တုပ်ကွေးရောဂါ

Wikipedia မှ
ဤနေရာသို့သွားရန် - အ​ညွှန်း​, ရှာ​ဖွေ​ရန်​
ရောဂါဘယ


တုပ်ကွေးရောဂါပိုး
အမျိုးအစား တုပ်ကွေး
ရောဂါအရင်းအမြစ် ဗိုင်းရပ်စ်
ကူးစက်မှု တရိစ္ဆာန်များမှ တဆင့်
ရောဂါအဆင့် အပြင်းဖျားခြင်း၊ ရံဖန်ရံခါ လူ၏အသက်ကိုပင် သေစေနိုင်

တုပ်ကွေးရောဂါဆိုတာ တုပ်ကွေးဖြစ်စေတဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးတွေကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။ အထူးသဖြင့် ရာသီဥတု အကူးအပြောင်းတွေမှာ တုပ်ကွေး ဖြစ်တတ်ကြပါတယ်။ လူ့ရဲ့ ကိုယ်ထဲကို တုပ်ကွေးပိုး ဝင်လာရင် ဝင်လာတဲ့ ပိုးကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ ခုခံအား မရှိရင် တုပ်ကွေးရောဂါ ခံစားရပါတယ်။ ပိုးက ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးဆိုတော့ ပိုးကို သတ်နိုင်တဲ့ ဆေး သေသေချာချာ မရှိတတ်ပါဘူး။ အဓိက ကတော့ လူ့ကိုယ်ထဲက ခုခံစနစ်နဲ့ပဲ တိုက်ထုတ် ရတာပါပဲ။

တုပ်ကွေးရောဂါ ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ပိုးမျိုးကွဲပေါင်း အများကြီး ရှိပါတယ်။ လူကို ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ပိုးတွေ ရှိသလို တိရိစ္ဆာန်တွေမှာ ဖြစ်စေတဲ့ ပိုးတွေလဲ ရှိပါတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ တိရိစ္ဆာန်တွေမှာ ဖြစ်တဲ့ တုပ်ကွေးပိုးတွေဟာ လူတွေကို မကူးနိုင်ပါဘူး။ ကူးသွားရင်တောင် လူတွေမှာ တုပ်ကွေးရောဂါ မဖြစ်စေနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ တိရိစ္ဆာန်တွေမှာ ဖြစ်တဲ့ တုပ်ကွေးပိုးတွေက အသွင်ပြောင်း အစွမ်းထက်လာပြီး ပုံစံ၊ ဖွဲ့စည်းပုံ ပြောင်းသွားရင်တော့ လူတွေဆီကို ကူးလာနိုင်၊ လူတွေမှာ ရောဂါဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

အရင်က သတင်းကြီးနေတဲ့ ကြက်တုပ်ကွေးဆိုတာ ကြက်တွေ၊ ငှက်တွေမှာပဲ အဓိက ဖြစ်တာပါ။ အဲဒီကနေ လူတွေဆီကို ကူးမှာစိုးလို့ အကြီးအကျယ် စိုးရိမ် ကာကွယ်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒီတခါ ဖြစ်တဲ့ ဝက်တုပ်ကွေး ရောဂါကတော့ ဝက်တွေမှာပဲ အဓိက ဖြစ်တဲ့ တုပ်ကွေးရောဂါပိုးကနေ ဖြစ်လာတာပါ။ ပုံမှန် ဆိုရင်တော့ ဝက် ကနေ လူတွေကို ကူးလေ့ ကူးထ မရှိပေမယ့် အခုတော့ အဲဒီ ပိုးဟာ လူတွေဆီကို ကူးစက်ရောက်ရှိနေပြီး လူတယောက်ကနေ အခြားတယောက်ကို ထပ်ဆင့် ကူးစက်စေနိုင်တဲ့ အဆင့်ရောက်နေပါပြီ။

ရောဂါများလက္ခဏာများ[ပြင်​ဆင်​ရန်​]

