သွမ်း၏ ရာသီအံသာ စသည်မှတွက်ရ၏။ ထို့ကြောင့်တနင်္ဂနွေရဝိမဓျ ဂြိုဟ်သွမ်းသည်သင်္ကေတအားဖြင့် ၁၂ရာသီတွင်မှန်မှန် ပျမ်းမျှ၍သွားသောရာသီအံသာတို့ဖြစ်၏။ တစ်ဖန် သူရိယနေမင်း၏ဗဟိုချက်နှင့် အဝေးဆုံးတနင်္ဂနွေ၏ မန္ဒဥစ်ဂြိုဟ်သည်လည်း တဖြည်း ဖြည်းရွေ့လျားလျက်ရှိသော ရာသီအံသာစသည်ကို အကြောင်းပြု၍ မိဿရာသီသို့တနင်္ဂနွေရဝိဖုဋဂြိုဟ် စင်ရောက်သည့်ကာလနှင့် တနင်္ဂနွေရဝိမဓျဂြိုဟ် သွမ်းရောက်သည့်ကာလ အပိုင်းအခြားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ယင်းကာလအပိုင်းအခြားသည် ယခုအခါ တနင်္ဂနွေ၏ မန္ဒဥစ်ဂြိုဟ်သည် မေထုန်ရာသီ ၁ရအံသာ ၁ရလိတ္တာ၃၃ဝိလိတ္တာ ၁၂အနုလိတ္တာသို့ရောက်ဆဲဖြစ်၍ မိဿရာသီသို့ တနင်္ဂနွေရဝိဖုဋဂြိုဟ်စင်ရောက်ပြီး နောက်နှစ်ရက်လေးနာရီ လေးမိနစ် ၄ဝစက္ကန့်ကြာပြီးသကာလ တနင်္ဂနွေရဝိမဓျဂြိုဟ် သွမ်းရောက်၏။ (ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်ပြက္ခဒိန်အကြံ ပေးအဖွဲ့မှတွက်သောကိန်းဖြစ်၏။ သံဒိဋ္ဌကျမ်း၏ကိန်းမှာ နှစ်ရက်လေးနာရီ တစ်မိနစ်၁၂စက္ကန့်ဖြစ်၏။) တနင်္ဂနွေ၏မန္ဒဥစ်ဂြိုဟ်သည် အလွန်အသွားနှေး၏။ နှစ်ပေါင်း ၁ဝဝလျှင်၁၁ဝ လိတ္တာ၃ရအနု လိတ္တာသာသွား၏။ ကလိယုဂ်နှစ်သုည(သက္ကရာဇ် ၁၃၂၄နှစ်တွင်နှစ်ပေါင်း ၅ဝ၆၃လွန်ခဲ့၏။) အခါ ကမန္ဒဥစ်ဂြိုဟ်သည် မေထုန်ရာသီ၁ရ အံသာ၊ရ လိတ္တာ၊ ၄၈ဝိလိတ္တာ၊ ၆ အနုလိတ္တာရှိ၏။ တနင်္ဂနွေ ၏မန္ဒဥစ်ဂြိုဟ်သည် တူရာသီသို့ရောက်လျှင် မိဿရာသီသို့ ရဝိမဓျဂြိုဟ်က ပထမရောက်သဖြင့်သင်္ကြန် အလျင်တက်၍ ရဝိဖုဋဂြိုဟ်သည် နောက်ကျသဖြင့် သင်္ကြန်နောက်မှကျမည်။ ဤကား တနင်္ဂနွေ မန္ဒဥစ်ဂြိုဟ်၏သဘာဝတည်း။ ဆိုခဲ့ပြီးသည့်အတိုင်း တနင်္ဂနွေရဝိဖုဋဂြိုဟ်စင်သည် မိဿရာသီအစသုညအံသာသို့ ဝင်ရောက်ချိန်သည် မြန်မာ လူမျိုးတို့၏သင်္ကြန်ကျချိန်ဖြစ်သော်လည်း နှစ်သစ်မကူးသေးချေ။ တနင်္ဂနွေရဝိမဓျ ဂြိုဟ်သွမ်းမိဿရာသီအစ သုညအံသာသို့ ဝင်ရောက်ချိန်သာသင်္ကြန်တက်ချိန်ဖြစ်၍ နှစ်သစ်ဆန်းချိန်ဖြစ် သည်။ ဤကားသူရိယသိဒ္ဓန္တကျမ်း၏မူလဌာနဖြစ်သော ဟိန္ဒူ လူမျိုးတို့၏အယူဝါဒနှင့်မတူချေ။ တနင်္ဂနွေဂြိုဟ်သည် မိဿရာသီမှအစပြိဿ၊ မေထုန်၊ ကြဋ်၊ သိဟ်၊ ကန်၊ တူ၊ ဗြိစ္ဆာ၊ ဓနု ၊မကာရ၊ ကုမ်၊ မိန် ၁၂ရာသီအံသာအဆုံးအထိ လှည့်လည် သွားသောအချိန်မှာ ၃၆၅ရက် ၆နာရီ ၁၂မိနစ် ၃ရစက္ကန့်ရှိ၏။ ကလိယုဂ်တစ်နှစ်လျှင်ရှိသော ရက်နာရီအပိုင်းအခြားဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သက္ကရာဇ် ၁၃၂၄ ခုနှစ်နှစ်ဆန်းချိန်မှာ ၃နာရီ ဝမိနစ် ၃၃စက္ကန့်တွင် သင်္ကြန်တက်၏။ ထိုအချိန်သည် ဥဇ္ဇေနီပြည်လင်္ကာ၏ ဒေသန္တရနာရီဖြစ်၍ မြန်မာစံတော်ချိန်နာရီ ၃နာရီ ၂၅မိနစ် ၅၉စက္ကန့်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၌သင်္ကြန်တက်၍ နှစ်ဟာင်းမှ နှစ်သစ်သို့ ကူးပြောင်း၏။ (နိုင်ငံတော်ပြက္ခဒိန်အကြံပေး အဖွဲ့၏ဆုံးဖြတ်ချက်၊) သင်္ကြန်ကျချိန်နှင့်သင်္ကြန်တက်ချိန် တွက်လိုလျှင် လွန်ခဲ့သောနှစ်၏ သင်္ကြန်တက်ချိန်၏နေ့ရက် အချိန်များကို မှတ်၍ခြောက်နာရီ ၁၂မိနစ် ၃ရစက္ကန့် (တစ်ခါတစ်ရံ ၃၆စက္ကန့်)နှောလျှင် နောက်နှစ်သင်္ကြန်တက်ချိန်ရ၏။ အင်္ဂလိပ်ရက်တွက်လိုမူ ဖေဖေါ်ဝါရီလတွင် တစ်ရက်ပိုသော နှစ်နှင့်မြန်မာသက္ကရာဇ် အတာပြန်နှစ်များတွင် တစ်ရက်နှုတ်ရာ (အတာပြန်နှစ်ဆိုသည်မှာ ၃၆၅ ရက်ဖြင့်နှစ်မသတ်ဘဲ ၃၆၆ရက် ဖြင့်သတ်သောနှစ်ဖြစ်၏။)