  1. နှာစီးခြင်း၊
  2. လည်ချောင်းနာခြင်း၊
  3. ဝမ်းလျှောခြင်း၊
  4. ချောင်းဆိုးခြင်း၊
  5. ကိုယ်ပူခြင်း၊
  6. အော့အန်ခြင်း၊
  7. ပျို့ခြင်း၊
  8. နုံးချိခြင်း၊
  9. အစားအသောက်ပျက်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။

ရောဂါဖြစ်ပွားသူ၏ ၁% သာသေဆုံးမှုရှိနိုင်သည်။ သို့သော်ရောဂါကူးစက်နှုန်းမှာ SARS ရောဂါ ထက်ပို၍လျှင်မြန်သည်။

ဆောင်ရန်[ပြင်​ဆင်​ရန်​]

  1. ဆေးရုံတွင်လုပ်ငန်းခွင်ဝင်ရောက်နေသူများမိမိ၏ကိုယ်အပူချိန်ကိုတစ်နေ့လျှင်(၄)ကြိမ်စစ်ဆေးသင့်သည်။
  2. တစ်ကိုယ်ရေသုံးပြဒါးတိုင်ကိုအသုံးပြုပါ။
H1N1 ရောဂါပိုး

ရောဂါဖြစ်ပွားခြင်းမှကာကွယ်ရန်[ပြင်​ဆင်​ရန်​]

  1. နှာရည်တံတွေးသလိပ်သွေး နှင့် လေထုထဲမှတဆင့်ကူးစက်နိုင်သည်။
  2. နှာအုပ်စွပ်ခြင်း၊နှာချေခြင်းနှင့်ချောင်းဆိုးလျှင်လက်ကိုင်ပုဝါအုပ်၍ပြုလုပ်ရန်။
  3. လက်ကိုဆပ်ပြာ ( သို့ ) အရက်ပျံဖြင့်စင်ကြယ်စွာဆေးရန်။
  4. လူထူထပ်သောနေရာများကိုရှောင်ရှား၍သွားလာရန်တို့ဖြစ်သည်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန် အချက်များ[ပြင်​ဆင်​ရန်​]

ရောဂါဘယဖြစ်ပွားသည့်အခါ သွားလာလှုပ်ရှားမှုများအား တားဆီးကန့်သတ်ချက်များ ချမှတ် ပြဋ္ဌာန်းခြင်းမျိုးကဲ့သို့ အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ရပ်ပေါ်ပေါက်လာချိန်တွင် မိသားစုမှာ အတူတကွ ရှိချင်မှရှိနေပါလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်ပေရာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မည်သို့မည်ပုံဆက်သွယ်ကြမည်၊ အခြေအနေအမျိုးမျိုးတွင် မည်သည်တို့ကို လုပ်ဆောင်ကြမည်ဆိုသည်များနှင့် စပ်လျဉ်းပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရန်အရေးကြီးလှပေသည်။

  • ဆုံရပ်/စုရပ်ကို ညှိထားပါ။
  • ဆက်သွယ်ရမည့်လူပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ရောဂါဖြစ်ပွားရာ ဒေသ၏ ပြင်ပမှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်အားသတ်မှတ်ထားပါ။ သို့မှသာ မိမိမည်သို့ရှိနေသည်ကို အခြားသူများက စုံစမ်းသည့်အခါ

ပြောပြနိုင်သည့် အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ပါလိမ့် မည်။

  • မိမိ၏ ရုံးမှဖြစ်စေ၊ မိမိ အိမ်ထောင်ဖက်၏ ရုံးမှဖြစ်စေ ချမှတ်ထားရှိသော ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားမှုများနှင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိနေအောင် ဆောင်ရွက်ပါ။
  • အောက်ပါတို့အပါအဝင် အရေးပေါ် ဆက်သွယ်နိုင်သည့်ဖုံးနံပါတ်များကို စာရင်းချ ထားပါ။
  • အာရှတော်ဝင်ဆေးခန်း

(အရေးပေါ်လူနာတင်ယာဉ်) ၅၃၈ ဝ၅၅

  • ရန်ကုန် ကလေးဆေးရုံကြီး ၂၂၂ ၈၀၇ - ၁၀
  • ဝေဘာဂီ ကူးစက်ရောဂါ ဆေးရုံ ၆၉၀ ၁၇၄
  • ပိုးသတ်ထားသော ပတ်တီးစထုတ်များ၊ အသေးရော အကြီးပါ။
  • အရက်ပျံဖြင့်ဖော်စပ်ထားသည့် ရေမပါသော လက်ဆေးရည်
  • ပိုးသတ်သန့်စင်ရာတွင် သုံးသော အဖတ်များ

(ဆေးထိုးခါနီး သုံးသော ဂွမ်းဖတ်များ)

  • ကြက်ပေါင်သားဖြင့် လုပ်မထားသည့် ဆေးခန်းသုံး လက်အိတ်အလောတော်နှင့် အကြီးများ (စစ်ဆေးမှုသုံး လက်အိပ်များဟုခေါ်တွင်ပြီး ဆေးဆိုင်များတွင် တစ်ရာပါသော ကဒ်ထူဘူးများ

ဖြင့် ရောင်းချလေ့ရှိသည်။)

  • ၂လက်မ ပလပ်စတာ
  • ဘက်တီးရီးယား ကာကွယ်ရေး လိမ်းဆေး
  • ကပ်ကြေး (အသေး၊ ကိုယ်ပိုင်သုံး)
  • ဇာဂနာ
  • မျက်နှာကာသောဒိုင်းကဲ့သို့ ဃဏျွ အရေးပေါ်အသက်ရှူကိရိယာ
  • ၉၅ အမျိုးအစားမျက်နှာဖုံးစွပ် (ကုလသမဂ္ဂဝန်ထမ်းများနှင့်မှီခိုသူ များအားလုံးအတွက် တစ်ဦးလျှင် နှစ်ခုနှုန်းဖြင့်၇ရက်စာ ပေးပါမည်။နာမကျန်းဖြစ်နေသူများအားပြုစုစောင့်ရှောက်နေသူများသာ ယင်း မျက်နှာဖုံးများကိုသုံးသင့်ပါသည်။)
  • အင်တစစ် (ဗိုက်နာလျှင် သောက်ရန်)
  • ဆရာဝန်ညွှန်ကြားသော ဆေးများ သိုလှောင်ထားပါ။

(ရေရှည် ကုသရန်အတွက် ဆရာဝန်က ညွှန်ကြားထားသည့်ဆေးဖြစ်လျှင် သုံးလစာ ရှိနေပါစေ။) (အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကိုလည်း မမေ့ပါနှင့်)

  • မိသားစုဝင်တစ်ဦးဦး ဖျားနာခဲ့သည်ရှိသော် အသုံးပြုနိုင်ရန်အိပ်ရာ ခင်း၊ မျက်နှာသုတ်ပဝါ၊ ပလတ်စတစ်အိပ်ရာဖုံးစသည်များကို အပို ဆောင်ထားပါ။ လူမမာနေသည့်အခန်းကို

အိမ်ထဲ၌ မည်သည့်နေရာတွင် သတ်သတ် သီးသန့်ထားနိုင်မည်ကိုစဉ်းစားထားပါ။ ထိုအခန်းကို မည်သို့ လေဝင်လေထွက်ရှိနေစေမည်နည်း။ ထိုအခန်းမှ လေများ သည် အိမ်ပြင်သို့သာ ထွက်သွားရမည်ဖြစ်ပြီးအိမ်ထဲသို့ ထိုအခန်း ထဲမှ လေများ မဝင်အောင် ဆောင်ရွက်ရန်မှာအရေးကြီးပါသည်။ ထိုသို့ရှိနေစေရန် မည်သို့ ဆောင်ရွက်နိုင်မည်ကိုစဉ်းစားထားပါ။ မှတ်ချက် ။ ။ ဗိုင်းရပ်(စ်) ခုခံဆေးဝါးများ ကို ရောဂါအခြေအနေအရကုလသမဂ္ဂမှ ပေးဝေပါမည်။