တွက်ပုံ။ ။သက္ကရာဇ် ၁၃၂၂ခုနှစ်၏ သင်္ကြန် တက်ချိန်မှာ ၁၉၆ဝပြည့်နှစ်ဧပြီလ ၁၅ရက် သောကြာနေ့ မွန်းလွဲ ၃နာရီ ဝမိနစ် ၄၆စက္ကန့် (မြန်မာစံတော်ချိန်)ဖြစ်၏။ ယင်းကိုအထက်ပါကိန်း နှင့်နှောလျှင်· ၁၉၆ဝပြည့်နှစ် ဧပြီလ၁၅ရက် မွန်းလွဲ ၃နာရီ ဝမိနစ် ၄၆စက္ကန့် ၆။ ၁၂။ ၃ရစက္ကန့် ၁၉၆၁ခုနှစ် ဧပြီလ၁၅ရက် ။ ၉။ ၁၃။ ၂၃စက္ကန့် သင်္ကြန်ကျချိန်တွက်လိုလျှင် သင်္ကြန်တက်ရက် အချိန်နာရီတွင် နှစ်ရက်လေးနာရီ လေးမိနစ်၄ဝစက္ကန့်နုတ်လျှင် သင်္ကြန်ကျ ရက်နာရီရ၏။

တွက်ပုံ။ ။၁၃၂၃ခုနှစ်၏သင်္ကြန်တက်ချိန် ၁၉၆၁ခုနှစ်ဧပြီလ၁၅ရက် ၉နာရီ ၁၃မိနစ် ၂၃ စက္ကန့် ၂။ ၄။ ၄။ ၄ဝ စက္ကန့် ၁၉၆၁ခုနှစ်ဧပြီလ ၁၃ ။ ၅။ ၈။ ၄၃ စက္ကန့် ဤကဲ့သို့ တွက်နည်းဖြင့် နှစ်ပေါင်း၁ဝဝကျော်အထိ သင်္ကြန်ကျ သင်္ကြန်တက်ရက်များကို ခရစ်နှစ်ဖြင့် တွက်နိုင်၏။ မြန်မာပြက္ခဒိန်ဖြင့်တွက်ရန် ဝါထပ်ရက်ငင်ပြဿနာအမျိုးမျိုး ကြောင့် သုံးလေးနှစ်ခန့်သာတင်ကြို၍တွက်နိုင်၏။ အကယ်၍ဝါထပ်ရက်ငင်မူသေကိန်းများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့လျှင် နှစ်ပေါင်း ၁ဝဝ ပြက္ခဒိန်၌သင်္ကြန်ကျ၊ နှစ်ဆန်းနှင့် ဝါထပ်များတင်ကြို၍ စီမံနိုင်မည်ဖြစ်လေသည်။ သင်္ကြန်ကျ ရက်နှင့်သင်္ကြန်တက်ရက်အတွင်းရက်များကို သင်္ကြန်အကြတ်ရက်များဟုခေါ်သည်။

တွက်ပုံ။ ။၁၉၆၂ခုနှစ်ဧပြီလ ၁၃ရက် သကြ‡န်ကျရက် ၁၄ရက် သင်္ကြန်အကြတ်ရက် ၁၅ရက် ၁၆ရက် သင်္ကြန်တက်ရက် မြန်မာဗေဒင်ကျမ်းများ၌ တနင်္ဂနွေဂြိုဟ်သည် တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် မိဿရာသီသို့ဝင်သောအခါ၌မိဿ သင်္ကြန်ခေါ်၏။ အနောက်နိုင်ငံ သိုးဆောင်းလူမျိုးတို့၏ နိုင်ငံရေးဟောကိန်းများ၌လည်းမတ်လ ၂၁ရက် နေ့ သာယနရဝိမိဿရာသီဝင်၊ဇွန်လ၂၁ရက်နေ့ သာယနရဝိကြဋ် ရာသီဝင်စက်တင်ဘာလ၂၃ရက် သာယနရဝိတူရာသီဝင် ဒီဇင်ဘာ ၂၂ရက် သာယနရဝိမကာရရာသီဝင်စသော အချိန်များဖြင့်ဒွာရလေးခွင် သင်္ကြန်ဝင်ဟောကိန်းများကို ရာသီ၏နှစ်စဉ်ဂြိုဟ်သွား ပြက္ခဒိန်နှင့် ဟောကိန်းစာအုပ်တွင် ဖေါ်ပြလေ့ရှိ၏။ သို့ရာတွင်ဗေဒင်လောကတွင် သင်္ကြန်မည်သည် တနင်္ဂနွေရဝိဖုဋဂြိုဟ်စင် ရာသီများသို့ဝင်ချိန်ဖြစ်၏။ [၂]

ကိုးကား[ပြင်​ဆင်​ရန်​]

  1. [၁]
  2. မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၁၃)